II SA/Rz 778/08

Dnia 6 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. oraz M. i P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 roku, nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego - postanawia - odrzucić skargę. Zarządzeniami z dnia 1 grudnia 2008 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał D. B. oraz M. i P. B. (solidarnie) do sunięcia braków fiskalnych wniesionej przez nich skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 roku, nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego, poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 400 złotych. Do wezwania dołączono pouczenie z informacją, iż niewykonanie zarządzenia w terminie 7 dni od jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Zarządzenie wszystkim skarżącym doręczono w dniu 17 grudnia 2008 roku – zwrotne potwierdzeniu odbioru. W dniu 18 grudnia 2008 roku – pieczęć datownika pocztowej jednostki nadawczej – skarżący oświadczyli, iż cofają skargę. Wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie. Jeżeli jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu - np. gdy nie uiszczono wpisu, Sąd ograniczy się do odrzucenia skargi – postanowienie NSA z 10 czerwca 1987 roku, sygn. akt SA/Gd 537/87 (publikowane w OSP 1990, nr 4, poz. 207). Odnosząc przedstawione stanowisko do okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, iż nie ma możliwości merytorycznego odniesienia się do wniosku o cofnięcie skargi. Skarga D. B. oraz M. i P. B., jako nieopłacona podlega odrzuceniu w oparciu o art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. Mając całość powyższego Sąd w oparciu o art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.