II SA/Rz 740/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego - postanawia - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] października 2013 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2013 r. nr [...], którą odmówiono przyznania R. K prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawną matką M. K. Skargą z dnia 27 listopada 2013 r. R. K. zaskarżył powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1392/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postepowanie sądowoadministracyjne. W dalszej kolejności w dniu 3 czerwca 2014 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) skarżący skierował do tut. Sądu pismo, w którym zawnioskował o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie dotyczącej odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, sygn. akt II SA/Rz 1392/13, a także o przesłanie dokumentacji do SKO. W tej sytuacji WSA w Rzeszowie postanowieniem z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1392/13 podjął zawieszone postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie zaznaczenia wymaga, że wniosek R. K. o umorzenie postępowania tut. Sądu ocenił jako rezygnację skarżącego z dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jego praw i interesów, a tym samym za rezygnację z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Zatem stanowi on wniosek o cofnięcie skargi o jakim mowa w art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – określanej dalej jako "P.p.s.a."). Stosownie do treści wyżej wskazanego przepisu skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd zobligowany jest do uznania tej czynności za niedopuszczalną. Skuteczne cofnięcie skargi jest przesłanką umorzenia postępowania wskazaną w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że okoliczność taka zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżący pismem z dnia 3 czerwca 2014 r. cofnął skutecznie skargę, a w ocenie Sądu brak jest okoliczności, które wskazywałyby na konieczność uznania tego oświadczenia za niedopuszczalne. Z tej przyczyny postępowanie wszczęte na skutek skargi R. K. na wymienioną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlega umorzeniu. W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.