II SA/Rz 747/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby celnej - p o s t a n a w i a - skargę odrzucić. II SA/Rz 747/08 U z a s a d n i e n i e Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2008 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] - odmawiającą uchylenia w trybie art. 154 § 1 k.p.a. własnej decyzji ostatecznej z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia A. G. ze służby w Izbie Celnej w P. Decyzja ta wraz z kompletnym pouczeniem o prawie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem organu który ją wydał, w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania, została doręczona skarżącemu w dniu 9 września 2008 r. (dowód - zwrotne potwierdzenie jej odbioru w aktach administracyjnych sprawy przez B. G.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wymienioną wyżej decyzję, za pośrednictwem organu - wniósł A. G. w dniu 17 października 2008 r., (data nadania skargi w Urzędzie Pocztowym P. 1). Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z poczynionych ustaleń skarżący uchybił temu terminowi, który upłynął dla niego 9 października 2008 r. Jednocześnie należy stwierdzić, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3 tego artykułu). Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.