II SA/Rz 779/09

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 7.04.2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S., o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego, na decyzję Wojewody [...], z dnia [...].08.2009 r. Nr [...], wydaną w przedmiocie zobowiązania do opuszczenia terytorium RP, - postanawia – ustanowić na rzecz skarżącego adwokata. Wnioskiem, który wpłynął do Sądu w dniu 8.03.2010 r., skarżący E. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Jego wniosek dotyczy sprawy zakończonej przed WSA na mocy postanowienia Sąd pierwszej instancji z 1.12.2009 r. sygn. II SA/Rz 779/09 o odrzuceniu skargi wyżej wymienionego na decyzję Wojewody [...] z [...].08.2009 r. nr [...]. Do chwili obecnej nie stwierdzono prawomocności wyżej wymienionego orzeczenia Sądu pierwszej instancji, co formalnie oznacza stan sprawy w toku. Kierując się treścią wniosku PPF oraz dodatkowych wyjaśnień złożonych na wezwanie referendarza sądowego, ustalono, iż wnioskodawca nie posiada na terenie Polski żadnego wartościowego mienia w postaci nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Podstawą utrzymania wnioskodawcy jest stypendium w kwocie 2’000 zł miesięcznie wypłacane przez Klub Piłkarski. Wnioskodawca część swych dochodów w wysokości 500 zł przekazuje co miesiąc rodzinie w Nigerii. Pozostałą kwotę stypendium strona przeznacza na ponoszenie kosztów bieżącego utrzymania. Strona nie może podjąć pracy, nie ma także pewności czy będzie w dalszym ciągu otrzymywać stypendium z klub sportowego. W uzasadnieniu wniosku zwrócono uwagę, iż E. S. nie posługuje się językiem polskim zarówno w mowie jak i w piśmie. W kontaktach z Sądem korzysta z pomocy swych kolegów z Klubu Sportowego. Bieżące koszty utrzymania są na tyle wysokie, że praktycznie uniemożliwiają zatrudnienie fachowego pełnomocnika. Brak pozwolenia na pracę spowoduje w najbliższym czasie pozbawienie wnioskodawcy jakichkolwiek środków koniecznego utrzymania. Stwierdzono, co następuje: Wniosek E. S. zasługuje na uwzględnienie. Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w granicach częściowych tej instytucji. Obejmują one pokrycie z budżetu państwa wynagrodzenia przysługującego fachowemu pełnomocnikowi, tj. adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu oraz rzecznikowi patentowemu. Analiza znajdującego się w aktach sprawy formularza PPF pozwala stwierdzić, że sytuacja majątkowa i osobista skarżącego E. S. opowiada ustawowym przesłankom przyznania prawa pomocy. Warunki, o których mowa zostały zamieszczone w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Według treści tej regulacji, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje jeżeli wnioskujący wykaże, że nie jest w stanie pokryć kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku na poziomie koniecznego utrzymania. Koszty koniecznego utrzymania dotyczą według treści powołanego przepisu zarówno wnioskującego oraz członków jego rodziny. Pokrycie przez cudzoziemca E. S. wynagrodzenia adwokackiego nie jest możliwe z uwagi na zbyt niską kwotę środków pieniężnych jaką osoba ta otrzymuje z klubu piłkarskiego w ramach stypendium. Strona wykazała, że znaczą część osiąganego zarobku przekazuje swym najbliższym w Nigerii. Dlatego też na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania pozostaje wnioskodawcy średnio 1200 do 1500 zł. Do wydatków niezbędnych zaliczyć wypada koszty zakupu żywności, ubrań, wynajęcia lokalu, dojazdów do klubu na zawody sportowe oraz treningi. Strona nie posiada majątku zdatnego do zdobycia środków potrzebnych na opłacenie adwokata. Wydana przez organy administracji publicznej decyzja administracyjna praktycznie pozbawia cudzoziemca możliwości przebywania na terytorium RP, a co się z tym wiąże osiągania dochodów z pracy oraz stypendiów sportowych. Innymi słowy, status materialny wnioskodawcy nie jest w pełni stabilny. Z tych względów, skarżący nie jest w stanie bez pogorszenia poziomu swego bieżącego utrzymania ustanowić wyłącznie własnym staraniem adwokata. Wynagrodzenie pobierane przez fachowego pełnomocnika stanowi znaczącą część łącznych dochodów E. S. Poniesienie tych ciężarów mogłoby nadwyrężyć zdolność skarżącego do ponoszenia bieżących i koniecznych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego oraz przekazywania pomocy rodzinie w Nigerii. Za ustanowieniem adwokata przemawia także status osoby ubiegającej się o prawo pomocy. Udział fachowego pełnomocnika może pomóc wnioskodawcy w zrozumieniu kierowanych do niego pism sądowych i kontynuowaniu postępowania przed NSA. Spełnienie warunków do uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym nakazuje, rozstrzygnąć wniosek skarżącego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a, w sposób określony w treści sentencji niniejszego postanowienia.