II SA/Rz 734/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia AB na postanowienie z dnia 11 lipca 2016 r. sygn. II SA/Rz 734/16 o odrzuceniu skargi oraz wniosku AB o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi AB na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] marca 2016 r. nr [.] w przedmiocie kary za zajęcie bez zezwolenia pasa drogowego - p o s t a n a w i a - I. uchylić zaskarżone postanowienie z dnia 11 lipca 2016 r. , II. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. odrzucono skargę AB na opisaną w sentencji decyzję z powodu nieuiszczenia wpisu. W dniu 21 lipca 2016 r. skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, a w jego treści zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Podał, że w dacie skierowania do niego wezwania przebywał na wypoczynku w [.], a po powrocie do domu nie otrzymał żadnego awiza o nadejściu przesyłki. O konieczności uiszczenia opłaty dowiedział się dopiero z doręczonego mu 15 lipca postanowienia odrzucającego skargę. Nie miał jednak żadnego interesu w tym, aby nie odbierać przesyłki i uchylać się od opłat, które uiścił w całości w dniu złożenia zażalenia. Sytuacja ta nie była przez niego zawiniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżący w jednym piśmie procesowym zawarł zażalenie oraz wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W przypadku wniesienia zażalenia na postanowienie, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 3 i art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) dalej zwanej "Ppsa, akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom (art. 195 § 1). Jeżeli jednak zażalenie jest oczywiście uzasadnione wojewódzki sąd administracyjny może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo (art. 195 § 2). W myśl art. 86 § 1 Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. (art. 87 § 1 i 4 Ppsa). Przywrócenie terminu nie jest jednak dopuszczalne, jeżeli jego uchybienie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 Ppsa). Wniosek niedopuszczalny podlega odrzuceniu (art. 88 Ppsa). Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu było pierwszym pismem skierowanym przez Sąd do skarżącego. W pkt 5 pisma przewodniego (k.10) zawarte było pouczenie o konieczności zawiadomienia Sądu o każdej zmianie miejsca zamieszkania i adresu do doręczeń. Podobne pouczenie zawarte było w pkt 3 pisma przewodniego (k.12) informującego o doręczeniu odpisu odpowiedzi na skargę. Przesyłka zawierająca te dokumenty nie została jednak przez skarżącego podjęta z powodu jego nieobecności w miejscu zamieszkania pod podanym w skardze adresem i chwilowej zmiany adresu do doręczeń, a po dwukrotnej awizacji zwrócona nadawcy. Brak było zatem w okolicznościach sprawy naprowadzonych przez skarżącego, informującego o nieprzebywaniu w okresie od 6 do 26 czerwca 2016 r. w miejscu zamieszkania, wyciągnięcia wobec niego na zasadzie art. 70 § 2 Ppsa negatywnych konsekwencji z tytułu bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu, ponieważ termin ten nie rozpoczął biegu, a doręczenie to uznać należało za bezskuteczne. Pierwszej awizacji przesyłki sądowej dokonano bowiem 7 czerwca, a powtórnej 15 czerwca 2016 r., podczas gdy w tym czasie adres do doręczeń skarżącego uległ zmianie. Nie został jednak wcześniej pouczony o konieczności poinformowania o Sądu o tym fakcie. W tych okolicznościach zażalenie uznać należało za oczywiście uzasadnione pomimo, że wprost na powyższe okoliczności nie wskazywało. Rozpoznając zażalenie Sąd nie jest jednak związany sformułowanymi w nim zarzutami, gdyż art. 183 § 1 Ppsa znajduje zastosowanie tylko do skargi kasacyjnej. Uwzględnienie zażalenia wymagało uchylenia zaskarżonego postanowienia w trybie art. 195 § 2 Ppsa i nadania sprawie dalszego biegu do rozpoznania na rozprawie. Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, ponieważ, z uwagi na treść art. 70 § 1 i 2 Ppsa oraz art. 85 i art. 86 § 1 i 2 Ppsa, brak było podstaw do przyjęcia, że wobec skarżącego rozpoczął on bieg. Nie mógł zostać zatem uchybiony. Uiszczenie należnego wpisu przy wniesieniu zażalenia oznacza, że brak fiskalny skargi został uzupełniony samodzielnie, bez wezwania i przed upływem wyznaczonego terminu, a sprawie można nadać dalszy bieg. Fakt uiszczenia wpisu dopiero w dniu 22 lipca 2016 r. nie pociąga więc dla skarżącego żadnych ujemnych następstw procesowych, ponieważ pouczenie o treści art. 70 Ppsa (k.20) doręczono mu dopiero wraz z postanowieniem z dnia 11 lipca 2016 r. w dniu 15 lipca 2016 r. (k.24). Z podanych względów, na podstawie art. 88 Ppsa, orzeczono o odrzuceniu wniosku. Okoliczności sprawy wymagały rozpoznania zażalenia i wniosku o przywrócenie terminu na jednym posiedzeniu i wydania jednego postanowienia. Orzeczenie zawarte w punkcie I nie podlega jednak zaskarżeniu (art. 195 § 2 Ppsa). Natomiast na orzeczenie zawarte w punkcie II przysługuje zażalenie (art. 88 Ppsa).