II SA/Rz 772/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Jerzy Solarski WSA Zbigniew Czarnik Protokolant: sek.sąd. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. i A. W. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wydobywania kopaliny ze złoża bez wymaganej prawem koncesji I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające go postanowienie Starosty z dnia [...] marca 2004 r. nr [...]; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących M. i A. W. solidarnie kwotę 50 (słownie: pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 772/04 U Z A S A D N I E N I E Wojewoda postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 roku Nr [...] po rozpoznaniu zażalenia M. i A. W. od postanowienia Starosty D. Starosty D. z dnia [...] marca 2004r. znak: [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie nielegalnej eksploatacji złoża przez Przedsiębiorstwo D.-M. w D. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W podstawie prawnej swojego rozstrzygnięcia powołał przepis art. 138 § l pkt l w związku z art. 144 k.p.a. W uzasadnieniu wyjaśnił, że Starosta D. decyzją z dnia [...].10.2003r. znak: [...] umorzył postępowanie wszczęte na wniosek A. i M. W. dotyczące wydobywania przez Przedsiębiorstwo D.-M. S.A. w D. kopaliny ze złoża "Ch." bez wymaganej koncesji. Od tej decyzji Starosty odwołali się A. i M. W., zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego oraz materialnego. Wojewoda działający jako organ II instancji decyzją z dnia [...].01.2004r. znak: [...] uchylił w/w decyzję przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na w/w decyzję organu II instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosło Przedsiębiorstwo Dr.-M. S.A. w D. zarzucając w skardze nieprawidłowość rozstrzygnięcia, poprzez przyjęcie, że A. i M. W. posiadają przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. jak również brak przesłanek z art. 138 § 2 k.p.a. do przeprowadzenia przez organ I instancji ponownego postępowania. W/w okoliczność spowodowała, że Starosta D. działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. postanowieniem z dnia [...] marca 2004r. znak: [...] zawiesił postępowanie z wniosku M. i A. W. sprawie nielegalnej eksploatacji złoża przez Przedsiębiorstwo D.-M. w D. do czasu wydania wyroku w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Zażalenie na to postanowienie złożyli M. i A. W. w którym to zarzucili uchylanie się organu od merytorycznego załatwienia sprawy. W dalszej części odwołania zakwestionowali merytoryczne rozstrzygniecie zawarte w decyzji organu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Rozpatrując zażalenie organ odwoławczy podzielił stanowisko Starosty D. wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wskazał, że wobec spornych interesów stron zbadanie zgodności z prawem zaskarżonej przez Przedsiębiorstwo D.-M. S.A. w D. decyzji Wojewody z dnia [...].01.2004r. znak: [...] przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie należy uznać za zagadnienie wstępne mające znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przez Starostę D. sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący A. i M. W. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania sądowego . Według skarżących skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od decyzji kasacyjnej nie ma waloru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W od odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga zasługuje na uwzględnienie. Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem oceny w badanej sprawie pozostaje legalność postanowienia Wojewody z dnia [...] lipca 2004 roku utrzymujące w mocy postanowienie Starosty D. z dnia [...] marca 2004 o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydobywania przez Przedsiębiorstwo D.-M. w D. kopaliny ze złoża " Ch." wydane w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego zostały wyczerpująco określone w art. 97 § 1 k.p.a. oznacza to, że nie można przy interpretacji tego przepisu stosować wykładni rozszerzającej z uwagi na charakter tej instytucji. Stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez organ lub sąd. Zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zachodzi w sytuacji gdy w ramach stanu faktycznego stanowiącego podstawę faktyczną rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej występuje jako jego element kwestia, której uprzednie rozstrzygniecie warunkuje rozpatrzenie sprawy administracyjnej i do rozstrzygnięcia tej kwestii nie jest właściwy organ administracji rozpoznający sprawę administracyjną lecz inny organ lub sąd. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Konkludując musi więc istnieć; 1/ związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym, 2/ zagadnienie wstępne rozstrzyga inny organ lub sąd. Termin zagadnienie wstępne o którym mowa w art. 97 ust. 1 pkt 4 k.p.a. oznacza takie zagadnienie prawne o charakterze materialnym, które wyłoniło się w toku postępowania w sprawie administracyjnej i do którego rozstrzygnięcia nie jest właściwy organ prowadzący postępowanie, natomiast właściwy jest inny organ administracji państwowej lub sąd /vide; wyrok NSA z dnia 11.01.1996 r sygn. SA/Wr 2022/95 publ. "Fiskus" 1996 nr 9, poz. 30/. W przypadku braku spełnienia łącznie obu przesłanek zawieszenie postępowania na tej podstawie jest niedopuszczalne . W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak jest przesłanek do zawieszenia postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. gdyż w ramach prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie nie toczy się żadne inne postępowanie przed innym organem natomiast dalsze postępowanie sądowo-administracyjne w tej sprawie nie stanowi podstawy do jego zawieszenia. Tak więc rozpoznanie niniejszej sprawy nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia innego organu lub sądu, którego celem byłoby rozstrzygnięcie o istocie tej sprawy. Z tych względów uznając, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji naruszają art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270/ orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzekł po myśli art. 200 P.p.s.a.