II SA/Rz 739/14

PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-06-05

Skład orzekający: Elżbieta Mazur-Selwa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie na wniosek skarżącego, który domaga się umorzenia postępowania, choć nie zawarł wyraźnego oświadczenia o cofnięciu skargi?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umorzył postępowanie, uznając, że wniosek skarżącego o umorzenie postępowania, mimo braku wyraźnego oświadczenia o cofnięciu skargi, stanowi w istocie żądanie cofnięcia skargi. Sąd oparł się na art. 60 P.p.s.a., zgodnie z którym cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy wadliwego aktu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiającą przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Następnie skarżący zwrócił się do sądu o umorzenie postępowania, wskazując, że brak postanowienia o umorzeniu blokuje mu wypłatę świadczenia przywróconego wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia SO (del.) Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. II SA/Rz 739/14 Uzasadnienie Przedmiotem skargi J. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W dniu 2 czerwca 2014 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym do Sądu pismo w którym zwrócił się o pilne i bezzwłoczne umorzenie postępowania w niniejszej sprawie i doręczenie mu postanowienia o umorzeniu. Zwrócił uwagę, że brak takiego postanowienia blokuje mu wypłatę świadczenia, przywróconego zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 161 _@POCZ@__@KON@_§ 1 pkt 1 P.ps.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania _@KON@_ jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wprawdzie skarżący nie zawarł wyraźnego oświadczenie o tym, że cofa skargę w niniejszej sprawie. To jednak nie budzi wątpliwości Sądu, że jego wolą jest zakończenie postępowania w przedmiotowej sprawie, poprzez umorzenie postępowania sądowego. W związku z tym należy uznać, że skarżący w istocie, domaga się cofnięcia skargi (na obecnym etapie sprawy tylko cofnięcie skargi może spowodować umorzenie postępowania sądowego). W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi. W związku z powyższym, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie sądowe należało umorzyć.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło