II SA/Rz 770/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do przedłożenia odpisu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2009r. znak: [...] przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2009r. znak: [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2007r. znak: [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta [...] znak: [...] z dnia [...] maja 1999r., która ustalała warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] położonej przy ul. D. w P. Przyczyną powyższego orzeczenia było nieuzupełnienie przez skarżącą braku formalnego skargi. J. K. pomimo stosownego wezwania (które otrzymała w dniu 13 października 2009r.) nie nadesłała bowiem odpisu skargi. Doręczenie skarżącej wskazanego postanowienia Sądu nastąpiło w dniu 19 listopada 2009r., na co wskazuje podpis dorosłego domownika – męża skarżącej - na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej korespondencji. W dniu 15 grudnia 2009r. J. K. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie pismo, w którym poinformowała, że po zapoznaniu się z aktami sprawy zauważyła, iż znajduje się w nich jej skarga i tylko jeden jej odpis, podczas gdy do skargi składanej za pośrednictwem organu załączyła 4 takie odpisy. Do wskazanego pisma skarżąca dołączyła kopię podania skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2009r., w którym zwraca się o natychmiastowe przesłanie do WSA brakujących 3 odpisów skargi". Załącznikiem wskazanego pisma z dnia 15 grudnia 2009r. jest także odpowiedź Samorządowego Kolegium Odwoławczego na powyższe podanie, z której wynika, iż dniu 25 sierpnia 2009r. wpłynęło do organu 5 egzemplarzy skargi J. K. na decyzję z dnia [...] lipca 2009r., przy czym jeden z nich został przekazany Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie, natomiast pozostałe 4 odpisy pozostawiono w organie. W dniu 17 grudnia 2009r. do tut. Sądu wpłynęły 3 egzemplarze skargi J. K. własnoręcznie przez nią podpisane. W związku z powyższym wezwano J. K. do wyjaśnienia, czy pismo z dnia 15 grudnia 2009r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. W odpowiedzi J. K. zwróciła się o taką interpretację jej wniosku z dnia 15 grudnia 2009r., która nie będzie skutkować pogorszeniem jej sytuacji procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie Sąd stwierdza, że w związku z pismem skarżącej z dnia 4 stycznia 2010r. uznaje, iż podanie wyżej wymienionej z dnia 15 grudnia 2009r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku skargi w postaci nienadesłania jednego jej odpisu na wezwanie Sądu. Jak wynika z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek taki należy złożyć do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. – art. 87 § 1 P.p.s.a. W ocenie Sądu, wskazany w tym przepisie termin nie został w niniejszej sprawie dotrzymany. Jak już bowiem wyżej wskazano, w dniu 13 października 2009r. skarżąca otrzymała wezwanie do przedłożenia 1 odpisu jej skargi. Już zatem wówczas uzyskała wiedzę, iż odpisu takiego brak w aktach sprawy. Następnie w dniu 19 listopada 2009r. doręczone zostało J. K. postanowienie tut. Sądu z dnia 3 listopada 2009r. o odrzuceniu jej skargi, wobec nieprzedłożenia żądanego odpisu skargi - pomimo stosownego wezwania Sądu. Wtedy to więc skarżąca upewniła się, iż jej skarga zawiera brak, uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. Natomiast pismo, które Sąd uznał za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi J. K. złożyła dopiero w dniu 15 grudnia 2009r., a więc prawie z miesięcznym opóźnieniem. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 P.p.s.a.