II SA/Rz 787/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Robert Sawuła /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 17 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego dotyczącego wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów -skargę oddala- II SA/Rz 787/07 Uzasadnienie Przedmiotem skargi J. S. jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (WINGiK) z dn.[...].08.2007r. Nr [...] orzekająca o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty z dn.[...].06.2007r. Nr [...] o umorzeniu postępowania wszczętego z urzędu, a dotyczącego zmiany w operacie ewidencji gruntów. Organ odwoławczy ustalił, iż Starosta zawiadomieniem z 27.02.2007r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi P. N., a dotyczących wykazania granicy między działką nr 2426 stanowiącą własność H. B. a działką nr 2431 stanowiącą współwłasność H. i J. S. oraz zmiany powierzchni działki nr 2426. W trakcie postępowania J. S. w pismach procesowych wywodził, iż jego zdaniem powierzchnia działek nr 2425 i 2426 została błędnie powiększona kosztem jego działki. Starosta decyzją z [...].06.2007r. orzekł o umorzeniu wszczętego z urzędu postępowania, którego celem miało być bieżące zaktualizowanie ewidencji gruntów ze stanem faktycznym. W podstawie prawnej tej decyzji powołano się na art.105 § 1 ustawy z 14.06.1960r. – kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm., zwana dalej k.p.a.), art.7d ust.1 i art.20 ust.1 i 2, art.30 ust.2 ustawy z 17.05.1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 240 z 2005r., poz.2027 ze zm., zwana dalej Upgik) oraz § 44 pkt 2 oraz § 46 ust.1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa, nie podając wszakże daty tego rozporządzenia oraz nazwy. Organ I instancji w uzasadnieniu wywodził, że brak jest w sprawie zgodnego oświadczenia stron, co do przebiegu na gruncie granicy między działkami nr 2431 a 2426, co implikować ma umorzenie postępowania, nadto na podstawie art.30 ust.2 Upgik zostanie z urzędu wykonane rozgraniczenie powyższych nieruchomości z uwagi na toczące się postępowanie scaleniowe wsi P. N.. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. S., podnosząc że wskutek błędów geodetów został pokrzywdzony, zarzucił brak dokonania pomiarów w terenie oraz fałszowanie dokumentów oraz samowolę wykonawców robót geodezyjnych. Rozpoznając to odwołanie WINGIK utrzymał w mocy decyzję organu I instancji powołując się w podstawie prawnej na dyspozycję art.138 § 1 pkt.1 k.p.a., art.7b ust.2 pkt 2 i art.35 Upgik, a także § 47 ust.3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29.03.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz.454). Uzasadniając swe rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyeksponował, że umorzenie postępowania przez Starostę zostało spowodowane zamierzonym przeprowadzeniem rozgraniczenia z urzędu, wobec toczącego się postępowania scaleniowego wsi P. N.. Wskazano, że w postępowaniu scaleniowym przeprowadza się z urzędu postępowanie rozgraniczeniowe, a postanowienie o wszczęciu postępowania scaleniowego zastępuje wszczęcie postępowania o rozgraniczenie nieruchomości. Cytując art.35 Upgik organ II instancji wywodził, że sprawy sporne na obszarze objętym scaleniem a związane z przebiegiem granic nieruchomości rozstrzyga organ prowadzący to scalenie, stosując odpowiednio przepisy o rozgraniczaniu nieruchomości. W konsekwencji scalenie gruntów zastępuje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Rzeszowie J. S., nie precyzując kierunku jej weryfikacji. Skarżący zarzuca, że rozgraniczenie w trakcie prac scaleniowych jest fikcyjne, a decyzja PWINB w Rzeszowie bezzasadna. J. S. kwestionując decyzje obu instancji wywodzi o "przestępczości urzędniczej", kwestionuje prawidłowość prac scaleniowych. W odpowiedzi na skargę WINGIK w Rzeszowie wniósł o jej oddalenie, powielając uzasadnienie zaskarżonej decyzji, nadto wskazując, iż w materiale dowodowym nie dopatrzono się "przestępczej