II SA/Rz 750/14

PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-06-06

Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Solarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, motywowane zmianą stanu prawnego i utratą przez to bezprzedmiotowości postępowania, obliguje sąd administracyjny do umorzenia postępowania?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest zobowiązany umorzyć postępowanie, jeżeli strona skutecznie cofnęła skargę. Cofnięcie skargi jest skuteczne, gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku, gdy zmiana stanu prawnego powoduje utratę przez sprawę charakteru sprawy administracyjnej, cofnięcie skargi jest uzasadnione i sąd powinien umorzyć postępowanie.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Następnie skarżący cofnął skargę, wskazując, że nowa ustawa o zasiłkach dla opiekunów weszła w życie, co uczyniło sprawę bezprzedmiotową i przyspieszyło uzyskanie należnego świadczenia.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] o odmowie przyznania C. K. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad niepełnosprawną w stopniu znacznym żoną E. K. Pismem z dnia 28 maja 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący C. K. cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, że spełnia warunki przyznania zasiłku dla opiekunów zgodnie z ustawą o ustalaniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, która weszła w życie 15 maja 2014 r. Sprawa o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego stała się zatem bezprzedmiotowa, a jej dalsze prowadzenie przedłuży okres oczekiwania na wypłatę zasiłku dla opiekunów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. Pismo C. K. spełnia kryterium cofnięcia skargi, a zawarte w nim oświadczenie – wobec niestwierdzenia przesłanek wyłączających jego skuteczność - należy zakwalifikować jako rezygnację z prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji (Sąd ubocznie zauważa, że przywołana przez skarżącego ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, Dz. U. Nr 567, określa warunki ich nabywania przez osoby, które utraciły prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z dniem 1 lipca 2013 r. w związku z wygaśnięciem z mocy prawa decyzji przyznających prawo do tych świadczeń, a jak wynika z akt administracyjnych sprawy, do 30 czerwca 2013 r. była on uprawniony do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad żoną). Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z powyższym, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło