II SA/Rz 734/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Marcin Kamiński WSA Piotr Godlewski /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek–Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2022 r. sprawy ze skargi G. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 20 kwietnia 2022 r. nr SKO.402.ŚO.2590.123.2021 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu na rzecz skarżącego G. R. kwotę 697 zł /słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 734/22 Uzasadnienie Przedmiotem skargi G.R. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 20 kwietnia 2022 r. nr SKO.402.ŚO.2590.123.202 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego Na podstawie akt administracyjnych sprawy i uzasadnienia zaskarżonej decyzji Sąd ustalił, że Prezydent [...] decyzją z 4 listopada 2021 r. nr GO-IV.6220.4.2020.AS.26 o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Zmiana technologii produkcji kul stalowych z odpadowych szyn kolejowych z metody kuto walcowanej na metodę walcowania na gorąco", planowanego do realizacji na działce nr ewid. [...] w obrębie [...] w S., stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla tego przedsięwzięcia. Od decyzji wnieśli odwołanie B.J. oraz G.R., wskazując wady tej decyzji oraz sprzeciwiając się realizacji przedsięwzięcia i wskazując na zagrożenia jakie ich zdaniem powstaną w trakcie eksploatacji przedsięwzięcia. Organ odwoławczy na wstępie zbadał interes prawny wnoszących odwołanie. Odwołanie B.J. zostało rozpoznane odrębną decyzją. W zakresie odwołania G.R. Kolegium umorzyło postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 28 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "kpa"). Organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie w sprawie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uregulowane jest w przepisach ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2021 r. poz. 2373 z późn. zm., zwanej dalej "uoiś"). Zgodnie z art. 74 ust. 3a uoiś stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, z zastrzeżeniem art. 81 ust. 1. Przez obszar ten rozumie się: przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu; działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem. Przepis ten jest przepisem szczególnym wobec regulacji zawartej w art. 28 kpa, co zgodnie z zasadą lex specialis derogat legi generali nakazuje stosować z pierwszeństwem przepisy uoiś. Odwołujący się został uznany przez organ I instancji za stronę postępowania, co wynika z postanowienia Prezydenta [...] z 24 września 2021 r. nr GO- IV.6220.4.2020.AS.222. Wydanie tego postanowienia nie zwalnia jednak organu II instancji z obowiązku badania przymiotu strony osób składających odwołanie. Kolegium ustaliło, że we władaniu G.R. znajduje się działka nr [...] położona w odległości ponad 470 m od terenu lokalizacji przedsięwzięcia. W obszarze znajdującym się w odległości 100 m od granic terenu realizacji przedsięwzięcia brak jest nieruchomości, co do których G.R. posiadałby prawo rzeczowe. Stanu tego nie neguje odwołujący się. Z zebranych dowodów wynika, że w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia nie zostaną przekroczone standardy środowiska w otoczeniu przedsięwzięcia, a w szczególności dopuszczalne poziomy hałasu. Potwierdzają to w szczególności wyniki pomiarów hałasu zamieszczone w Sprawozdaniu nr 03/HŚ/21 "Badania poziomu hałasu emitowanego do środowiska z terenu zakładu zlokalizowanego w miejscowości S. ul. [...] przy ul. [...]" oraz analizy wykonane w ramach opracowanej Karty informacyjnej przedsięwzięcia. Podnoszony wielokrotnie przez G.R. problem hałasu został szczegółowo przeanalizowany. Z wykonanych pomiarów wynika, że immisja wtapia się w tło akustyczne występujące na tym terenie. Natomiast z analiz i obliczeń zamieszczonych w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że dla najbardziej niekorzystnych założeń poziom hałasu przy najbliższej zabudowie (położonej znacznie bliżej od terenu przedsięwzięcia niż działka G.R.) nie przekracza wartości dopuszczalnych. Brak przekroczeń dopuszczalnych norm poziomu dźwięku potwierdza również mapa rozkładu izofon zawarta w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia. Przebieg izolinii dla normatywu 50 dB tj. normy hałasu dla zabudowy jednorodzinnej, nie wychodzi na tereny chronione akustycznie, a zatem także na działkę będącą we władaniu G.R. Działka G.R. nie jest także położona w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które mogło by wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem. Brak jest dowodów, aby takie znaczące oddziaływanie przedsięwzięcia było przewidywane. Nie jest on zatem stroną przedmiotowego postępowania w rozumieniu uoiś. Również z analizy zgromadzonej dokumentacji nie wynika, aby były podstawy w normach prawa materialnego do wniesienia odwołania przez G.R. Nie jest on zatem stroną przedmiotowego postępowania w rozumieniu art. 28 kpa, gdyż nie posiada interesu prawnego lub obowiązku w tym postępowaniu. W tej sytuacji istnieją jasne przesłanki do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania, odwoławczego, a zatem powinno nastąpić umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 kpa. W analogicznej sprawie została wydana decyzja Kolegium z 8 września 2020 r. nr SKO.402.ŚO.1345.43.2020, a złożona skarga na tę decyzję została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 17 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1252/20. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną na wstępie decyzję G.R. zaskarżając ją w całości zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. Naruszenie art. 74 ust. 3 a uoiś oraz art. 28 w zw. z art. 10 § 1 kpa poprzez niedopuszczenie mnie do udziału na prawach strony a przez to uniemożliwienie skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu pomimo niezbadania przez organ czy inwestycja oddziałuje na jego nieruchomość co doprowadziło do pozbawienia go statusu strony przez organ i wydania zaskarżonej decyzji, 2. Naruszenie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 28 i art. 105 § 1 kpa poprzez pozbawienie skarżącego statusu strony przez organ i wydania zaskarżonej decyzji umarzającej postępowanie z mojego odwołania podczas, gdy z okoliczności sprawy wynika, że status strony postępowania został mu przyznany przez organ I instancji w sposób prawidłowy w oparciu o obowiązujące przepisy. 3. Naruszenie art. 153 ppsa poprzez niezastosowanie się przez organ do wyrażonych przez WSA w Rzeszowie w wyroku z 17 marca 2021 r. II SA/Rz 1253/20 zaleceń, co doprowadziło do odebrania mi statusu strony postępowania i wydania zaskarżonej decyzji. 4. Naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez niezebranie i nierozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego, co doprowadziło do wydania decyzji przez organ w oparciu o niepełny materiał dowodowy, w szczególności nieprzeprowadzenie przez organ dodatkowych pomiarów hałasu na terenach sąsiadujących z terenem przedsiębiorstwa, w tym na mojej nieruchomości, niepowołanie biegłego przez organ, który dokonałby niezależnej analizy pomiarów i dokumentów przedstawionych przez inwestora pod kątem zbadania ich prawidłowości, jak też nieprzeprowadzenie żadnego postępowania dowodowego w zakresie ponownego ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji, co przyczyniło się do zgromadzenia przez organ niepełnego materiału dowodowego skutkując pozbawieniem mnie statusu strony w postępowaniu i umorzeniem postępowania. 5. Naruszenie art 74 ust 3a uoiś w zw. z art. 7, 77, 8, 10 kpa poprzez dokonanie wybiórczej oceny materiału dowodowego przez organ, przy braku zachowania zasady bezstronności, podejmowanie przez organ jedynie działań zmierzające do udowodnienia okoliczności podnoszonych przez inwestora z zupełnym pominięciem interesów skarżącego, bezzasadne wykluczenie go przez organ z postępowania, co doprowadziło do wydania zaskarżonej decyzji przez organ; Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uwzględnienie skargi i zmianę zaskarżonej decyzji poprzez dopuszczenie go do udziału w postępowaniu na prawach strony, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, również celem uzupełnienia materiału dowodowego. Jednocześnie wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do niniejszej skargi jako mających istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie organ wydał decyzję mimo wytycznych WSA w Rzeszowie zawartych w uzasadnieniu wyroku z 17 marca 2021 r. sygn. akt II SA/RZ 1253/20, nakazu wezwania inwestora do uzupełnienia wniosku o wydanie decyzji środowiskowej poprzez jednoznaczne wskazanie miejsca