II SA/Rz 759/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi M. J. - prowadzącego działalność gospodarczą pn. [...] - jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2016 r. Nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 6 000 zł z tytułu wykonywania przewozu drogowego pojazdem wyposażonym w urządzenie rejestrujące bez wymaganego sprawdzenia okresowego, badania kontrolnego lub kalibracji oraz nierejestrowanie na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi. W treści skargi reprezentujący skarżącego pełnomocnik (adwokat) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: P.p.s.a.), sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ukształtowanym w doktrynie i orzecznictwie sądowym stanowiskiem, nie chodzi tutaj o zwykłe następstwa wykonania decyzji, lecz dodatkowe konsekwencje w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie mogą wyniknąć z wykonania decyzji przed rozpoznaniem skargi. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, który powinien przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (tak m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2008 r. sygn. akt II OZ 131/08). Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (postanowienia NSA: z dnia 14 stycznia 2015 r. II OZ 1403/14, z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04). W tym kontekście wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący /jego pełnomocnik mimo obowiązku wynikającego dla nich ze wskazanej regulacji, w żaden sposób nie uprawdopodobnili spełnienia wymienionych w niej przesłanek. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, jakie negatywne skutki związane z zapłatą nałożonej kary mogą dla skarżącego wyniknąć z wykonania decyzji przed rozstrzygnięciem skargi przez Sąd. We wniosku nie zawarto jakichkolwiek informacji nt. jego sytuacji finansowej i majątkowej, nie przedłożono również żadnych dokumentów na potwierdzenie, że odmowa wstrzymania zaskarżonej decyzji może wiązać się dla niego ze skutkami o jakich mowa w powołanym wyżej przepisie, w tym np. stanowić realne zagrożenie dla kontynuowania przez niego działalności gospodarczej lub pozbawić go środków związanych z koniecznym utrzymaniem. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2015 r. I OZ 1236/14). W okolicznościach sprawy znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków względem skarżącego nie sposób przy tym wywieść z jej akt, w szczególności z treści zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Podkreślenia wymaga przy tym, że w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, skutki prawne wykonania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej mają charakter odwracalny. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.