II SA/Rz 758/13

II SA/Rz 758/13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 17 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących sprostowania granic pomiędzy działkami na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 758/13 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi J. S. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] uwzględniającą zarzuty dotyczące sprostowania granic pomiędzy działką nr 1443, a działką nr 1440 i prawidłowego wykazania budynku mieszkalnego, gospodarczego błędnie przyporządkowanego do działek sąsiednich. W skardze na wyżej opisaną decyzję J. S. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek nie został w ogóle uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności wypada wskazać, że wstrzymanie może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Przedmiotowa decyzja dotycząca zmian w ewidencji gruntów i budynków jest decyzją podlegającą wykonaniu, które polega na usunięciu błędnych wpisów i dokonaniu nowych wpisów (sprostowaniu). Z tego punktu widzenia wstrzymanie wykonania decyzji orzekającej o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów, przez zaniechanie naniesienia w urządzeniach ewidencyjnych operatu ewidencyjnego stosownych zmian, jest technicznie możliwe (por. postanowienie NSA z 25 stycznia 2007 r., sygn. akt I OZ 26/07). Nie należy jednak tracić z pola widzenia, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawców wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Formułując w treści skargi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący w ogóle nie uprawdopodobnił, z jakiej przyczyny jej wykonanie przed rozstrzygnięciem skargi mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. Zaniechanie jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku powoduje, że nie sposób ocenić, czy opiera się on na ustawowych przesłankach wstrzymania wykonania. Na tę okoliczność Sąd nie może z urzędu prowadzić postępowania wyjaśniającego i zastępować wnioskodawcy w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się o ochronę tymczasową w postępowaniu sądowym (tak orzekł m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). Brak wskazania przesłanek ubiegania się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ma przy tym waloru braku formalnego wniosku i prowadzi do odmowy jego uwzględnienia (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 603). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.