II SA/Rz 753/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia umorzyć postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie objętym złożonym wnioskiem PPF. Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF (nadanym w urzędzie pocztowym 8 września 2012 r.), A. B. zwrócił się o przyznanie mu w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ponieważ dane zawarte w tym wniosku – wg dokonanej wstępnie analizy – okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistej sytuacji materialno – bytowej i możliwości płatniczych skarżącego, pismem z dnia 13 września 2012 r. (doręczonym 21 września) został on wezwany do złożenia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania dodatkowego oświadczenia w zakresie szczegółowo w nim określonym (mającym wpływ na ocenę jego możliwości płatniczych) oraz przedłożenia dokumentów źródłowych w postaci wyciągów z rachunków bankowych za wskazany w wezwaniu okres. Pismem z dnia 24 września 2012 r. skarżący oświadczył, że "wycofuje wszystkie złożone skargi i rezygnuje z dalszego prowadzenia swojej sprawy", co skutkowało wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w dniu 28 września 2012 r. postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego. Mając na uwadze treść złożonego oświadczenia uznano, że odnosi się ono także do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy i zainicjowanego nim postępowania (przemawia za tym również brak udzielenia przez skarżącego odpowiedzi na skierowanie do niego wezwanie z dnia 13 września 2012 r. oraz złożenie oświadczenia o cofnięciu w terminie do udzielenia tej odpowiedzi). Stosownie do art. 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), prawo pomocy może być przyznane stronie tylko na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku, co tym samym wyłącza możliwość orzekania w tym zakresie "z urzędu". Oświadczenie o cofnięciu wniosku wywiera skutek w postaci braku podstaw prawnych do jego merytorycznego rozpoznania, co prowadzi do umorzenia postępowania w tym zakresie jako bezprzedmiotowego. Niejako na marginesie należy podkreślić, że skarżący mając pełną swobodę w dysponowaniu wnioskiem o przyznanie prawa pomocy decyduje także, czy i w jakim zakresie ustosunkować się do kierowanego do niego wezwania o udzielenie dodatkowych informacji i /lub dokumentów (żądanie ich złożenia ma oparcie w art. 255 P.p.s.a. i ma zastosowanie w sytuacjach, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku PPF okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości). Rezygnując z ich udzielenia musi się liczyć z określonymi tego konsekwencjami procesowymi, przy czym należy odróżnić zupełny brak odniesienia się do wezwania (skutkujący zgodnie z zawartym w nim pouczeniem rozpoznaniem wniosku wyłącznie w oparciu o dane z formularza PPF i związaną z tym w takiej sytuacji bardzo prawdopodobną odmową przyznania prawa pomocy) od cofnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy (powoduje to jego bezprzedmiotowość). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 258 § 3 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.