II SA/Rz 78/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2006r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - postanawia – umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2006r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] listopada 2006r. znak: [...] o wymeldowaniu G. K. i E. K. z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego położonego w J. przy ul. G. [...]. W podstawie prawnej powyższego rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wobec niewykonania przez skarżącą zarządzenia dotyczącego wskazania adresu zamieszkania uczestnika postępowania E. K., co skutkowało niemożnością nadania sprawie dalszego biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 130 P.p.s.a. sąd umarza postępowanie, które zostało zawieszone z przyczyny wskazanej w art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jeśli wniosek o jego podjęcie nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. W niniejszej sprawie zaistniały przesłanki określone w powołanym art. 130 P.p.s.a. Postępowanie zainicjowane skargą G. K. zawieszone zostało bowiem w dniu 20 lutego 2007r. a do dnia 22 lutego 2010r., a zatem w ciągu wskazanego wyżej 3-letniego okresu, żadna ze stron postępowania, jak też jego uczestnik nie złożyli wniosku o jego podjęcie. Upływ powyższego terminu w dniu 22 lutego 2010r. uzasadniony jest treścią art. 83 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym w sytuacji gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W przedmiotowej sprawie 3-letni termin od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania upływał w dniu 20 lutego 2010r. – w sobotę, wobec powyższego koniecznym było przesuniecie ostatniego dnia tego terminu na dzień 22 lutego 2010r. (poniedziałek). W zaistniałej sytuacji orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 130 § 1 w zw. z art. 125 § 1 pkt 3 i art. 131 P.p.s.a.