II SA/Rz 767/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Grzegorz Panek/spr./, Sędzia WSA Jarosław Szaro, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Rzeszowie z dnia 17 kwietnia 2025 r. nr R.RUZ.4219.7.2025.PK w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę. Przedmiotem skargi P.M. (dalej: "skarżący") jest decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Rzeszowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: "Dyrektor RZGW") z dnia 17 kwietnia 2025 r. nr R.RUZ.4219.7.2025.PK utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Krośnie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: "Dyrektor Zarządu Zlewni") z dnia 20 lutego 2025 r. nr 72/2025/ZUZ, znak: RK.ZUZ.4220.7.2024.DS w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego. Stan faktyczny i prawny sprawy ze skargi na powyższą decyzję przedstawia się następująco. Decyzją z dnia 15 maja 2024 r. nr 181/2024/ZUZ, znak: RK.ZUZ.4210.31.2024.DS Dyrektor Zarządu Zlewni udzielił J. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "inwestor") pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne polegające na odprowadzaniu do wód powierzchniowych płynących potoku "[...]" (działka ew. nr [...] obręb [...]) w km 1+037 jego biegu, poprzez istniejący wylot kanalizacji deszczowej o średnicy 400 mm w obudowie betonowej, prefabrykowanej wraz z klapą zwrotną, zlokalizowany na prawej skarpie brzegu, na działce ew. nr [...] obręb [...], wód opadowych lub roztopowych ujętych w zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych, pochodzących z istniejącego obiektu budowlanego zlokalizowanego na działkach ew. nr [...], [...]obręb [...] oraz nowo projektowanych obiektów budowlanych zlokalizowanych na działkach ew. nr [...], [...], [...], [...]obręb [...]wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Decyzja stała się ostateczna w dniu 31 maja 2024 r. Wnioskiem z dnia 29 czerwca 2024 r. skarżący zwrócił się do Dyrektora Zarządu Zlewni o wznowienie postępowania administracyjnego, powołując się na przesłanki z art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm. - dalej: "k.p.a."). W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że nie został powiadomiony o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie ani o jakiejkolwiek czynności organu podejmowanej w toku postępowania, podobnie jak o wydaniu decyzji. Wskazał, że odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do kolektora K400 wyłącznie z działek ew. nr [...], [...], [...] i [...] oznacza brak możliwości odprowadzania opadów atmosferycznych z działki ew. nr [...], będącej jego współwłasnością. Taki stan rzeczy może powodować podtopienia na jego działce i tworzyć zagrożenie dla budynku, w związku z czym realizacja pozwolenia wodnoprawnego jest oddziaływaniem, które ma wpływ na określenie katalogu stron postępowania zgodnie z art. 401 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2025 r. poz. 960 ze zm. - dalej: "u.p.w."). Uznanie zatem przez Dyrektora Zarządu Zlewni, że przymiot strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego nie przysługuje skarżącemu, stanowi istotne uchybienie proceduralne, prowadzące do pozbawienia strony możliwości udziału w postępowaniu. Jako dodatkową podstawę do wznowienia postępowania wynikającą z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. skarżący wskazał, że Dyrektorowi Zarządu Zlewni nie był znany fakt korzystania z wylotu poprzez odprowadzanie nim również wód opadowych i roztopowych pochodzących z działki ew. nr [...] ze względu na nieprzeprowadzenie inwentaryzacji powykonawczej przyłącza. Powyższe skutkowało nieuwzględnieniem w operacie wodnoprawnym odprowadzania opadów atmosferycznych z większej liczby działek. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2024 r. znak: RK.ZUZ.4220.7.2024.DS, Dyrektor Zarządu Zlewni na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego na powyższe postanowienie, Dyrektor RZGW postanowieniem z dnia 7 października 2024 r. znak: R.RUZ.4219.24.2024.PK, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Dyrektorowi Zarządu Zlewni. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2024 r. znak: RK.ZUZ.4220.7.2024.DS Dyrektor Zarządu Zlewni wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją z dnia 15 maja 2024 r. nr 181/2024/ZUZ, znak: RK.ZUZ.4210.31.2024.DS. Decyzją z dnia 20 lutego 2025 r. nr 72/2025/ZUZ, znak: RK.ZUZ.4220.7.2024.DS Dyrektor Zarządu Zlewni odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia 15 maja 2024 r., znak: RK.ZUZ.4210.31.2024.DS. Po rozpatrzeniu dowołania skarżącego od powyższej decyzji, Dyrektor RZGW decyzją z dnia 17 kwietnia 2025 r. nr R.RUZ.4219.7.2025.PK utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor RZGW stwierdził, że dokumentem, w oparciu o który organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego ustala krąg podmiotów mających w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego status strony postępowania administracyjnego, jest operat wodnoprawny stanowiący załącznik do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. W przypadku usługi wodnej polegającej na odprowadzaniu do wód - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych, stronami takiego postępowania administracyjnego, oprócz wnioskodawcy, są także: podmiot wykonujący prawa właścicielskie w stosunku do wód publicznych, do których odprowadzane są wody opadowe lub roztopowe, właściciel urządzenia wodnego (wylotu), a także właściciel działki, na której zlokalizowany jest wylot tych wód. W innych przypadkach, w których wody opadowe i roztopowe byłyby na przykład prowadzone najpierw odcinkowo otwartym rowem (kształtującym zasoby wodne), a następnie odprowadzane do wód powierzchniowych, to status strony przysługiwałby również właścicielom działek, przez które przebiega ten rów. W takiej sytuacji możliwe byłoby przyznanie statusu stron innym podmiotom, jednak należałoby za każdym razem dokonać indywidualnej oceny tego statusu, tj. oddziaływania na nich zamierzonego korzystania z wód. W przypadku usługi wodnej obejmującej odprowadzanie opadów atmosferycznych, właściciele działek, z których te opady pochodzą, nie mogą być uznani za podmioty, na które oddziałuje korzystanie z wód. Natomiast z uwagi na fakt, że skarżącemu nie przysługuje status strony w postępowaniu zakończonym decyzją z dnia 15 maja 2024 r., znak: RK.ZUZ.4210.31.2024.DS, to badanie kwestii, czy ilość opadów atmosferycznych, pochodząca również z jego nieruchomości, została uwzględniona w ww. decyzji wykracza poza ramy niniejszego postępowania. Zdaniem Dyrektora RZGW, skarżący legitymuje się co najwyżej interesem faktycznym, a nie prawnym (wynikającym z art. 401 ust. 1 u.p.w.). W ustawowym terminie skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję, zaskarżając ją w całości, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji a także poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni, a ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy decyzji wydanej przez Dyrektora Zarządu Zlewni z dnia 20 lutego 2025 r. znak: RK.ZUZ.4220.7.2024.DS, 2) art. 138 § 2 k.p.a. przez rezygnację z wydania decyzji uchylającej decyzję wydaną w ramach postępowania pierwszoinstancyjnego i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi, 3) art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez błędne ustalenie, że skarżącemu nie przysługiwałby status strony w postępowaniu zwyczajnym, 4) art. 401 ust. 1 u.p.w. poprzez błędne zastosowanie polegające na nieuznaniu skarżącego za stronę postępowania zwyczajnego, 5) art. 7 k.p.a. poprzez błędne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w sprawie, 6) art. 77 k.p.a. poprzez zaniechanie rozpatrzenia całego materiału dowodowego, w szczególności oceny kompletności operatu wodnoprawnego, 7) art. 80 k.p.a. poprzez rezygnację z podjęcia wszelkich niezbędnych czynności proceduralnych w celu zebrania pełnego materiału dowodowego 8) art. 10 § 1 k.p.a. poprzez rezygnację z uwzględnienia i rozważenia stanowiska strony, 9) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewłaściwe skonstruowanie uzasadnienia decyzji administracyjnej, 10) art. 8 k.p.a. przez rezygnację z realizacji zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, 11) art. 11 k.p.a. poprzez rezygnację z realizacji zasady przekonywania, 12) art. 15 k.p.a. poprzez rezygnację z dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy poprzez przeprowadzenie postępowania odwoławczego jako ponownej, pełnej i merytorycznej analizy sprawy W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że jest współwłaścicielem działki ew. nr [...], która bezpośrednio graniczy od strony północno-wschodniej z działkami ew. nr [...] oraz [...], na których projektowana jest obecnie inwestycja kubaturowa, której istnienie będzie generowało konieczność odprowadzenia wód opadowych i roztopowych. Skarżący był stroną postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia 3 września 2010 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla rozbudowy budynku mieszkalno-usługowego usytuowanego na działkach ew. nr [...], [...], [...], [...]. W związku z koniecznością odprowadzenia wód opadowych oraz roztopowych z działki ew. nr [...], w decyzji z dnia 3 września 2010 r. wskazano, że wody opadowe z ww. działki będą odprowadzane przez studzienkę Sd4 (usytuowaną na działce ew. nr [...]) do kolektora K400, zgodnie z opisem technicznym do projektu architektoniczno-budowlanego w zakresie instalacji sanitarnych i planszą zagospodarowania terenu pod przedmiotową inwestycję. Decyzja ta została skonsumowana przez inwestora w zakresie wykonania robót ziemnych oraz wszystkich robót w zakresie infrastruktury odpowiedzialnej za odprowadzenie wód opadowych i roztopowych, natomiast nie została skonsumowana w zakresie realizacji obiektu kubaturowego. Inwestor po realizacji rozbudowy nie wykonał inwentaryzacji powykonawczej przyłącza, więc nie mogło być ono ujęte w operacie wodnoprawnym. Następnie po kilkunastu latach funkcjonowania odprowadzenia wód opadowych i roztopowych z działki skarżącego w sposób określony w ww. decyzji Prezydenta Miasta [...], wszczęte zostało kolejne postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji kubaturowej przewidzianej na działkach ew. nr [...], [...], [...], [...]. W związku z tym postępowaniem inwestor wystąpił do Dyrektora Zarządu Zlewni o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego dotyczącego odprowadzenia wód opadowych oraz roztopowych dla działek ew. nr [...], [...], [...], [...]. Postępowanie zostało zakończone decyzją Dyrektora Zarządu Zlewni z dnia 15 maja 2024 r. udzielającej pozwolenia wodnoprawnego, w której stwierdzono w oparciu o informacje zawarte w przedstawionym przez inwestora operacie, że wody opadowe i roztopowe z działek sąsiednich (względem działki skarżącego) będą odprowadzone poprzez istniejący wylot kanalizacji deszczowej o średnicy 400 m i jednocześnie do urządzeń wodnych nie mogą być włączone inne wody, niż opadowe lub roztopowe objęte pozwoleniem wodnoprawnym. Tym samym decyzja ta w praktyce uniemożliwia kontynuowanie odprowadzania wód opadowych i roztopowych przez skarżącego w sposób zagwarantowany ww. decyzją Prezydenta Miasta [...]. Zdaniem skarżącego, przy ustalaniu kręgu stron postępowania organ wydający pozwolenie wodnoprawne oparł się na treści przedłożonego przez inwestora operatu wodnoprawnego, który nie uwzględniał faktu odprowadzania już przez ten sam kolektor wód opadowych i roztopowych z działki ew. nr [...]. Skarżący zwrócił również uwagę, że skoro decyzja stwierdzająca wygaszenie decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 3 września 2010 r. nr [...]nie miała mocy wstecznej, to tym samym decyzja Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia 3 września 2010 r. w czasie wydania przez Dyrektora Zarządu Zlewni decyzji z dnia 15 maja 2024 r. o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego pozostawała w obrocie prawnym. Tym samym skarżący tak w momencie wszczęcia postępowania dotyczącego wydania pozwolenia wodnoprawnego jak i na dzień zakończenia tego postępowania decyzją wydaną w pierwszej instancji (która stała się decyzją ostateczną), dysponował legitymacją do bycia stroną postępowania o pozwolenie wodnoprawne. Skarżący zarzucił również, że Dyrektor RZGW nie przeprowadził postępowania odwoławczego merytorycznie, skoro nawet nie podjął się oceny zarzutu co do nieprawidłowości przedłożonego w postępowaniu zwyczajnym operatu wodnoprawnego w odniesieniu do nieuwzględnienia w nim odprowadzania wód opadowych i roztopowych z działki ew. nr [...]. Z kolei uzasadniając zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. skarżący wskazał, że Dyrektor RZGW w uzasadnieniu decyzji nawet nie zreferował twierdzeń zawartych w skierowanym do niego piśmie procesowym z dnia 7 kwietnia 2025 r., ustosunkował się tylko do wybranych przez siebie zarzutów i twierdzeń, a uzasadnienie decyzji w części merytorycznej stanowi przedstawienie poglądów co do specyfiki statusu strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego bez szerszego odniesienia się do specyfiki przypadku będącego przedmiotem odwołania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor RZGW podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 - 2 p.p.s.a.). WSA wskazuje, że wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością prawną przewidzianą w art. 145 § 1, art. 145a § 1, art. 145aa § 1 lub art. 145b § 1 k.p.a. Wznowienie postępowania stanowi odstępstwo od ustanowionej w art. 16 § 1 k.p.a. ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej. Ratio legis wznowienia postępowania wynika z faktu, że po podjęciu decyzji ostatecznej może wyjść na jaw wadliwość postępowania, w którym orzeczenie takie zapadło, albo też mogą pojawić się okoliczności podważające znaczenie przesłanek, na których oparto rozstrzygnięcie sprawy. Wznowienie postępowania ma ściśle określone granice, wyznaczone treścią decyzji ostatecznej oraz podstawą wznowienia. Wymaga również zaznaczenia, że zgodnie z art. 147 k.p.a., wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145a-145b następuje tylko na żądanie strony. Wobec powyższego, przesądzenie o tym, że określony podmiot nie jest stroną postępowania zakończonego decyzją ostateczną, przesądza również o braku możliwości kwestionowania przez ten podmiot ostatecznego rozstrzygnięcia za pomocą argumentów, które opierają się o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., co ma miejsce w niniejszej sprawie. W sprawach o wydanie pozwolenia wodnoprawnego krąg podmiotów uprawnionych do udziału w takim postępowaniu został uregulowany w art. 401 ust. 1 u.p.w. Powyższy przepis stanowi lex specialis w stosunku do ogólnej regulacji pojęcia strony zawartej w art. 28 k.p.a. Zgodnie z art. 401 ust. 1 u.p.w., stroną postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest wnioskodawca oraz podmioty, na które będzie oddziaływać zamierzone korzystanie z wód, lub podmioty znajdujące się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Powyższe oznacza, że aby uzyskać przymiot strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego nie jest wystarczające odwołanie się do samego interesu prawnego, ale podmiot musi spełniać określone w tym przepisie warunki. Analizując przepis art. 401 ust. 1 u.p.w. wskazać należy, że dla określenia kręgu podmiotów, którym przysługuje status strony, posługuje się on dwoma określeniami, z których każde ma odmienne znaczenie semantyczne. Po pierwsze, jest to podmiot, na który będzie oddziaływać zamierzone korzystanie z wód, a po drugie podmiot znajdujący się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Pierwszy krąg dotyczy więc określenia sposobu korzystania z wód, zaś w drugim przypadku dotyczy to wykonania urządzeń wodnych. Przypomnieć należy, że w decyzji z 15 maja 2024 r. nr 181/2024/ZUZ, znak: RK.ZUZ.4210.31.2024.DS Dyrektor Zarządu Zlewni orzekł o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne polegające na odprowadzaniu do wód powierzchniowych płynących potoku "[...]" (działka ew. nr [...]) w km 1+037 jego biegu, poprzez istniejący wylot kanalizacji deszczowej o średnicy 400 mm w obudowie betonowej, prefabrykowanej wraz z klapą zwrotną, zlokalizowany na prawej skarpie brzegu, na działce ew. nr [...], wód opadowych lub roztopowych ujętych w zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych, pochodzących z istniejącego obiektu budowlanego zlokalizowanego na działkach ew. nr [...], [...] oraz nowo projektowanych obiektów budowlanych zlokalizowanych na działkach ew. nr [...], [...], [...], [...]wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Krąg podmiotów którym przysługuje status strony w niniejszej sprawie powinien zatem zostać określony zgodnie z pierwszą alternatywą zawartą w przepisie art. 401 ust. 1 u.p.w. Stronami mogą zatem być wnioskodawca oraz podmioty na które oddziaływać będzie korzystanie z wód. Dla wyjaśnienia kwestii możliwości uznania skarżącego za stronę postępowania należy więc ustalić, czy na działkę stanowiącą jego współwłasność będzie oddziaływać określone w pozwoleniu wodnoprawnym odprowadzanie wód opadowych i roztopowych. Sąd w składzie rozpoznającym sprawę podziela pogląd wyrażony w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 13 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 1350/24, zgodnie z którym oddziaływanie o którym mowa w art. 401 ust. 1 u.p.w. w przypadku pozwolenia określającego sposób odprowadzania wód opadowych i roztopowych następuje wyłącznie na działki, na których to odprowadzanie jest przewidziane w pozwoleniu wodnoprawnym. Nie można natomiast w takim przypadku mówić o oddziaływaniu na działkę, z której te wody są odprowadzane. W niniejszej sprawie usługa wodna polegać ma na odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód powierzchniowych płynących potoku [...] (działka ew. nr [...]) w km 1+037 jego biegu. Zgodnie z operatem wodnoprawnym zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód jest ograniczony do potoku [...], który docelowo będzie stanowił odbiornik wód opadowo-roztopowych. Zasięg ten został oznaczony na mapie stanowiącej załącznik nr 8 do operatu. Zasadnie przyjął zatem organ w zaskarżonej decyzji, że zasięg oddziaływania zamierzonego korzystania z wód nie obejmuje działki stanowiącej współwłasność skarżącego. Zainteresowanie skarżącego udziałem w sprawie ma swoje podłoże wyłącznie w interesie faktycznym podyktowanym odprowadzaniem opadów atmosferycznych z działki ew. nr [...], będącej jego współwłasnością oraz obawami odnośnie możliwości wystąpienia podtopień na jego działce. W ocenie Sądu, nie jest to jednak "oddziaływanie", o którym mowa w art. 401 ust. 1 u.p.w., a skoro tak - nie może skarżący być uznany za stronę postępowania. W konsekwencji skarżący nie jest uprawniony do żądania wznowienia postępowania na podstawie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wobec powyższego nie są zasadne zarzuty naruszenia art. 138 § 1 pkt 1, art. 138 § 2, art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. a także art. 401 ust. 1 u.p.w. Sąd dostrzega, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor RZGW w sposób lakoniczny odniósł się do treści pisma skarżącego z dnia 7 kwietnia 2025 r., co można rozpatrywać w kategorii powołanych w skardze naruszeń prawa procesowego. Jednakże należy zaznaczyć, że uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, a tylko takie uchybienie mogłoby skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. We wspomnianym piśmie z dnia 7 kwietnia 2025 r. skarżący przedstawił argumentację, zgodnie z którą jego status strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego jest konsekwencją skutków, jakie wywołała decyzja Prezydenta Miasta [....] z dnia 3 września 2010 r. nr [...], polegających na włączeniu działki ew. nr [...] w zakresie odprowadzania wód opadowych i roztopowych przez studzienkę Sd4 usytuowaną na działce ew. nr [...] do kolektora K400, których to skutków nie wyłącza późniejsze wygaszenie decyzji Prezydenta Miasta [....]. Jak już wyżej jednak wyjaśniono, w przypadku pozwolenia wodnoprawnego określającego sposób odprowadzania wód opadowych i roztopowych nie można mówić o oddziaływaniu na działki, z których te wody są odprowadzane. Decyzja Prezydenta Miasta [...], która nawiasem mówiąc nie stanowi pozwolenia wodnoprawnego na usługę wodną polegającą na odprowadzaniu do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, może wskazywać jedynie na interes faktyczny skarżącego w niniejszej sprawie. Przez możliwość istotnego wpływania na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji (postanowienia), a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego materialnego lub procesowego. Taka sytuacja w niniejszej sprawie niewątpliwie nie miała miejsca. Argumenty podnoszone przez skarżącego w piśmie z dnia 7 kwietnia 2025 r. nie mogły wpłynąć na odmienne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.