II SA/Rz 759/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 18 lutego 2009 r. sprawy ze skargi U. i A. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów -skargę oddala- Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr: [...] z [...] września 2008 roku, który po rozpatrzeniu odwołania U. i A. W., utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2008 roku nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków. W podstawie prawnej decyzji organ wskazał przepis art. 138 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) określanej dalej jako k.p.a. , art. 20 ust.1 pkt.2, art. 22, art. 24 ust.1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ) oraz pkt. 1.5 i 3.3 załącznika nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38 poz. 454 ). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał , iż postępowanie wszczęto na skutek skierowanego do Starosty Powiatowego pisma Wójta Gminy z 6 grudnia 2007 r. o zaktualizowanie dokumentacji ewidencyjnej i usunięcie rozbieżności między treścią ewidencji z stanem faktycznym na działkach nr 3 i 4 stanowiących własność Skarbu Państwa, w użytkowaniu wieczystym U. i A. W. oraz na działce nr 5 stanowiącej własność wyżej wymienionych. Starosta wskazaną wyżej decyzją z [...] czerwca 2008 roku wprowadził zmiany w części opisowej operatu ewidencji gruntów obrębu B., gmina S. w jednostce rejestrowej nr [...] poprzez zmianę funkcji budynków znajdujących się na działce nr 5 z mieszkalnych na inne. Powyższe oparto o operat pomiarowy z dnia 20 listopada 2004, protokół rozprawy administracyjnej na gruncie z 3 czerwca 2008 oraz o opinię rzeczoznawcy budowlanego załączoną przez Urząd Gminy. Odwołanie od tej decyzji złożyli U. i A. W., kwestionując zasadność przedmiotowej zmiany. Po dokonaniu analizy materiału zebranego w sprawie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał iż rozstrzygnięcie organu I instancji odpowiada prawu, w szczególności jest zgodne z treścią pkt. 3.3 załącznika nr 6 do rozporządzenia z 29 marca 2001 roku. Powołany przepis stanowi, iż do innych terenów zabudowanych zalicza się grunty zajęte pod budynki i urządzenia związane z administracją, służbą zdrowia, handlem , kultem religijnym, rzemiosłem, usługami, nauką, oświatą, kulturą i sztuką, wypoczynkiem, łącznością itp. Zdaniem organu odwoławczego , nie można uznać ,że zabudowania kempingowe na działce nr 5 , których funkcja ma wyłącznie charakter letniskowo – wypoczynkowy odpowiadają opisowi użytku gruntowego – grunty rolne zabudowane , opisanego w pkt. 1.5 wspomnianego załącznika, wedle którego użytek taki stanowią : grunty zajęte pod budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia budowlane służące produkcji rolniczej. Powyższy opis użytku gruntowego można, w ocenie organu , uznać za prawidłowy jedynie w odniesieniu do istniejącego konturu B/PsIV na sąsiadującej działce nr 4, którego zabudowanie ma charakter mieszkalny, pomimo, że w ramach tego konturu ciągi komunikacyjne służą także obsłudze ośrodka wypoczynkowego. Konkludując, organ odwoławczy stwierdził, że skarżona decyzja Starosty stanowi korektę błędu w części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu B. odnośnie działki nr 5 i dlatego należy uznać ją za prawidłową. Z decyzją organu II instancji nie zgodzili się U. i A. W., składając na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie i zarzucając obrazę przepisów : art. 20 i 54 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 1, 65 i 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku poprzez wprowadzenie nieuzasadnionych zmian do operatu ewidencji gruntów i budynków. W związku z powyższym wnieśli o uchylenie tak zaskarżonej decyzji, jak też poprzedzającej ją decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 roku. W uzasadnieniu podnieśli , iż w 2001 roku nabyli od Skarbu Państwa nieruchomość wraz z domkami mieszkalnymi typu Brda, Brda II, Chata Góralska, domkami kempingowymi, budynkiem socjalnym, świetlicą, domem murowanym i domem gospodarczym znajdujących się na działkach nr 4 i 5. Ich zdaniem, dokonanie zmian w operacie nastąpiło jedynie na "życzenie Wójta Gminy [...] i znikomej wartości opinii rzeczoznawcy budowlanego". Poza tym przedmiotowe zmiany wprowadzają kolejną niezgodność, bowiem ewentualna zmiana powinna wskazywać na symbol "B" gruntów. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i przestawił tożsamą argumentację z tą zawartą w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji. Dodatkowo wskazał, że w przypadku terenów zabudowanych zapis w ewidencji gruntów i budynków dotyczący danego użytku gruntowego powinien być zawsze tożsamy z funkcją istniejących w nim budynków zapisaną w kartotece budynków. Jeśli więc zabudowanie ma charakter mieszkalny o symbolu B, to oznaczenie to dotyczy nie tylko budynku, ale także terenu przyległego , niezbędnie z nim związanego, tworzącego całościowy kontur użytku gruntowego. Wskazał, że skarżący nie kwestionowali do tej pory w przypadku działki nr 5 dotychczasowego zapisu w ewidencji odnośnie konturu o symbolu Bi do momentu prawidłowego ujednolicenia oznaczenia funkcji użytkowej tego konturu z funkcją usytuowanych na nim budynków w części opisowej operatu ewidencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. nr 153 poz. 1269 z 2002 roku / sądy te sprawują w zakresie swej działalności kontrolę pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1270 z 2002 roku / zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy , których dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. W myśl przepisu art. 145 P.p.s.a. Sąd obowiązany jest do uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej nieważności ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięta jest naruszeniem prawa w sposób dający podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub jeśli zachodzą przyczyny określone w przepisie art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Przedmiot kontroli w powyższym zakresie stanowi decyzja utrzymująca decyzję organu I instancji , wprowadzająca w jednostce rejestrowej nr [...] ,w części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu B. gmina S., zmianę funkcji budynków położonych na działce nr 5 . Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją i utrzymaną przez nią w mocy decyzją Starosty, poprzedzone było postępowaniem wszczętym na wniosek U. i A. W., zakończonym decyzją z [...] grudnia 2004 roku [...] Starosty, który uwzględniając wniosek, wprowadził w części opisowej i kartograficznej ewidencji zmianę polegającą na wpisaniu w działce nr 5 wpisu użytku gruntowego/ Bi/ w miejsce użytku gruntowego/ Bz/. Decyzja nie została zaskarżona i w dniu 29 grudnia 2004 stała się ostateczna. Podział użytków gruntowych na grupy wprowadza § 67 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków / Dz. U. Nr 38 poz. 454 z 2001 ze zm./. Jedną z grup stanowią użytki rolne wymienione w § 68 rozporządzenia. Dzielą się one na grunty orne, grunty leśne oraz zadrzewione, grunty zabudowane i zurbanizowane oraz grunty pod wodami. Grunty zabudowane i zurbanizowane wymienia § 68 ust.3 i dzielą się one m.in. na tereny mieszkaniowe oznaczone symbolem B, inne tereny zabudowane oznaczone symbolem Bi oraz tereny rekreacyjno – wypoczynkowe oznaczone symbolem Bz. Zgodnie z § 68 ust. 6 zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do rozporządzenia. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy – działka nr 5 pierwotnie oznaczona była symbolem Bz/ tereny rekreacyjno – wypoczynkowe/ Zgodnie z załącznikiem nr 6 pkt.3.5 do terenów rekreacyjno – wypoczynkowych zalicza się niezajęte pod budynki a) tereny ośrodków wypoczynkowych, tereny zabaw dziecięcych, plaże, urządzone parki, skwery, zieleńce, b) tereny o charakterze zabytkowym : ruiny zamków, grodziska, kurhany, pomniki przyrody , c) tereny sportowe, stadiony, boiska sportowe, skocznie narciarskie, tory saneczkowe, strzelnice sportowe, kąpieliska itp, d) tereny spełniające funkcje rozrywkowe, lunaparki, wesołe miasteczka itp., e) ogrody zoologiczne i botaniczne, f) tereny zieleni nieurządzonej niezaliczone do lasów oraz gruntów zadrzewionych i zakrzewionych. Pkt. 3.3 załącznika określa pojęcie "innych terenów zabudowanych" / Bi / , do których zalicza się grunty zajęte pod budynki i urządzenia związane z administracją, służbą zdrowia, handlem, kultem religijnym, rzemiosłem, usługami, nauką, oświatą, kulturą i sztuką, wypoczynkiem, .... Jak wskazano wyżej , na wniosek U. i A. W., w decyzji z [...] grudnia 2004 działka nr 5 oznaczona została symbolem Bi. Jak ustalono w postępowaniu – działka ta zabudowana jest domkami kempingowymi, zatem zakwalifikowanie jej do kategorii Bi / grunty zajęte pod budynki związane z wypoczynkiem / organ uznał za prawidłowe, a nadto – było zgodne z wnioskiem. W związku z ustalaniem zobowiązania podatkowego od nieruchomości za rok 2007 Wójt Gminy zwrócił się w dniu 6 grudnia 2007 do Starosty Powiatowego o zaktualizowanie dokumentacji ewidencyjnej działki nr 5 .W postępowaniu wszczętym z urzędu organ ustalił, że U. i A. W. są również właścicielami sąsiedniej działki nr 4, zabudowanej – obok domków kempingowych – domem mieszkalnym, która to okoliczność przesądza o mieszkalnej funkcji tej działki. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że do gruntów rolnych zabudowanych , stanowiących własność osób będących płatnikami podatku rolnego zalicza się, zgodnie z pkt.1,5 załącznika nr 6 – grunty zajęte pod budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia budowlane służące produkcji rolniczej. Sąd podziela stanowisko organu, że w świetle tego przepisu , rodzaj zabudowy działki nr 5 nie pozwala na zakwalifikowanie jej do gruntów rolnych zabudowanych, bowiem domki kempingowe wykorzystywane w porze letniej nie są ani budynkami mieszkalnymi, ani nie służą do produkcji rolnej. W rozpatrywanej sprawie istniała niezgodność pomiędzy dokonaną, decyzją z [...] grudnia 2004 roku, zmianą użytku rolnego, a funkcją budynków istniejących na działce nr 5, bowiem w części opisowej operatu określone były jako mieszkalne, podczas gdy w faktycznie są letniskowo – wypoczynkowe. Tę rozbieżność koryguje w sposób prawidłowy zaskarżona decyzja i jest ona zgodna z klasyfikacją gruntów rolnych określoną w rozporządzeniu. Zaskarżona decyzja wskazuje w podstawie prawnej przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku – Prawo geodezyjne i kartograficzne. / Dz. U. z 2005 r. nr 240 poz.2027/, odnoszące się do ewidencji gruntów. Zgodnie z tymi przepisami, ewidencja gruntów jest zbiorem informacji o gruntach i budynkach , które stanowią podstawę planowania przestrzennego , wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych , statystyki publicznej i gospodarki nieruchomościami. Odnośnie gruntów – zawiera ona informacje o ich położeniu, granicach, powierzchni, rodzajach użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczeniu ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, właścicielach i władających. Spełnia ona zatem funkcje informacyjno – techniczne, rejestrujące stany prawne ustalone w innym trybie i przez inne organy. Z przepisu art. 20 wskazanej ustawy, w zw. z § 44 pkt.2 i § 47 ust.1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. ( Dz. U. Nr 38 poz. 454 ), zwanego dalej rozporządzeniem, wynika, że ewidencja ta powinna być utrzymana w stanie aktualności. Aktualizacji danych dokonuje się na podstawie przedłożonych dokumentów, którymi są : prawomocne orzeczenia, decyzje, akty notarialne, akty normatywne ilustrujące stan odmienny od uwidocznionego w operacie ewidencji gruntów /art. 20 w zw. z art. 23 ustawy i § 46 rozporządzenia/ W ocenie Sądu , zaskarżona decyzja wydana jest zgodnie z przytoczonymi przepisami, bowiem rozbieżności w części opisowej operatu ewidencji gruntów wymagały korekty. Z powyższych względów, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa przez organy, dlatego skargę oddalił w oparciu o przepis art. 151 P.p.s.a.