II SA/Rz 754/15

Dnia 29 lipca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. i Z.K. przeciwko Wojewodzie [...] w przedmiocie samowoli budowlanej – postanawia – odrzucić skargę W dniu 22 czerwca 2015 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Rzeszowie wpłynęła skarga K.K. i Z.K. złożona za pośrednictwem Wojewody [...] w przedmiocie samowoli budowlanej. W obszernym uzasadnieniu skarżący szeroko opisali sprawę "samowoli budowlanej" popełnionej przez H.P. Wyjaśnili, że w sprawie doszło do manipulacji dokumentami, zakłamania i wybudowania obiektów budowalnych niezgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Podnieśli, że w sprawie pod sygn. akt SA/Rz 166/99 toczyło się postępowanie sądowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnych Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie, przy czym organy nie zastosowały się do oceny prawnej zawartej w wyroku zapadłym w ww. sprawie w dniu 25 lipca 2000 r. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie. Wyjaśnił, że sprawa zgłoszonej przez skarżących, a dokonanej przez H.P. samowoli budowlanej polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego na działce o nr ewid. 1939 położonej przy ul. [...] w J. była w latach 1997 – 1998 przedmiotem postępowania toczącego się przed Kierownikiem Urzędu Rejonowego w [...] i Wojewodą [...], a w latach 1999 - 2003 przedmiotem postępowania toczącego się przed Starostą [...] i Wojewodą [...]. W zakresie wyroku NSA OZ Rzeszowie z dnia 16 stycznia 2003 r., sygn. akt: SA/Rz 2955/01 uchylającego decyzje Starosty [...] i Wojewody [...] z przedmiocie odmowy udzielenia H.P. pozwolenia na użytkowanie dobudowanej części budynku Starosta [...] umorzył postępowanie w sprawie. W chwili obecnej wobec zmiany przepisów sprawa pozwolenia na użytkowanie samowolnie dobudowanej części budynku mieszkalnego toczyła się wyłącznie przed organami nadzoru budowalnego. Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2015 r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, którego skarga dotyczy (poprzez podanie daty wydania i numeru) 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy pouczając o tym, co może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, oraz pouczając, że niewykonanie wezwania będzie skutkować odrzuceniem skargi w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie doręczono skarżącym w dniu 1 lipca 2015 r. W odpowiedzi na wezwanie pismem nadanym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 2 lipca 2015 r. skarżący podali, że przedstawiają niektóre istotne dowody ewidentnego "bezprawia" popełnionego w wyniku odstąpienia od ostatecznego prawomocnego wyroku i oceny prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Wydział Zamiejscowy w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2000 r., sygn. akt SA/Rz 166/99. Zarzucili manipulowanie dowodami, dokumentami, zakłamywanie stanu faktycznego po to, aby "zgubić pierwotny motyw doprowadzenia istniejącej samowoli do zgodności z prawem". Podnieśli, że Wojewoda [...] nie przekazał akt zgodnie z właściwością. Zarzucili wydanie decyzji z dnia [...] maja 2001 r., nr [...] oraz decyzji z dnia [...] listopada 2001 r., nr [...] z naruszeniem prawa. Podali, że bezskutecznie wzywają właściwy organ do wykonania ostatecznego wyroku NSA SA/Rz 166/99 w celu doprowadzenia istniejącej samowoli budowlanej do stanu zgodnego z prawem. Następnie przywołali orzeczenia zapadłe przez organami nadzoru budowlanego wskazując, że zostały wydane niezgodnie z prawem na ich niekorzyść Podnieśli, że w sprawie nie ma możliwości doprowadzenia samowoli budowlanej popełnionej przez P. P. na działce o nr ewid. 1939 w J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a" skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Stosownie do treści art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Określenie przedmiotu skargi jako "samowoli budowlanej" i brak wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia stanowiło brak formalny, którego zaistnienie obligowało Sąd do skierowania do skarżących wezwania do jego usunięcia polegającego na jednoznacznym wskazaniu zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, którego skarga dotyczy (poprzez podanie daty wydania i numeru) oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Obszerny, chaotyczny opis toczącego się przed organami postępowania dotyczącego wyżej wspomnianej "samowoli budowlanej" z powołaniem się na rozstrzygnięcia zapadłe od 2001 r. nie czyni zadość wezwaniu i nie pozwolił sądowi na ustalenie, co w intencji skarżących ma być przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Sam fakt, że skarżący nie zgadzają się z zapadłymi na przestrzeni 14 lat rozstrzygnięciami organów administracji publicznej w sprawie "samowoli budowlanej" nie może być podstawą do uruchomienia sądowej kontroli, bowiem tak określony przedmiot nie jest objęty dyspozycją art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił skargę w powyższej sprawie.