II SA/Rz 741/11

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D. C., reprezentowanego przez J. C., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego, - postanawia - odrzucić skargę. Sygn. II SA/Rz 741/11 Uzasadnienie Skarżący D. C. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 741/11, został wezwany za pośrednictwem swego pełnomocnika J. C. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz nadesłania odpisów skargi na decyzję SKO. Decyzja ta dotyczy lokalizacji inwestycji celu publicznego. Doręczenie wezwania Sądu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi pełnomocnikowi skarżącego potwierdza znajdujące się w aktach sądowych sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru (karta nr 18). Wspomniany dokument wskazuje, iż adresat odebrał wezwanie Sądu osobiście w dniu 16 sierpnia 2011 r. Wezwanie sądowe zawierało wyraźne pouczenie o skutkach nie zastosowania się do jego treści. Pomimo upływu terminu skarżący nie uiścił należnego w sprawie wpisu sądowego. Nie nadesłano także żądanych przez Sąd odpisów skargi. Nie uiszczenie wpisu sądowego oraz nienadesłanie odpisów skargi w określonym przez Sąd terminie powoduje konieczność zakończenia postępowania poprzez odrzucenie skargi. Zobowiązuje do tego regulacja art. 220 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Według treści tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Natomiast według art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono jej braków formalnych. Ponieważ skarżący wnosząc skargę winien przekazać również jej odpisy, ich brak jest wadą formalną, której nieusunięcie powoduje wyżej opisane konsekwencje procesowe (art. 47 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Na podstawie wskazanych okoliczności, należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3, § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.