II SA/Rz 776/11

21 grudnia 2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. C., o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionej, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...], wydaną w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych, - postanawia – ustanowić adwokata. Sygn. II SA/Rz 776/11 Uzasadnienie Skarżąca H. C. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o ustanowienie fachowego pełnomocnika wykonującego zawód adwokata. Sprawa, którą zainicjowała o sygn. II SA/Rz 776/11 została zakończona przed WSA. Jej skarga dotyczy sprawy zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Wyrokiem z dnia 23 listopada 2011 r., o sygn. II SA/Rz 776/11, WSA oddalił skargę wyżej wymienionej na decyzję SKO. Żądanie strony zostało uzasadnione bardzo złą sytuacją majątkową i dochodową. Wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz ze z swą niepełnoletnią córką I. Dwuosobowa rodzina utrzymuje się dzięki dochodom w łącznej kwocie 1398 zł. Strona podniosła, że ciężko pracuje aby wyżywić siebie i dziecko. Skarżąca nie miała wiedzy o nienależności pobranych przez nią świadczeń rodzinnych. Wnioskodawczyni nie ma też pewności co do trwania swego zatrudnienia. Gospodarstwo domowe wnoszącej o prawo pomocy prowadzone jest w lokalu kwaterunkowym o pow. 71 m². Stwierdzono, co następuje: Strona skarżąca wykazała w wymaganym przez prawo procesowe stopniu zaistnienie warunków uzyskania prawa pomocy. Zdaniem rozpoznającego wniosek, zarówno wnioskodawczyni jak i Jej rodzina, nie posiada zasobów majątkowych, z których można byłoby pokryć wynagrodzenie adwokackie. Do powyższej konstatacji przekonuje brak wystarczających dochodów H. C. oraz majątku o znacznej wartości. Łączne dochody osób zamieszkujących z wnioskodawczynią nie mogą wystarczyć do pełnego zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych trzyosobowego gospodarstwa. Kwota ok. 1398 zł podzielona przez liczbę osób tworzących rodzinę daje wartość mniejszą niż 700 zł. Oznacza to, że tak niewielkie środki pieniężne muszą wystarczyć na pokrycie pełnych kosztów utrzymania jednej osoby w okresie miesiąca. Zimowa pora roku powoduje zwiększenie wydatków koniecznych rodziny na zakup opału, ciepłych ubrań czy lekarstw. Biorąc pod uwagę bieżący poziom cen za dobra i usługi podstawowe dla egzystencji osoby fizycznej, nie można mieć żadnych wątpliwości, że tak skromne zasoby nie pozwoliłyby stronie utrzymać poziom koniecznego utrzymania oraz opłacić fachowego pełnomocnika. Nie można też pominąć, że część dochodu wnioskodawczyni nie ma charakteru stałego, gdyż jest uzyskiwany na podstawie umowy zlecenia. Strona nie posiada własnego lokalu a także nieruchomości. Dlatego też w oparciu o przedstawione okoliczności życia strony, należy stwierdzić, iż Jej rodzina żyje obecnie na granicy minimum socjalnego. Te okoliczności wypełniają hipotezę art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W myśl powołanego unormowania, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że poniesienie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek na poziomie utrzymania wnioskodawcy oraz członków rodziny. Z tych względów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.