II SA/Rz 786/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. S., J. S., D. W., A. W., J. Ś., K. Ś. oraz M. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę D. W. i A. W. J. S. i J. S., D. W. i A. W. oraz J. Ś., K. Ś. i M. Ś. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie odrębne skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2010r. znak: [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia w postaci budowy stacji paliw płynnych i gazowych na działkach nr ewid. 1090/1, 1090/2, 1085/32, 1085/33, 1085/23, 1092, 253/1, 254/9, 261, 1085/47 i 1085/48 w obrębie [...] w R. Z uwagi na braki powyższych skarg wezwano składających je do ich usunięcia. Skarżący: J. S., J. S., J. Ś., K. Ś. oraz M. Ś. wykonali skierowane do nich wezwania w tym przedmiocie. Natomiast D. W. i A. W. wezwani do uiszczenia kwot po 200 zł każde z nich oraz do przedłożenia 16 egzemplarzy odpisów skargi (z zaznaczeniem, iż złożenie ich przez jedną osobę zwalnia drugą z tego obowiązku) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, nie zastosowali się do tego wezwania. Wezwanie to doręczone zostało tak A. W., jak i D. W. w dniu 30 sierpnia 2010r., a termin do uczynienia mu zadość upłynął bezskutecznie z dniem 6 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W świetle § 2 wskazanego przepisu skarga jest tego rodzaju pismem. Zgodnie z kolei z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Nieopłacenie skargi, mimo stosownego wezwania w tym przedmiocie, skutkuje jej odrzuceniem po myśli § 3 tego artykułu. Nadto do skargi należy także dołączyć odpowiednią ilość jej odpisów celem doręczenia ich uczestnikom postępowania w związku z brzmieniem art. 57 § 1 i art. 47 P.p.s.a. Brak przedstawienia takich odpisów w sytuacji, gdy wzywano stronę do dokonania takiej czynności skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przedstawione unormowania prawne, jak i okoliczności niniejszej sprawy wskazują, iż skarga D. W. i A. W. podlega odrzuceniu. Jak już bowiem zaznaczono, wyżej wymienieni, mimo doręczenia im wezwania do opłacenia skargi, jak też do nadesłania 16 jej odpisów nie uczynili zadość temu wezwaniu we wskazanym im siedmiodniowym terminie. Dlatego też odrzucono skargę D. W. i A. W. w oparciu o art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 47 P.p.s.a.