II SA/Rz 765/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik AWSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie przeniesienia na inne stanowisko służbowe -postanawia- odrzucić skargę II SA/Rz 765/05 U z a s a d n i e n i e Na wstępie należy nawiązać do decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [..].02.2000 r., Nr [...], nazwanej rozkazem personalnym, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję /rozkaz personalny/ Komendanta Rejonowego Policji z dnia [...].09.1992 r., Nr [...] zwalniającą W. B. ze stanowiska Kierownika Izby Dziecka i równocześnie mianującą wymienionego na stanowisko młodszego specjalisty w Wydziale Prewencji Komendy Rejonowej Policji. Na skutek skargi W. B., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 30.06.2004 r., sygn. akt SA/Rz 482/00 uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...].02.2000 r., Nr [...]. Powyższy wyrok W. B. zaskarżył skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał jakie czynności powinien wykonać organ II instancji w ponownym postępowaniu. Komendant Wojewódzki Policji, nie czekając na rozpoznanie skargi kasacyjnej, postanowieniem z dnia [...].01.2005 r., Nr [...], wydanym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 § 1 k.p.a. zawiesił postępowanie drugoinstancyjne do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej W. B. Od tego postanowienia wniósł zażalenie W. B. Komendant Główny Policji postanowieniem Nr [...] z dnia [...].06.2005 r. uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...].01.2005 r. i w uzasadnieniu m.innymi przytoczył, że warunkiem niezbędnym do wykonania wyroku jest jego prawomocność. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30.06.2004 r. nie jest prawomocny, przeto w obrocie prawnym nadal pozostaje ostateczny rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...].02.2000 r. W konkluzji stwierdził, że brak było przesłanek do zawieszenia postępowania administracyjnego. Przedmiotem skargi W. B. w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...].07.2005 r., Nr [...] – umarzająca postępowanie w sprawie mianowania W. B. – na inne stanowisko. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 105 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji wskazany organ m.innymi przytoczył, że uznał argumenty zamieszczone w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 30.06.2004 r., zatem po otrzymaniu tego wyroku przystąpił do wykonania w postępowaniu drugoinstancyjnym nakazanych w nim czynności, o czy powiadomił stronę zawiadomieniem z dnia 23.08.2004 r. W dniu 6.09.2004 r. pełnomocnik strony wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od w/w wyroku. W związku z tym postanowieniem z dnia [...].01.2005 r. zawiesił postępowanie drugoinstancyjne, które postanowieniem z dnia [...].06.2005 r. uchylił Komendant Główny Policji. Skoro wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30.06.2004 r. nie jest prawomocny zatem nie było podstaw faktycznych i prawnych do ponownego prowadzenia postępowania drugoinstancyjnego, a tym samym przesłanek uzasadniających zawieszenie tego postępowania. Pod uzasadnieniem decyzji zamieszczono pouczenie o treści: "Służy od niej prawo wniesienia odwołania do Komendanta Głównego Policji za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji". Wymienioną decyzję doręczono W. B. w dniu 21.07.2005 r. Zgodnie ze wskazanym pouczeniem W. B. wniósł odwołanie do Komendanta Głównego Policji za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji. Odwołanie było nadane w placówce pocztowej w dniu 4.08.2005 r. Pismem z dnia 16.08.2005 r., Nr [...], I Zastępca Komendanta Wojewódzkiego Policji poinformował W. B., że decyzja z dnia [...].07.2005 r. dotycząca umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie mianowania na inne stanowisko służbowe zawiera nieprawidłowe pouczenie o drodze jej zaskarżenia, bowiem od tej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji. Skargę należy złożyć równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Wniosek o przywrócenie terminu winien być złożony obok skargi. Pismo to doręczono skarżącemu w dniu 19.08.2005 r. Skarga