II SA/Rz 730/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A Sp. z o.o. z/s w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie ze skarg A Sp. z o.o. z/s w [...], [...] S.A. z/s w W., [...] Sp. o.o. z/s w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wstrzymania samowolnego prowadzenia robót budowlanych - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...]. A Sp. z o.o. z/s w [...], [...] S.A. z/s w [...] oraz [...] Sp. o.o. z/s w [...] złożyły do WSA w Rzeszowie skargi na postanowienie WINB z [...] kwietnia 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie PINB w R. z dnia [...] lutego 2018 r. nakazujące [...] S.A. z/s w [...], A Sp. z o.o. z/s w [...], [...] S.A. z/s w [...], [...] Sp. o.o. z/s w [...] oraz [...] S.A. z/s w [...] wstrzymać samowolne prowadzenie robót budowlanych związanych z podwieszaniem anten oraz zmianą parametrów pracy anten istniejących na wieży telekomunikacyjnej, zlokalizowanej na działce nr ewid. 2172/1 położonej w S. i nakładające na ww. inwestorów obowiązek przedłożenia określonych w tym postanowieniu dokumentów. A S.A. (dalej: Spółka) złożyła wraz ze skargą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Spółka wskazała, że nie zachodzą przesłanki wykluczające orzeczenie wstrzymania wykonania postanowienia. Podała, że wykonanie zaskarżonego postanowienia wyrządzi znaczną szkodę (konieczność wykonania kosztownych prac projektowych oraz uzyskiwania zaświadczeń, które nie są w ogóle potrzebne, wobec braku konieczności uzyskiwania pozwolenia na budowę dla wykonanych przez skarżącą robót budowlanych). Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści wniosku skarżącej Spółki wynika, że dotyczy on także wstrzymania postanowienia organu I instancji, zatem Sąd mając na uwadze treść art. 61 § 3 P.p.s.a. rozpoznał wniosek również w tym zakresie. Przesłankami wstrzymania wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., są tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 P.p.s.a. Obowiązkiem skarżącego jest nie tylko wskazanie możliwości zaistnienia określonych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Konieczne jest zatem wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu i powołanie się na trudną sytuację majątkową, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Dokonując oceny, pod kątem przytoczonych wyżej przepisów, Sąd doszedł do przekonania, iż w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień nie zasługuje na uwzględnienie. Ogranicza się bowiem tylko do gołosłownego twierdzenia, że wykonanie zaskarżonego postanowienia wyrządzi znaczną szkodę, tj. "konieczność wykonania kosztownych prac projektowych oraz uzyskiwania zaświadczeń, które nie są w ogóle potrzebne, wobec braku konieczności uzyskiwania pozwolenia na budowę dla wykonanych przez skarżącą robót budowlanych". Strona wnioskująca nie wykazała, w powiązaniu ze swoją sytuacją majątkową, że wykonanie postanowienia spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skautki. Nie może umknąć, że kwestionowanym postanowieniem wstrzymano dalsze prowadzenia robót budowlanych i nałożono obowiązek przedstawienia określonej dokumentacji. Powyższe miało na celu wdrożenie procedury mającej na celu zalegalizowanie powstałej samowoli budowlanej. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do udzielenia ochrony na czas trwania postępowania sądowego. Skarżąca nie wykazała, że jeśli postanowienie zostanie wykonana przed wydaniem prawomocnego orzeczenia sądowego, wówczas może nastąpić konkretne wydarzenie, które będzie miało charakter nieodwracalny. Znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków nie sposób także wywodzić na obecnym etapie postępowania z twierdzeń wskazujących – w ocenie pełnomocnika – na zasadność skargi z uwagi na wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ich uwzględnienie wkraczałoby bowiem w merytoryczną ocenę wydanych w sprawie postanowień, co na obecnym etapie postępowania jest niedopuszczalne. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.