II SA/Rz 767/17

Dnia 28 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2017 roku nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu - postanawia – Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Opisaną w sentencji decyzją - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] o uchyleniu decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] oraz odmowie rejestracji pojazdu. W skardze na w/w decyzję, skarżący G. Z. złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że odmowa nadania pojazdowi nowych cech identyfikacyjnych spowoduje, iż pojazd nie będzie dopuszczony do ruchu i zostanie trwale wyłączony z użytkowania. Niemożność użytkowania pojazdu na drogach publicznych spowoduje z kolei, że stanie się on bezwartościowy, skomplikuje to również kwestię obowiązkowego ubezpieczenia OC pojazdu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Jednak stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej w skrócie: "Ppsa"), po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 Ppsa. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku strony skarżącej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Odnosząc powyższe rozważania na stan niniejszej sprawy należy podkreślić, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu administracyjnego nie może stanowić podstawy uzasadniającej uwzględnienie wniosku o wstrzymanie jego wykonalności. Aby wniosek mógł być uwzględniony, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania orzeczenia. To w interesie skarżącego leży takie sformułowanie wniosku, by był on precyzyjny i dotyczył konkretnych zagrożeń. Również w jego interesie jest poparcie tychże twierdzeń stosownymi dokumentami, gdyż sąd musi mieć wiedzę o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania postanowienia oraz mieć możliwość ich zweryfikowania. Tymczasem w przedmiotowym wniosku, skarżący nie wskazał ani nie udokumentował w żaden sposób okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia po jego stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności dotyczących jego sytuacji finansowej i majątkowej, ewentualnie, że przedmiotowy pojazd jest skarżącemu niezbędny w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dlatego też Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.