W. B. była nadana w Urzędzie Pocztowym w R. w dniu 20.08.2005 r. W skardze zarzucił, że umorzenie postępowania nie znajduje uzasadnienia faktycznego i prawnego. "W wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie została uchylona decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji utrzymująca decyzję nr [...] Komendanta Rejonowego Policji w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30.06.2004 r. jest prawomocny, pomimo iż decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji została uchylona do dnia dzisiejszego nie została wydana nowa decyzja, a postępowanie w tej sprawie zostało umorzone bez merytorycznego rozstrzygnięcia". Komendant Wojewódzki Policji wniósł o oddalenie skargi, a z ostrożności procesowej wniósł również o odrzucenie skargi. Wniosek o oddalenie skargi motywował tym, że skoro Komendant Główny Policji uchylił jego postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego, zatem w takiej sytuacji należało na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzyć postępowanie, bowiem podjęte czynności zostały dokonane przed uprawomocnieniem się wyroku kasacyjnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30.06.2004 r. Natomiast wniosek o odrzucenie skargi uzasadniał tym, że skarga została wniesiona po terminie, a skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedzały niesporne fakty, przedstawione szczegółowo w części opisowej niniejszego uzasadnienia, zatem tytułem wprowadzenia do istoty sprawy, fakty te należy jedynie zasygnalizować. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 30.06.2004 r., sygn. akt SA/Rz 482/00 uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...].02.2006 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie zwolnienia W. B. ze stanowiska kierownika Izby Dziecka i równocześnie mianowania go na stanowisko młodszego specjalisty w Wydziale Prewencji Komendy Rejonowej Policji. Od powyższego wyroku W. B. wniósł skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5.08.2005 r., sygn. akt OSK 1508/04 oddalił skargę kasacyjną. Komendant Wojewódzki Policji przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej, postanowieniem z dnia [...].01.2005 r. zawiesił z urzędu postępowanie drugoinstancyjne /art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a./ do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej. Na skutek zażalenia W. B., Komendant Główny Policji – postanowieniem z dnia [...].06.2005 r. uchylił zaskarżone postanowienie. Osnowa /rozstrzygnięcie/ zaskarżonej decyzji z dnia [...].07.2005 r., Nr [...] brzmi następująco: "umarzam postępowanie w sprawie mianowania W. B. – specjalisty Inspektoratu Komendy Wojewódzkiej Policji na inne stanowisko służbowe". W podstawie prawnej decyzji powołał tylko art. 105 § 1 k.p.a. Motywy wydania takiej decyzji zawarte są w n/w fragmencie uzasadnienia decyzji: "W międzyczasie strona wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną, co spowodowało, że cyt. wyżej wyrok WSA w Rzeszowie, nie jest prawomocny i nie podlega wykonaniu do czasu rozstrzygnięcia tejże skargi. Zatem w obrocie prawnym pozostaje nadal ostateczny rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia [...].02.2000 r., dotyczący przeniesienia nadkom. W. B. na inne stanowisko służbowe. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw faktycznych i prawnych do ponownego prowadzenia postępowania drugoinstancyjnego, a tym samym przesłanek uzasadniających zawieszenie tego postępowania". Zacytowane motywy są niejasne, zatem zdaniem Sądu trudno odkodować cel wydania takiej decyzji. Na stronie 3 odpowiedzi na skargę przytoczono: "W tym stanie sprawy wobec zakwestionowania zasadności zawieszenia postępowania przez organ nadrzędny, organ odwoławczy w dniu [...].07.2005 r. podjął decyzję w oparciu o zapis art. 105 § 1 k.p.a. o umorzeniu postępowania". Z tej ostatniej wypowiedzi można jedynie suponować, że zaskarżona decyzja ma związek z zawieszeniem postępowania drugoinstancyjnego. Przypuszczalnie Komendant Wojewódzki Policji zasugerował się treścią art. 138 § 2 k.p.a. i przyjął argumentację, że skoro Komendant Główny Policji tylko uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania, zatem sprawa zawieszenia postępowania nie została definitywnie załatwiona, ale w takiej sytuacji powinien umorzyć postępowanie w przedmiocie zawieszenia postępowania /w sprawie incydentalnej/, a nie co do przedmiotu sprawy. Na marginesie należy nadmienić, że w razie braku podstaw prawnych do zawieszenia postępowania, wystarczające jest jedynie wyeliminowanie zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Z art. 286 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm./, nazwanej dalej skrótem p.p.s.a. wynika, że jeżeli sąd I instancji uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję, to wówczas termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Nota bene Sąd zwraca akta organowi po uprawomocnieniu się orzeczenia. Oznacza to, że Komendant Wojewódzki Policji do czasu uprawomocnienia się wyroku sądu I instancji i doręczenia organowi akt administracyjnych nie powinien podejmować żadnych czynności. Skoro, mimo tego wydał postanowienie zawieszające postępowanie administracyjne, to po jego uchyleniu, aż do czasu zwrotu akt administracyjnych przez sąd, nie powinien wydawać w sprawie żadnych aktów administracyjnych. Zasadnicza kwestia zdaniem Sądu sprowadza się do pytania czy zaskarżona decyzja z dnia [...].07.2005 r., Nr [...] została wydana w I czy w II instancji. Sąd po przeanalizowaniu elementów tej decyzji, przede wszystkim rozstrzygnięcia i podstawy prawnej doszedł do konkluzji, iż jest to decyzja wydana w pierwszej instancji. Treść zawartego w tej decyzji rozstrzygnięcia nie odpowiada wymogom przewidzianym w art. 138 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy umorzenia sprawy, a nie umorzenia postępowania pierwszej instancji, czy umorzenia postępowania odwoławczego. W takiej sytuacji nie można przyjąć, że jest to ewentualnie ułomna decyzja organu odwoławczego. Ubocznie należy nadmienić, że przedmiot sprawy określony w rozstrzygnięciu, nie pokrywa się w zupełności z przedmiotem rozstrzygnięcia zawartym w decyzji Komendanta Rejonowego Policji z dnia [...].09.1992 r. Za stanowiskiem Sądu przemawia dodatkowo podstawa prawna decyzji, w której powołano tylko art. 105 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie wyjaśnił poruszonej w pytaniu kwestii, nie wyjaśnił też w jakim celu wydał omawianą decyzję. Ograniczył się do stwierdzenia, że brak jest podstaw faktycznych i prawnych do ponownego prowadzenia postępowania drugoinstancyjnego, a tym samym przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania. Jak to już powiedziano cel tej decyzji może się wiązać z definitywnym załatwieniem postępowania w sprawie zawieszenia postępowania, a jedynie niefortunnie zredagowano rozstrzygnięcie. Gdyby organ miał na myśli decyzję umarzającą postępowanie odnośnie zawieszenia postępowania to i wówczas byłaby to decyzja, od której przysługiwałoby odwołanie. Z treści tej decyzji nie wynika też, że Komendant Wojewódzki Policji wydał ją w wyniku wniesionego środka odwoławczego od decyzji organu niższego stopnia. W konsekwencji Sąd przyjął, że skoro od tej decyzji przysługuje odwołanie, zatem skarga jest niedopuszczalna i tym samym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, art. 58 § 3, art. 16 § 2 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Alternatywny wniosek strony przeciwnej zamieszczony w odpowiedzi na skargę o odrzucenie skargi z powodu jej wniesienia po upływie ustawowego terminu, nie jest zasadny. Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 21.07.2005 r. /dowód doręczenia K. 9 akt administracyjnych/. Skarga była nadana w placówce pocztowej w dniu 20.08.2005 r. /stempel pocztowy na kopercie K. 3 akt sądowych/. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. upływał z dniem 20.08.2005 r., ale ostatni dzień terminu przypadał na sobotę, przeto zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., ostatnim dniem terminu był poniedziałek /22.08.2005 r./. Po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia i po zwrocie akt sprawy należy nadać bieg odwołaniu z dnia 3.08.2005 r., albo rozważyć możliwość skorzystania z uprawnienia samokontrolnego /art. 132 k.p.a./.