II SA/Rz 743/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007r. znak: [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku biurowym - postanawia - odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2007r., znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007r., znak: [...] - w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku biurowym usytuowanym na działce nr ewid. [...] położonej w J. przy ul. [...] - i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Wskazana decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zakwestionowania, z powodu jej niezgodności z prawem, w drodze skargi składanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w terminie 30 dni od daty jej doręczenia, za pośrednictwem organu, który ją wydał. Doręczenie przedmiotowej decyzji J. G. nastąpiło w dniu 17 lipca 2007r., o czym świadczy zalegające w aktach administracyjnych sprawy zwrotne potwierdzenie jej odbioru. W dniu 16 sierpnia 2007r. J. G. nadał w Urzędzie Pocztowym nr 1 w J. - zaadresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie -skargę na powołaną na wstępie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007r. Skarga ta pismem z dnia 21 sierpnia 2007r. (nadanym na poczcie w dniu 22 sierpnia 2007r.) została przekazana organowi celem udzielenia na nią odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sposób wnoszenia skargi do sądu administracyjnego określa art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. przewidując pośredni tryb jej składania. Przepis ten stanowi mianowicie, że skargę należy złożyć za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność stanowi jej przedmiot. W niniejszej sprawie wprawdzie nagłówek skargi wskazuje, iż wniesiono ją za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jednakże już z koperty, w której została nadana wynika, iż została zaadresowana do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Rzeszowie - w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia. Natomiast jej przekazanie przez tut. Sąd organowi nastąpiło w dniu 22 sierpnia 2007r., a zatem już po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu z art. 53 § 1 P.p.s.a. (liczonego od daty doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie) do zaskarżenia decyzji organu drugiej instancji. W sytuacji bowiem skierowania skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o dotrzymaniu terminu do jej złożenia decyduje data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi administracji. W tym miejscu należy zaznaczyć, że dla oceny zachowania terminu do złożenia skargi nie może mieć zastosowania art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98 poz. 1071 ze zm.), stanowiący, iż podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu, uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Z dniem doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga ta dotyczy, dochodzi bowiem do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, w którym nie stosuje się przepisów wskazanej ustawy Kodeks postępowania administracyjnego ani też innych przepisów regulujących procedurę przed organami administracji (tak: J.P.Tarno, kom. do art. 54 P.p.s.a., Lex Polonica). Skoro zatem w niniejszym przypadku ostatnim dniem do zaskarżenia decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego był 16 sierpnia 2007r. a przekazanie przez tut. Sąd skargi temu organowi nastąpiło w dniu 22 sierpnia 2007r., uzasadnionym jest twierdzenie, że trzydziestodniowy ustawowy termin z art. 53 § 1 P.p.s.a. nie został zachowany. W związku z powyższym należało odrzucić skargę J. G. wobec jej spóźnionego wniesienia – w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a..