produkcji, włączenie wszystkich decyzji środowiskowych w tym również udzielonych pozwoleń na budowę, przetwarzania odpadów celem określenia rzeczywistej wielkości planowanej produkcji, dokonania kumulatywnej oceny tego przedsięwzięcia. Organ II instancji nie wypełnił powyższych zaleceń, a jedynie skupił się na badaniu interesu prawnego skarżącego w niniejszej sprawie opierając się na przeprowadzonych przez [...] badań pomiaru hałasu, które zresztą zostało przeprowadzone w czasie głośnych remontów trwających na ulicy [...] w S. przy domu skarżącego, co zdecydowanie umknęło osobom dokonującym pomiar i nie zostało zawarte w sprawozdaniu, jako okoliczność mająca wpływ na dokonywany pomiar. Ze względu na specyfikę pracy zakładu inwestora pomiary trwające 60 s są zdecydowanie niewystarczające ze względu na występowanie specyficznych źródeł hałasu pochodzących np. od uderzeń stalowych elementów, cięcia stalowych elementów itd. Zgodnie z rozporządzeniem w przypadku zróżnicowania pracy źródeł w różnych przedziałach czasowych, co zostało przedstawione w sprawozdaniu, należy podzielić czas odniesienia T na przedziały czasu tp i wykonać osobne pomiary dla poszczególnych przedziałów. Brak jest takich pomiarów w sprawozdaniu [....] nr 03/HS/21, na które powołuje się SKO w zaskarżonej decyzji. Skarżący zaznaczył, że zgodnie z treścią rozporządzenia, gdy różnica pomiędzy poziomem emisji hałasu i tła akustycznego jest mniejsza niż 3 dB, niezbędne jest zastosowanie metody obliczeniowej do wyznaczenia poziomu dźwięku. W sprawozdaniu nr 03/HŚ/21 stwierdzono, że nie można określić emisji hałasu, ponieważ różnica pomiędzy immisją a tłem jest mniejsza od 3 dB, immisja wtapia się w tło akustyczne występujące na tym terenie. Skarżący podkreślił, że tereny wokół firmy C. od strony wschodniej i północnej to tereny przeznaczone zgodnie z mpzp osiedla [...] w S. pod zabudowę mieszkaniową. Trudno uznać, by firma C., której praca codziennie polega na rozładunku kilkunastometrowych szyn metalowych o znacznej wadze, ich załadunek, cięcie szyn itd. (czynności opisane w sprawozdaniu) mogła emitować hałas równy hałasowi, który emitują mieszkańcy domków jednorodzinnych, a tym bardziej, co również zostało zaznaczone w opinii, jeden mieszkaniec czyli skarżący. Sprawozdanie powyższe jest w całości sprzeczne i niewiarygodne, czego zdaje się nie dostrzegać organ II instancji, który zresztą mając możliwość złożenia reklamacji na sposób dokonywanych pomiarów nie uczynił tego. Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji z dnia 7 września 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 1710) Załącznik 7. Metodyka referencyjna wykonywania okresowych pomiarów hałasu w środowisku pochodzącego z instalacji lub urządzeń, z wyjątkiem hałasu impulsowego stanowi o możliwości zastosowania przez [...] różnych technik pomiaru a także wskazuje szereg rozwiązań w sytuacji niemożności wykonania wiarygodnych pomiarów w chwili ich wykonywania. Zgodnie z treścią rozporządzenia wartość równoważnego poziomu dźwięku A wyznacza się: metodą pomiarową; metodą obliczeniową w sytuacji, gdy w danych warunkach nie można uzyskać wyniku za pomocą pomiarów bezpośrednich. Jak wynika ze sprawozdania [...] nr 03/HŚ/21 dokonano pomiaru (a przynajmniej usiłowano wykonać pomiar) hałasu metodą pomiarową pomimo tego, że osoby dokonujące prób pomiaru doskonale zdawały sobie sprawę z trwających prac remontowych wokół domu skarżącego związanych z modernizacją oczyszczalni ścieków. Pomiar pod domem nie mógł zostać wykonany bo teren był zajęty pojazdami, sprzętem budowlanym a na posesji znajdowało się wielu świadków. Osoby dokonujące pomiarów zdawały sobie sprawę, że tło akustyczne, o którym piszą jest na wyższym niż zwykle poziomie hałasu wskutek trwających ww. prac przejściowych, a mimo to nie zawarli powyższych okoliczności w sprawozdaniu. Zarówno pracownicy Instytutu, jak i organ II instancji są w stanie odróżnić hałasy związane z codzienną pracą Firmy C. od hałasów, które są spowodowane przejściowym remontem. Nawet jeśli zatem pracownicy Instytutu trafili w dniu pomiaru na takie przejściowe źródło hałasu winni ponowić, ewentualnie zmienić metodę pomiarową na inną dostępną w ww. rozporządzeniu. Z logicznego punktu widzenia trudno bowiem postawić znak równości pomiędzy poziomem hałasu wydobywającym się z terenu zabudowanego domem jednorodzinnym, w którym zamieszkuję ja wraz z rodziną, od hałasu spowodowanego pracą Firmy C. polegającą na cięciu metalowych kilkunastometrowych szyn kolejowych o znacznej masie, ich przewożeniu i zrzucaniu w stosy i na ziemię. Gdyby nie nasza czujność i monitoring wokół domu skarżący nie wiedziałby nawet skąd Instytut uzyskał tak wysoki pomiar hałasu wydobywający się z mojego podwórka sugerując, że jest to stałe tło akustyczne osiedla przy ulicy [...]