II SA/Rz 776/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [....] sierpnia 2013r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego - postanawia – umorzyć postępowanie sądowe. M. C. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] o odmowie przyznania jej specjalnego zasiłku opiekuńczego. W skierowanym do tut. Sądu piśmie datowanym 29 maja 2014 r. M. C. cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący uprawniony jest do cofnięcia złożonej skargi. Oświadczenie takie jest dla sądu wiążące, chyba, że zmierza ono do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wówczas sąd obowiązany jest do uznania je za niedopuszczalne Mając na uwadze, że M. C. złożyła oświadczenie o cofnięciu wniesionej przez siebie skargi i jednoczesny brak stwierdzenia przez Sąd okoliczności wyłączających jego skuteczność postępowanie zainicjowane tą skargą należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a.