II SA/Rz 775/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie NSA Maria Piórkowska /spr./ WSA Krystyna Józefczyk Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamierzonego przystąpienia do wykonywania robót budowlanych -skargę oddala- Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], którą wniesiono sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na montażu pojemnika na odpady stałe typu “[...]" na działce nr 304/1 obr. 214 przy ul. [...] w R. W podstawie prawnej decyzji Wojewoda wskazał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Z jej uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że zgłoszeniem z dnia [...] maja 2012 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w R. powiadomiła Prezydenta Miasta [...] o zamiarze przystąpienia do wykonania robót budowlanych polegających na montażu pojemnika na odpady stałe typu “[...]" na działce nr 304/1 obr. 214 przy ul. [...] w R. Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] Prezydent Miasta [...], działając w oparciu o art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.), wniósł sprzeciw na powyższe roboty budowlane. W jego ocenie zgłoszone roboty naruszają ustalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] “[...]" przy al. [...] w R. Działka nr 304/1 obr. 214 przy ul. [...] w R. znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem 3KL, zaś teren ten przeznaczony został w planie pod drogę osiedlową o funkcji lokalnej oraz niezbędne urządzenia infrastruktury technicznej. Organ podał, że zgodnie z § 5 ww. planu poprzez infrastrukturę techniczną należy rozumieć urządzenia techniczne służące zaspokajaniu potrzeb bytowych i gospodarczych w danym układzie osadniczym, na który składają się system komunikacji i transportu (drogi, ulice) oraz uzbrojenie (wodociąg, kanalizacja, sieci: gazowe, ciepłownicze, eneretyczne i telekomunikacyjne). Nadto organ zwrócił uwagę, że zgłaszane roboty budowlane są sprzeczne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm. – zwane dalej rozporządzeniem) w zakresie § 22, § 23 i § 24, dotyczących wymagań jakie winny spełniać miejsca gromadzenia odpadów stałych. W odwołaniu od tej decyzji Spółdzielnia Mieszkaniowa “[...]" w R. wniosła o jej uchylenie. Odwołująca wskazała, że pojemniki typu “[...]" spełniają wymagania polskich norm (PN 13071-1 i 13071-2) jak i odpowiednich standardów europejskich dotyczących pojemników tego typu. Pojemniki te służą do czasowego gromadzenia odpadów stałych z możliwością ich segregacji zgodnie z § 22 rozporządzenia. Projektowany pojemnik posiada zadaszone osłony o których mowa w § 22 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia oraz posadowiony jest na utwardzonym placu (wokół wyłożona kostka betonowa), otwory wrzutowe są zamkniete zgodnie z § 22 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia. Zdaniem odwołującej pojemnik typu [...] zaliczany jest do obiektów małej architektury (art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego), nie wymaga pozwolenia na budowę, lecz wymaga zgłoszenia robót w miejscach publicznych (art. 30 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego). Odnosząc się do zapisów mpzp strona podała, że pojemniki na odpady stałe zaliczane są do urządzeń technicznych służących zaspokajaniu potrzeb bytowych i gospodarczych. Wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ powołując się na art. 30 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego podał, że istnieje możliwość zrealizowania zgłaszanych robót budowlanych w trybie zgłoszenia. Do obiektów małej architektury zalicza sie m.in. niewielkie obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku np.: piaskownice, drabinki, śmietniki. W okolicznościach sprawy przedmiotowy pojemnik na odpady stałe ma zostać zrealizowany na działce nr 304/1 obr. 214 przy ul. [...] w R. Na tym terenie obowiazuje Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] “[...]" przy al. [...] w R., przyjęty przez Radę Miasta [....] uchwałą Nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r., ogłoszony w Dz.Urz. Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr 102, poz. 1706. Z planu tego wynika, że działka nr 304/1 obr. 214 przy ul. [...] w R. położona jest w konturze oznaczonym symbolem 3KL - teren przeznaczony pod publiczną drogę osiedlową o funkcji lokalnej oraz niezbędne urządzenia infrastruktury technicznej (§ 51 planu). W § 5 pkt 3 planu wyjaśniono, że poprzez infrastrukturę techniczną należy rozumieć urządzenia techniczne służące zaspokajaniu potrzeb bytowych i gospodarczych w danym układzie osadniczym, na który składają się system komunikacji i traksportu (drogi, ulice itp.) oraz uzbrojenie (wodociąg, kanalizacja, sieci: gazowe, ciepłownicze, eneretyczne i telekomunikacyjne). Wojewoda zwrócił uwagę, że powyższe wyszczególnienie ma charakter wyczerpujący, a nie przykładowy. Zatem na działce nr 304/1 nie ma możliwości wykonania robót budowlanych polegających na montażu pojemnika na odpady stałe typu “[...]". Odnosząc się do zarzutu strony, że pojemniki na odpady stałe zaliczane są do urządzeń technicznych służących zaspokajaniu potrzeb bytowych i gospodarczych mieszkańców organ wskazał, że takie urządzenia mogłyby zostać zlokalizowane na obszarze oznaczonym symbolem 3KL mpzp pod warunkiem, że składałyby się one na system komunikacji i transportu lub na uzbrojenie. W ocenie Wojewody prawidłowo podjęta została decyzja na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Odnosząc się do stwierdzenia organu I instancji, że projektowany pojemnik nie spelnia wymogów § 22, § 23 i §24 rozporządzenia Wojewoda wskazał, że nie podziela stanowiska, że realizacja tego typu pojemników na terenach zurbanizowanych nie jest możliwa. Ustalenia te pozostają jednakże bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Spółdzielnia Mieszkaniowa “[...]" w R. wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, jako naruszających prawo, wstrzymanie ich wykonania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie art. 6, art. 7, art. 77 § 1 w zw. z art. 140 k.p.a. Strona wskazała, że podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia była wyłącznie interpretacja zapisu miejscowego