II SA/Rz 768/13

PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-12-20

Skład orzekający: Sędzia SO (del.) Elżbieta Mazur-Selwa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, uzasadnione uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierzało ono do obejścia prawa ani nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, sąd był związany cofnięciem skargi i zobowiązany do umorzenia postępowania.
Stan faktyczny
Strony wniosły skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie o podjęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Następnie skarżący cofnęli skargę, wskazując, że uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uczyniło istotę sprawy zbędną.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącemu kwotę 100 zł tytułem wpisu od cofniętej skargi.

Pełny tekst orzeczenia

II SA/Rz 768/13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO (del.) Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. i M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić M. J. kwotę 100 zł (słownie: stu złotych) tytułem wpisu od cofniętej skargi. II SA/Rz 768/13 U Z A S A D N I E N I E W dniu 7 sierpnia 2013 r. do tut. Sądu wpłynęła wspólna skarga B. J. i M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...]. Powyższym postanowieniem stwierdzono niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] o podjęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. W piśmie z dnia 19 grudnia 2013 r. skarżący zawarli oświadczenie o cofnięciu skargi wyjaśniając, że 22 października 2013 r. Rada Miasta [...] podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...], która została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...]. Uchwała reguluje kwestie z zakresu zagospodarowania przestrzennego, które stały się faktyczną przyczyną skargi. Dlatego w ich ocenie istota sprawy przestała istnieć, a rozpoznanie skargi stało się zbędne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz.270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa" skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Analiza akt sprawy, w tym skarżonego postanowienia, prowadzi do wniosku, że w sprawie brak podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zawarte w art. 156 § 1 w związku z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) wady powodujące nieważność postanowienia nie występują. Brak jest także wiadomości, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. To zaś powoduje związanie Sądu cofnięciem skargi i koniecznością umorzenia postępowania stosownie do art. 161 §1 pkt 1) Ppsa. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło