II SA/Rz 775/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni "[...]" na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...]. Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...] wnoszącą sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu pojemnika na odpady stałe typu "MOLOK" na działce nr 304/1 obr. [...] przy ul. K. w R. Z powyższą decyzją nie zgodziła się Spółdzielnia "[...]" w R. i skargą z dnia 23 lipca 2012 r. zaskrzyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Strona skarżąca wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2012 r. Jako uzasadnienie podała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w mieniu skarżącego. Nie zrealizowanie zgodnego z prawem posadowienia stosownych pojemników na gromadzenie odpadów spowoduje trudne do odwrócenia, wręcz nieodwracalne skutki, bowiem nie będzie możliwym zapewnienie w sposób prawidłowy wywozu odpadów z budynków oddawanych do użytku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Zgodnie z obowiązującymi przepisami postępowania sądowoadministracyjnego, skarga do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu – art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej P.p.s.a. w razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję może wstrzymać z urzędu lub na wniosek skarżącego wykonanie aktu (art. 61 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wyżej wskazano sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Powyższe oznacza, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 P.p.s.a. Na tym etapie postępowania Sąd nie dokonuje oceny zaskarżonej decyzji. Zostanie bowiem ona poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Art. 61 § 3 P.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Jednakże to na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Rzeczą zaś Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi Spółdzielni "[...]" w R. są decyzje w sprawie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu pojemnika na odpady stale typu "MOLOK" na działce nr 304/1 obr. [...] przy ul. K. w R. We wniosku o wstrzymanie ich wykonania strona skarżąca podała, że ich wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w mieniu skarżącego, a nadto, że nie zrealizowanie posadowienia stosownych pojemników na gromadzenie odpadów spowoduje trudne do odwrócenia, wręcz nieodwracalne skutki, a skarżący nie będzie mógł w sposób prawidłowy zapewnić wywozu odpadów z budynków oddawanych do użytku. W ocenie Sądu powyższe okoliczności nie stanowią żadnej z przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wnioskodawca nie wykazał na czym konkretnie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków miałoby polegać. Obowiązek wykazania konkretnego niebezpieczeństwa i jego uprawdopodobnienia leży po stronie wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem samo stwierdzenie o powstaniu trudnych do odwrócenia skutków w mieniu skarżącego i niezapewnienie wywozu odpadów z budynków oddawanych do użytku. Sąd uznał, że charakter i okoliczności sprawy powodują, że podnoszone przez skarżącego argumenty dotyczące skutków finansowych, nie mogą stanowić przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i nie mają charakteru trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzić zatem należy, że skarżący składając wniosek nie wykazał ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu I i II instancji. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.