II SA/Rz 758/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie NSA Maria Piórkowska WSA Robert Sawuła Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego -skargę oddala- II SA/Rz 758/12 U Z A S A D N I E N I E Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie [...] działając na wniosek Z. K. decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] postanowił przyznać Z. K. świadczenie pieniężne z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego w kwocie 150 zł na pokrycie potrzeb bytowych. Organ przyjął w zakresie ustaleń faktycznych, że Z. K. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i ofert pracy. Z. K. jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy. Osoba ta jest objęta systematyczną pomocą finansową Ośrodka. Przyznano jej pomoc w formie zasiłku okresowego w wysokości 238 na okres 4 - ch miesięcy od 1 stycznia 2012 r. do 30 kwietnia 2012 r. Co miesiąc przyznawane są także zasiłki celowe, ponadto wymieniona korzysta z cyklicznej pomocy w formie produktów żywnościowych z [...] Banku Żywności. Z. K. zaskarżyła decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Rodzinie o przyznaniu zasiłku celowego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO). Jej zdaniem decyzja ta oraz decyzja o przyznaniu zasiłku okresowego nie spełniają jej żądań oraz nie zaspokajają oczekiwań. Organ nie wyjaśnił powodów, dla których nie zrealizowano w całości żądań wnioskodawczyni. Organ wbrew prawu nie wskazał w podstawach prawnych swej decyzji art. 39 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej. Strona wnosiła o przyznanie zasiłku w kwocie 565 zł. Organ nie wykazał także potrzeby nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania Z. K. decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], postanowiło utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie o przyznaniu zasiłku celowego na pokrycie potrzeb bytowych. Według Kolegium nie można mieć wątpliwości, że u skarżącej Z. K. występuje bezrobocie oraz że wymieniona nie posiada żadnych stałych dochodów. Organ pierwszej instancji przyznając skarżącej zasiłek nie pozbawił jej niezbędnej pomocy. Udzielona pomoc nie spełnia oczekiwań skarżącej z tego powodu, że ma ona większe oczekiwania od organów pomocy społecznej. Wyjaśniono, że organ gminy może oceniać czy i w jakiej wysokości można przyznać wnioskodawcy świadczenie z pomocy społecznej. Podejmując tą decyzję organ poza sytuacją materialną wnioskodawcy musi uwzględniać to, iż środki finansowe, jakie posiada są ograniczone i należy je tak rozdysponować aby nie pozbawić pomocy innych osób, które także nie mają żadnych źródeł utrzymania. Organ odwoławczy stwierdził także, że badając zaskarżoną decyzję nie znalazł podstaw przemawiających za zmianą wydanego rozstrzygnięcia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA), Z. K. zarzuciła decyzji SKO z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], iż nie zawiera ona w sentencji adresu strony, której dotyczy. Według strony uzasadnienie rozstrzygnięcia jest zbyt ogólnikowe i lakoniczne. Nie wyjaśniono wszystkich ważnych dla sprawy aspektów. Skarżąca przytoczyła stanowiska sądów administracyjnych dotyczące wymogów stawianych uzasadnieniom decyzji uznaniowych. Postępowanie przed Kolegium i zawarte w decyzji uzasadnienie zaprzeczają ustawowej roli tego organu. W szczególności wiele do życzenia pozostawia polityka edukacyjna SKO. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę zaskarżonych aktów lub czynności pod względem zgodności z prawem. Usunięcie z obrotu prawnego aktu objętego skargą może nastąpić tylko wówczas, gdy przy jego wydawaniu organy naruszyły prawo materialne lub procesowe w sposób określony w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Stan faktyczny nie budzi żadnych wątpliwości. Skarżąca jest osobą długotrwale bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jest osobą, która prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. W dniu 30 kwietnia 2012 r. złożyła wniosek o przyznanie jej zasiłku celowego na potrzeby bytowe. W celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy – art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 12.VII.2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 175 poz. 1302 ze zm.). Ustawodawca w przepisie art. 39 ust. 2 cytowanej ustawy wskazuje okoliczności uzasadniające przyznanie zasiłku celowego. Wyliczenie to ma charakter przykładowy. W decyzji objętej kontrolą Sądu organ przyznał skarżącej zasiłek celowy w kwocie 150 zł. Z brzmienia przepisu wynika, iż decyzja ta jest decyzją uznaniową. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organu odwoławczego prawidłowo uzasadniono zasadność przyznanej kwoty. Decyzja nie ma cech dowolności, a tylko to uzasadniałoby uwzględnienie skargi. Pozostałe zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) Sąd skargę oddalił.