II SA/Rz 742/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W.H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 742/25 wydanego w sprawie z jej skargi na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 30 września 2024 r. nr OA.7722.15.7.2004 w przedmiocie odmowy wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego - p o s t a n a w i a – I. odrzucić skargę kasacyjną; II. zwrócić W.H. kwotę 250 zł (słownie: dwieście pięćdziesiąt złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 10 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 742/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W.H. (dalej: "skarżąca"), reprezentowanej przez syna – W.H.1, na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 30 września 2024 r. nr OA.7722.15.7.2004 w przedmiocie odmowy wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego, uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia 12 lipca 2024 r. nr NB.5140.14.2024.2 oraz zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. W dniu 7 października 2025 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna, którą w imieniu skarżącej wniósł zawodowy pełnomocnik – radca prawny. Z załączonej koperty wynika, że skarga kasacyjna została nadana w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 3 października 2025 r. (k. 78 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 8 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną W.H., stwierdzając, że została wniesiona z uchybieniem terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności. Sąd, kierując się informacjami zamieszczonymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przyjął, że odpis wyroku z uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej – W.H.1 w dniu 1 września 2025 r. (k. 68 akt sądowych). Skarżąca wniosła zażalenie na opisane postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W zażaleniu podniesiono, że Sąd błędnie ustalił datę odbioru odpisu wyroku z uzasadnieniem, bowiem z załączonej koperty wynika, że przesyłka, w której przesłany został odpis wyroku z uzasadnieniem w dniu 2 września 2025 r. była powtórnie awizowana, zatem nie mogła zostać odebrana w dniu 1 września 2025 r. Ponadto do dnia 3 września 2025 r. syn skarżącej, będący jej pełnomocnikiem w przedmiotowej sprawie, przebywał zagranicą, zatem nie mógł odebrać przedmiotowej korespondencji w dniu 1 września 2025 r., co potwierdzają załączone bilety lotnicze. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2025 r. sygn. II OZ 1940/25, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 października 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, stwierdzając, że zapadłe rozstrzygnięcie było przedwczesne. NSA wskazał, że w sprawie zaistniały wątpliwości, których nie da się wyjaśnić w oparciu o dostępny materiał dowodowy, mianowicie, kim jest "pełnomocnik pocztowy", który odebrał przedmiotową przesyłkę, jak też odnośnie daty powtórnej awizacji przesyłki w dniu 2 września 2025 r., która przeczy tezie, że przesyłkę doręczono skutecznie w dniu 1 września 2025 r. W związku z powyższym NSA zlecił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu podjęcie stosownych kroków w celu wyjaśnienia okoliczności doręczenia spornej przesyłki. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 25 marca 2026 r. zlecona została reklamacja przesyłki, w której przesłany został do pełnomocnika skarżącej odpis wyroku z uzasadnieniem, jak też zwrócono się do Naczelnika Urzędu Pocztowego o wyjaśnienie zaistniałych rozbieżności i wątpliwości. W piśmie z dnia 10 kwietnia 2026 r. Poczta Polska poinformowała, że przedmiotowa przesyłka nie była powtórnie awizowana w dniu 2 września 2025 r., ponieważ została wydana w dniu 1 września 2025 r. Widniejący datownik drugiego awiza przesyłki wynika stąd, że w placówce pocztowej przygotowano przesyłki do kolejnej awizacji w godzinach popołudniowych w dzień poprzedzający prawidłowy dzień awizacji. Awizacje przygotowuje się fizycznie na przesyłkach, wprowadzając datę kolejnego awiza oraz umieszcza się datownik z datą drugiego awiza. Na drugi dzień, w dniu faktycznego awizowania przesyłek, dokonuje się awizacji w systemie informatycznym. Jeżeli klient zgłosi się do placówki pocztowej przed faktycznym dniem awizacji w systemie, przesyłkę wydaje się klientowi, skreślając datownik i datę kolejnego awiza. W tym przypadku pracownik nie dokonał skreślenia