II SA/Rz 739/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 3 września 2012r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - postanawia - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Przedmiotem skargi Z. J. jest decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2012r., nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Z uwagi na fakt, że w nagłówku skargi wniesionej za pośrednictwem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego skarżąca jako adresata wskazała Okręgowy Sąd Pracy w T., zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie pouczył skarżącą o tym, że właściwym do rozpoznania skargi na wskazaną na wstępie decyzję jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, oraz wezwał Z. J. pod rygorem zwrotu skargi do złożenia oświadczenia czy popiera skargę w niniejszej sprawie cz też nie. W dniu 27 sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo, w którym skarżąca oświadczyła, że adresatem skargi na wskazaną na wstępie decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego był Okręgowy Sąd Pracy w T. oraz w którym wycofała skargę w niniejszej sprawie. Nie znajdując przeciwwskazań wymienionych w art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej P.p.s.a., sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne. Procesowym skutkiem rezygnacji skarżącej z sądowej kontroli zaskarżonego postanowienia jest umorzenie postępowania. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.