II SA/Rz 759/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 22 września 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry - postanawia – zawiesić postępowanie sądowe. L. W., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]"zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] o wymierzeniu wymienionemu kary pieniężnej w kwocie 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie HOT SPOT w lokalu "[...]" tj. poza kasynem gry. Podstawa prawna kwestionowanej decyzji wskazuje m. in. art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), który stanowi o wymierzeniu kary pieniężnej urządzającemu grę na automacie poza kasynem gry, ustanawiając jej wysokość na kwotę 12 000 zł od każdego automatu. W dniu 14 września 2015 r. Dyrektor Izby Celnej, w związku z zapytaniem Sądu, nadesłał odpis prawomocnego z dniem 8 lutego 2013 r. wyroku Sądu Rejonowego [...] z dnia 31 stycznia 2013 r. sygn. akt [...] skazującego L. W. na karę grzywny za przestępstwo skarbowe określone w art. 107 § 1 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 r. poz. 186 ze zm.), a mianowicie za prowadzenie gry na automatach do gier o nazwie HOT SPOT oraz CASINO GAMES w miejscowości K. od dnia 18 kwietnia 2012 r. do dnia 5 lipca 2012 r. w lokalu gastronomicznym "[...]" jako jego właściciel, wbrew przepisom ustawy o grach hazardowych i bez wymaganego zezwolenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeśli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Tego rodzaju zależność wystąpiła na gruncie niniejszej sprawy. Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1979/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu do rozstrzygnięcia następujące pytanie prawne: "Czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r., Nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Sprawa ta zarejestrowana została pod sygn. akt P 32/12. Z uwagi na to, że L. W. skazany został prawomocnie wymienionym wyżej wyrokiem sądowym za popełnienie przestępstwa z art. 107 § 1 Kodeksu karnego skarbowego, a zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją wymierzono mu karę pieniężną na mocy art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, zaś Trybunał Konstytucyjny rozstrzygał będzie o konstytucyjności tego rodzaju zbiegu odpowiedzialności, uzasadnionym stało się – w ocenie Sądu – zawieszenie niniejszego postępowania do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na wskazane wyżej pytanie. Podstawę niniejszego orzeczenia stanowi art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 P.p.s.a.