II SA/Rz 745/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Przewodniczący sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2005 r., na posiedzeniu niejawnym skargi, H. P., na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] lipca 2005r. o nr [...] podjętą w sprawie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków zmian dotyczących przebiegu granic, -postanawia- odrzucić skargę. II SA/Rz 745/05 UZASADNIENIE H. P. w sprawie II SA/Rz 745/05, została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł., należnego z tytułu wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego podjętą w sprawie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów i budynków Miasta N. D. obręb D. zmian dotyczących przebiegu granic. Taka wysokość wpisu wynika z treści § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Skarżąca została także wezwana o nadesłanie odpisów swej skargi na w.w. decyzję. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz nadesłania odpisów skargi zostało przesłane na adres podany w skardze przez H. P. Skarżąca odebrała wezwanie o uiszczenie wpisu osobiście w dniu 5 września 2005r., co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy zwrotny dowód doręczenia. Sąd stwierdza, że pomimo upływu 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wyżej wymieniona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, jak również nie nadesłała odpisów skargi. Nie wykonanie wezwania w określonym przez Sąd terminie powoduje konieczność odrzucenia skargi H. P. Zobowiązuje do tego regulacja art. 220 § 3 p.p.s.a. Według treści tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Podobny skutek ustawa nakazuje wiązać z sytuacją, w której skarżący nie nadesłał odpisów skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a). Wobec wskazanych okoliczności, należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.s.a.