planu dotycząca obszaru oznaczonego 3KL. Organy obu instancji nie uwzględniły jednak, że przepisy mpzp nalezy interpretować z uwzględnieniem § 64 oraz § 67 uchwały Rady Mista [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. oraz uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2006 r. dotyczącej wywozu śmieci, która w § 8 dopuszcza możliwość usytuowania urządzeń infrastruktury dotyczącej zaspokajania potrzeb bytowych i gospodarczych w danym układzie osadniczym. Umieszczenie przedmiotowych pojemników usprawni system komunikacji i transportu w tym terenie ułatwiając dojazd pojazdów (nie będą one musiały wjeżdżać na teren osiedla w celu opróżnienia pojemników). Zdaniem skarżącej ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mimo, że należą do źródeł prawa powszechnie obowiązującego na terenie działania organów gminy, które je ustanowiły, nie są jedynymi przepisami prawa, które należy uwzględniać przy ocenie legalności robót budowlanych objętych zgłoszeniem. Powołując się na art. 40 ustawy o drogach publicznych zdaniem skarżącej w szczególnie uzasadnionych przypadkach istnieje możliwość usytuowania obiektu w pasie drogi, za zgodą zarządcy, uzyskaną przed zgłoszeniem przez inwestora wykonywania robót budowlanych. W okolicznościach sprawy taką zgodę uzyskano decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2012 r., (l.dz. [...]). Zdaniem skarżącej brak rozważań organu II instancji w zakresie relacji ww. zapisów uzasadnia zarzut wydania decyzji z naruszeniem art. 40 ust. 1 i 2 w zw. z art. 19 ust. 2 pkt 4 ustawy o drogach publicznych oraz art. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 775/12 WSA w Rzeszowie odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sąd administracyjny kontroluje zaskarżone decyzje, postanowienia i akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w zakresie ich legalności, rozumianej jako zgodność tych aktów z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, zaś na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz.270/ nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest zasadna. W rozpoznawanej sprawie bezspornym między stronami jest, że skarżąca - Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w R. w dniu [...] maja 2012 r. dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę - montażu pojemnika na odpady stałe typu [...]. Bezspornym również w rozpoznawanej sprawie jest, że montaż /budowa/ pojemnika na odpady stałe, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 30 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm./, jako obiekt małej architektury wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Taka klasyfikacja bowiem wynika z treści art. 3 pkt. 4 ustawy Prawo budowlane, który przez obiekt małej architektury każe rozumieć, między innymi, niewielkie obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki i śmietniki. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę /pkt 1/, budowa lub wykonanie robot budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy /pkt 2/, czy też zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt. 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje /pkt3/. Dokonując badania zasadności w/w zgłoszenia, orzekający organ, działając na podstawie przywołanego przepisu art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane w terminie 30 dni wydał sprzeciw w oparciu o treść art. 30 ust. 5 ustawy. Ustalił bowiem, że działka nr 304/1 na której, zgodnie ze zgłoszeniem, ma nastąpić montaż pojemnika na śmieci, jest objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] uchwalonym przez Radę Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr 102, poz. 1706 z dnia [...] sierpnia 2005 r. Z Planu tego wynika, że działka 304/1 położona jest w konturze oznaczonym symbolem 3KL - teren przeznaczony pod publiczną drogę osiedlową o funkcji lokalnej oraz niezbędne urządzenia infrastruktury technicznej - § 51 Planu. Definicja "infrastruktury technicznej" zawarta została w § 5 pkt 3 Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego zgodnie z którym przez określenie to rozumieć należy urządzenia techniczne służące zaspokajaniu potrzeb bytowych i gospodarczych w danym układzie osadniczym, na które składają się: system komunikacji i transportu /drogi, ulice itp./ oraz uzbrojenia /wodociągi, kanalizacja, sieci gazowe, ciepłownicze, energetyczne i telekomunikacyjne/. W tym stanie sprawy, w ocenie organu , montaż na działce nr 304/1 pojemników na odpady stałe pozostaje w sprzeczności z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego co przesądza o zasadności sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 5 i ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W tym stanie faktycznym i prawnym zaskarżona decyzja nie narusza prawa i znajduje uzasadnienie w przytoczonych wyżej przepisach i jak to słusznie naprowadził organ II instancji na takie rozstrzygnięcie nie mają wpływu dalsze kwestie - wymogi usytuowania pojemników na odpady stałe określone Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz.U. Nr 75, poz.690 ze zm./. Wbrew twierdzeniom skarżącej, w ocenie Sądu, orzekające w sprawie organa nie naruszyły przepisów postępowania a to art. 6, art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. gdyż dla wniesienia skutecznie sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 5 i ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wystarczające jest stwierdzenie niezgodności zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych z zapisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego uchwalonego przez Radę Miasta [...] uchwałą Nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. Kategoryczna treść zapisu art. 30 ust. 6 pkt 2 w/w ustawy przesądza o tym, że nie mogą więc odnieść oczekiwanego przez skarżącą skutku podnoszone argumenty funkcjonalności pomieszczenia pojemników na odpady stałe, ani też uregulowania zawarte w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, a dotyczące przecież kategorii dróg wskazanych art. 2 ust. 1 pkt 1-4 tej ustawy. Z przyczyn wyżej naprowadzonych, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012 r. poz. 270/ orzekł jak w sentencji.