. W pobliżu pojazdu [...] nie stwierdził, aby w widocznym, niezasłoniętym miejscu była wystawiona jakakolwiek aparatura badawcza. W tym czasie z zakładu C. Sp. J. nie dochodziły typowe nieznośne hałasy czyli praca była niepełna i zainscenizowana na potrzeby pomiaru tj. nie wykonywane były najbardziej hałaśliwe czynności tj. zrzucanie szyn kolejowych ze stosów na ziemię, przewożenie szyn kolejowych i elementów szyn wózkami widłowymi i zrzucanie na podłoże lub na stosy, rozładunek szyn kolejowych z samochodów. Pomiar trwał zaledwie 16 minut. Udokumentowana na zdjęciach obecność ekipy badawczej [...] w dniu 12 maja 2021 r. wprost zaprzecza sprawozdaniu nr 03/HŚ/21 z pomiaru hałasu przy ulicy [...]. Nie jest zgodna ani godzina pomiaru, ani czas pomiaru ani też okoliczności towarzyszące pomiarowi tj. w sprawozdaniu nie odnotowano i nie uwzględniono towarzyszącemu w tym dniu hałasowi z robót budowlanych i koparki spalinowej. To całkowicie podważa jego wiarygodność. Powyższe uwagi ze względu na ich charakter (brak spełnienia wymagań rozporządzenia, wykonanie pomiarów niezgodne z metodyką podaną w rozporządzeniu) poddają w wątpliwość zarówno ostateczne, jak i cząstkowe wyniki pomiarów przedstawione w sprawozdaniu nr 03/HŚ/21. Nie ulega zatem wątpliwości, że nieruchomość skarżącego znajduje się w obszarze, na który będzie znacząco oddziaływać przedsięwzięcie inwestora. Obszar w rozumieniu ustawy środowiskowej to: działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem. Nieruchomość skarżącego znajduje się w obszarze, na którym w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostały przekroczone standardy jakości środowiska rozumiane jako poziomy dopuszczalne hałasu w środowisku (zróżnicowane poziomy hałasu dla poszczególnych rodzajów terenów np. tych przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową, jak w niniejszym przypadku). Organ I instancji mając na uwadze powyższe przekroczenia dopuścił skarżącego na prawach strony do udziału w niniejszym postępowaniu. Planowana inwestycja oraz aktualna działalność nie tylko zwiększyła zanieczyszczenie środowiska, ale też poziom hałasu i drgań wydobywający się przy produkcji kul stalowych, jak też m.in. przy rozładunku i załadunku szyn i ich składowaniu na placu. Powyższe hałasy i drgania są odczuwalne na nieruchomości skarżącego. Wskutek hałasu wydobywającego się podczas pracy firmy C. skarżący nie ma możliwości korzystania wraz z rodziną ze swojego podwórka. Hałas trwa czasem do późnych godzin wieczornych, pochodzi z rozładunku szyn z samochodów na drugiej zmianie tj. po godzinie 15 (wbrew deklaracji inwestora) oraz pochodzi z już istniejącej hali produkującej kule przy stale otwartych drzwiach (wbrew zapewnieniom inwestora) i negatywnie wpływa na samopoczucie skarżącego i jego rodziny. Firma C. do tej pory przez wiele lat była firmą rolniczą, otoczoną gruntami przeznaczonymi pod zabudowę jednorodzinną aktualnie prowadzi swoją zmienioną działalność z całkowitym pominięciem praw jej sąsiadów, co jest niezrozumiałe. Bywają takie dni podczas których przez cały dzień niemożliwe jest wyjście na zewnątrz bez zatyczek do uszu. Organ I jak i II instancji całkowicie pomija prawa okolicznych mieszkańców do ciszy i spokoju, a skupia się jedynie na prawach inwestora. Na terenie miasta S. od 1938 r. istnieje strefa przemysłowa wokół [...], gdzie skupiony jest uciążliwy przemysł, tylko jedna firma C. znajduje się pośrodku osiedli mieszkaniowych bo za zgodą organów, w tym SKO w Tarnobrzegu, przekształca krok po kroku działalność rolniczą na produkcję [...]. Przedmiotowa nowa inwestycja ma powstać w miejscu szklarni ogrodniczej, a powinna się mieścić w wydzielonej strefie przemysłowej! Jednym z kryteriów, które organy winny zbadać w myśl ustawy środowiskowej jest skala przedsięwzięcia i wielkość zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie, oraz powiązań z innymi przedsięwzięciami (w tym także z innymi przedsięwzięciami tego samego inwestora!), w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem. Co istotne dla jednego z przedsięwzięć inwestora została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodnie z wyrokiem WSA w Rzeszowie z 17 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Rz 1253/20 w przedmiotowej sprawie organ miał obowiązek dokonać oceny kumulatywnego oddziaływania przedsięwzięcia, tzn. istniejącego oraz planowanego i na tej podstawie ustalić strony postępowania. Konsekwencją ustalenia kumulatywnego oddziaływania inwestycji, jako całości, a nie poszczególnych obiektów, w których prowadzona jest produkcja będzie miało swoje konsekwencje w ustaleniu stron postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach). Poddawszy kontroli w ramach w/w kryteriów zaskarżoną decyzję Sąd stwierdził, że skarga jest uzasadniona z przyczyn, które Sąd uwzględnił z urzędu. Decyzją tą SKO umorzyło postępowanie odwoławcze, z odwołania G.R. od decyzji Prezydenta Miasta [...] z 4 listopada 2021 r. określającej na wniosek "Firmy C." Sp. j. środowiskowe uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Zmiana technologu produkcji kul stalowych z odpadowych szyn kolejowych z metody kuto walcowanej na metodę walcowania na gorąco" planowanego do realizacji na działce o nr [...] w obrębie [...] w S. U podstaw tego znalazło się uznanie o braku przymiotu strony wnoszącego odwołanie wywodzone z art. 74 ust. 3a uoiś, zgodnie z którym stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, z zastrzeżeniem art. 81 ust. 1. Przez obszar ten rozumie się: przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu; działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem. We władaniu G.R. znajduje się działka nr [...] położona w odległości ponad 470 m od terenu lokalizacji przedsięwzięcia. W obszarze znajdującym się w odległości 100 m od granic terenu realizacji przedsięwzięcia brak jest nieruchomości, co do których G.R. posiadałby prawo rzeczowe. Wg SKO, z analiz i obliczeń zamieszczonych w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że dla najbardziej niekorzystnych założeń poziom hałasu przy najbliższej zabudowie (położonej znacznie bliżej od terenu przedsięwzięcia niż działka G.R.) nie przekracza wartości dopuszczalnych. Brak przekroczeń dopuszczalnych norm poziomu dźwięku, który nie wychodzi na tereny chronione akustycznie, a zatem także na działkę będącą we władaniu G.R. powoduje, że jego działka nie jest także położona w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które mogło by wprowadzić ograniczenia w jej zagospodarowaniu. Nie jest on zatem stroną przedmiotowego postępowania w rozumieniu uoiś i art. 28 kpa, gdyż nie posiada interesu prawnego lub obowiązku w tym postępowaniu. Stanowisko organu w tym względzie podzielił już WSA w Rzeszowie w prawomocnym wyroku z 17 marca 2021 r. II SA/Rz 1252/20, oddalającym skargę G.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 8 września 2020 r. nr SKO.492.ŚO.1335.43.2020 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Rzecz jednak w tym, że po wydaniu tego wyroku Prezydent [...] postanowieniem z 24 września 2021 r. nr GO- IV.6220.4.2020.AS.222 dopuścił G.R. do udziału w postępowaniu na prawach strony. Implikuje to jego status w tym postępowaniu i nie uzasadnia umorzenia postępowania odwoławczego z uwagi na brak interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. Tym samym wydanie zaskarżonej decyzji należało uznać za przedwczesne i nie znajdujące odzwierciedlenia w aktach administracyjnych sprawy. Stosownie do powyższego zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. (pkt I sentencji wyroku). O należnych skarżącemu kosztach postępowania (obejmujących kwotę uiszczonego wpisu sądowego od skargi, opłatę od pełnomocnictwa oraz koszty zastępstwa procesowego profesjonalnego pełnomocnika, tj. odpowiednio 200 zł, 17 zł i 480 zł) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. (pkt II sentencji wyroku). W ponownie prowadzonym postępowaniu - stosownie do treści art. 153 P.p.s.a. - organ kierować się będzie wskazaniami co do prowadzenia postępowania z udziałem skarżącego wyrażonymi przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku.