II SA/Rz 764/16

Dnia 24 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia w sprawie ze skargi S.Z., L.K. , M.Z. na zarządzenie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zakazu organizowania na terenach gminnego zasobu nieruchomości objazdowych przedstawień cyrkowych z udziałem zwierząt - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia W dniu 14 czerwca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła wspólna skarga S.Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Agencja [...] w W., L.K. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą Cyrk "[...]" w C. oraz M.Z. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Agencja [...] w B., reprezentowanych przez profesjonalnego pełnomocnika na opisane w sentencji postanowienia zarządzenie Prezydenta Miasta [...]. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaskarżone zarządzenie wraz z zarządzeniami o analogicznej treści wydawanymi w innych miastach stało się wzorem dla kolejnych samorządów terytorialnych. W ocenie skarżących wstrzymanie jego wykonania spowoduje, że inne samorządy pogłębią analizę prawną zasadności takich aktów i pozwolą środowisku cyrkowemu zabrać głos w debacie. Skarżący wyjaśnili, że zarządzenie powoduje dezinformację mieszkańców T. pozostających w przekonaniu, że w poszczególnych miastach przedstawienia cyrkowe z udziałem zwierząt są w ogóle zakazane. Skutkiem tego jest brak zainteresowania przedstawieniami. W miastach, które wydały takie akty, powoduje to spadek przychodów cyrków w bieżącym roku w stosunku do przychodów w roku ubiegłym. Ponadto, z uwagi na sam tytuł zarządzenia, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w nadchodzących miesiącach, przy jednoczesnym wprowadzaniu w błąd opinii publicznej co do nienależytego traktowania zwierząt przez polskich przedsiębiorców cyrkowych, co powoduje trudne do odwrócenia negatywne skutki dla wizerunku polskich cyrków i skutkuje naruszeniem ich dóbr osobistych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia nie podlega uwzględnieniu. W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Treść normatywna powyższego przepisu wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art 61 § 3 p.p.s.a., to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność wniosku. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazali, że istotnie w sprawie zaistniały okoliczności świadczące o zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia. W żaden sposób nie udokumentowali bowiem i nie uprawdopodobnili twierdzenia, że w istocie doszło do spadku przychodów cyrków w stosunku do przychodów z lat ubiegłych ani też, że było to bezpośrednim następstwem spadku zainteresowania przedstawieniami cyrkowymi nie oferującymi, na skutek wydania zaskarżonego zarządzenia pokazów z udziałem zwierząt. Nie wykazali tym samym, że wskazane okoliczności można w ogóle rozpatrywać w kategoriach znacznej szkody czy też trudnych do odwrócenia skutków, będących następstwem wydania zaskarżonego zarządzenia. Trudno także z argumentacji skarżących wywieść powód do udzielenia ochrony tymczasowej upatrując go w tak dalece opiniotwórczym charakterze zarządzenia, iż wpływałoby ono negatywnie na wizerunek skarżących w sposób równoznaczny z powstaniem skutków trudnych do odwrócenia. Ponadto odnosząc się do argumentacji skarżących zauważyć wypada, że organizowanie przedstawień cyrkowych z udziałem zwierząt wykluczone jest jedynie na nieruchomościach znajdujących się na terenie gminnego zasobu nieruchomości należących do Miasta [...], co nie wyłącza takiej działalności na podstawie umów zawieranych z podmiotami władającymi nieruchomościami nieobjętymi zaskarżonym zarządzeniem, należącymi do podmiotów prywatnych. Sąd stwierdza, że ani na podstawie przedstawionej przez wnioskodawców argumentacji ani też na podstawie dokumentów zalegających w aktach sprawy nie było możliwe ustalenie jakie negatywne następstwa wykonania zarządzenia mogą dla nich wyniknąć, a tym samym stwierdzenie, że wykonanie zarządzenia wiązałoby się z wyrządzeniem skarżącym znacznej szkody lub doprowadziłoby do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.