II SA/Rz 749/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. M. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia na zasadzie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2004 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 749/07 w ten sposób, że na stronie 1 w wierszu 1 od góry zastąpić sygnaturę II SA/Rz 747/07, sygnaturą II SA/Rz 749/07. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 749/07, błędnie wskazano sygnaturę II SA/Rz 747/07, podczas gdy prawidłowa sygnatura to II SA/Rz 749/07. Z akt sądowych wynika, że omyłka ta powstała podczas protokołowania, podjętego w sprawie postanowienia i jest wynikiem zwykłego przeoczenia. Wszystkie sporządzone w sprawie dokumenty noszą prawidłową sygnaturę tj. II SA/Rz 749/07. Taka sygnatura została również zamieszczona w uzasadnieniu postanowienia. Sygnatura, którą błędnie podano w sentencji postanowienia – II SA/Rz 747/07 - dotyczy innego skarżącego, a także innego organu. W świetle powyższego brak jest wątpliwości, iż postanowienie jakie zapadło w dniu 8 kwietnia 2009 r. w sprawie ze skargi S. B. M. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] dotyczy sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Rz 749/07, a nie jak błędnie podano II SA/Rz 747/07. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a.