datownika na wcześniej opracowanej przesyłce i wydania jej klientowi z datą awiza na dzień następny. Kolejno na podstawie zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 20 kwietnia 2026 r. ponownie zwrócono się do Naczelnika Urzędu Pocztowego o wyczerpujące wyjaśnienia odnośnie osoby, która odebrała przedmiotową przesyłkę. W odpowiedzi Poczta Polska w piśmie z dnia 6 maja 2026 r. poinformowała, że przedmiotowa przesyłka adresowana do Pana W.H.1 została w dniu 1 września 2025 r. wydana jego pełnomocnikowi, Panu K.L., co pełnomocnik potwierdził na ZPO oraz na urządzeniu SPAD w urzędzie pocztowym (pełnomocnictwo nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje; Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko, że skarga kasacyjna W.H. została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności. Stosownie do zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd podjął dodatkowe czynności, celem wyjaśnienia okoliczności doręczenia spornej przesyłki. Z udzielonej przez pocztę polską odpowiedzi wynika, że dane uwidocznione na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zgodne są ze stanem faktycznym. Operator pocztowy wyjaśnił, że przesyłka została wydana w placówce pocztowej w dniu 1 września 2025 r. pełnomocnikowi pocztowemu – Panu K.L., który legitymował się stosowym pełnomocnictwem pocztowym o nr [...], udzielonym przez W.H.1. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w sposób czytelny wskazano, że odebrana została w placówce pocztowej przez pełnomocnika pocztowego – Pana K.L. Należy zaznaczyć, że bez stosownego pełnomocnictwa pocztowego wydanie przesyłki do rąk osoby innej niż adresat nie byłoby możliwe. Okoliczność ta została przemilczana przez W.H.1, który nadto wskazywał, że przesyłkę odebrał 4 lub 5 września 2025 r., podczas gdy, podpis zamieszczony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki z całą pewnością nie jest podpisem W.H.1. Skoro W.H.1 do dnia 3 września 2025 r. przebywał zagranicą to oczywiste jest również, że nie mógł osobiście odebrać przesyłki. Na datę odbioru przesyłki – 1 września 2025 r., wskazuje zarówno pieczęć datownika pocztowego zamieszczona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jak też odręczna adnotacja oraz dane o statusie przesyłki uwidocznione na stronie https://emonitoring.poczta-polska.pl/. Jednocześnie poczta wyjaśniła rozbieżności odnośnie uwidocznionej na kopercie daty drugiej awizacji przesyłki, wskazując, że zamieszczona tam data 2 września 2025 r. wynikała z wcześniejszego opracowania przesyłki w przeddzień jej faktycznej awizacji. Oceniając terminowość wniesienia skargi kasacyjnej Sąd nie poczynił dowolnych ustaleń, lecz kierował się informacjami zamieszczonymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeżeli został sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta więc z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone, zaś jednym ze sposobów obalenia tego domniemania jest skuteczne przeprowadzenie postępowania reklamacyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 449/16; wyrok NSA z 28 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 1029/14; wyrok z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1493/10; postanowienie NSA z 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 811/12). Ciężar obalenia domniemania prawdziwości pocztowego dowodu doręczenia pisma spoczywa zatem na zainteresowanym. W niniejszej sprawie tut. Sąd zgodnie z zaleceniami Naczelnego Sądu Administracyjnego samodzielnie przeprowadził postępowanie reklamacyjne, w wyniku którego prawdziwość informacji wskazanym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki nie została podważona. Skoro więc odpis wyroku z uzasadnieniem oraz z prawidłowym pouczeniem co do terminu i sposobu wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku został doręczony pełnomocnikowi skarżącej (odebrany przez jego pełnomocnika pocztowego) w dniu 1 września 2025 r., to trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał dla skarżącej z dniem 1 października 2025 r. Skarga kasacyjna została natomiast nadana w placówce pocztowej w dniu 3 października 2025 r., a zatem z uchybieniem przewidzianego na dokonanie tej czynności terminu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie uiszczonego od skargi kasacyjnej wpisu orzeczono na podstawie art. art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.