filozofii" w działaniach organów administracji publicznej. Postanowieniem z 8.01.2008r. WSA w Rzeszowie zwolnił J. S. z kosztów sądowych. W toku postępowania pismo procesowe do WSA w Rzeszowie wniosła uczestniczka H. B. Wnosząca wskazała w nim, że jej sąsiad – skarżący J. S. w toku prac scaleniowych kwestionował powierzchnię należących do niej działek, nadto bezprawnie ma korzystać z drogi polnej, która do niej należy. Wskazując na swój podeszły wiek i fakt niedawnego samobójstwa syna, uczestniczka wniosła, aby Sąd uwzględnił potrzebę ochrony jej własności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn.30.08.2002r., Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podstawowym kryterium kontroli zaskarżonej decyzji jest jej legalność, czyli zgodność z obowiązującym w dacie podejmowania rozstrzygnięcia, prawem. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Dokonując kontroli w takim zakresie Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Niespornym w sprawie jest, że we wsi P. N. prowadzone było postępowanie scaleniowe i że postępowaniem tym objęto także działki o nr ewid. 2425, 2426 należące do H. B. oraz działkę nr 2431 stanowiąca współwłasność skarżącego i jego żony – H. S. (dowód: kopia protokołu z ustalenia i stabilizacji granic działek siedliskowych k.2 akt administracyjnych organu I instancji). Ustalenie to potwierdził sam skarżący podczas rozprawy przed Sądem oświadczając, że postępowanie scaleniowe nie zostało do tej pory zakończone. Wolą skarżącego jest, aby w sposób prawidłowy i rzetelny, dokonać pomiaru spornych działek, tak aby ustalić rzeczywistą ich powierzchnię. Nie jest także wątpliwe ustalenie organu I instancji, że między skarżącym a uczestniczką – H. B. istnieje konflikt i rozbieżność odnośnie prawidłowości powierzchni przedmiotowych działek, a także ich granic. Istnieją zatem przesłanki do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego. Zgodnie z art.29 ust.1 Upgik rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami graficznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Trafnie powołały organy obu instancji przepis art.30 ust.2 Upgik, stanowiącego, że postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości przeprowadza się z urzędu przy scaleniu gruntów, a także jeżeli jest brak wniosku strony, a potrzeby gospodarki narodowej lub interes społeczny uzasadniają przeprowadzenie rozgraniczenia. W takim przypadku postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie scalenia gruntów zastępuje postanowienie o wszczęciu postępowania o rozgraniczenie nieruchomości (art.30 ust.3 Upgik). Zasadnie organ odwoławczy w aspekcie oceny zasadności umorzenia postępowania prowadzonego przez organ I instancji, powołał art.35 ust.1 Upgik, który stanowi, że na obszarach objętych postępowaniem scaleniowym sprawy sporne związane z ustaleniem przebiegu granic nieruchomości rozstrzyga organ prowadzący to postępowanie, stosując odpowiednio przepisy o rozgraniczaniu nieruchomości, zaś ust.2 cyt. przepisu wprost stanowi, że sprawy o rozgraniczenie nieruchomości, toczące się przed organami administracji państwowej po wszczęciu postępowania scaleniowego, są rozpatrywane w ramach tego postępowania.. Skoro zatem Starosta wszczynając postępowanie, którego przedmiotem miało być dokonanie zmian w operacie ewidencji gruntów odnośnie działek 2425, 2426 oraz 2431 w odniesieniu do ich powierzchni i granic zorientował się co do istnienia sporu między właścicielami tych działek w kwestii przedmiotu sprawy, a jednocześnie stwierdził, że trwa postępowanie scaleniowe obejmujące powyższe działki, w którym istnieje możliwość dokonania rozgraniczenia, to zasadnie umorzył postępowanie "ewidencyjne". Uznać należy, iż w takiej sytuacji postępowanie to stało się bezprzedmiotowe (art.105 § 1 k.p.a.) z przyczyn prawnych, których przyczyną jest treść art.30 ust.2 i 3 oraz art.35 ust.1 Upgik. W postępowaniu scaleniowym organ prowadzący je dokona poprawnego rozgraniczenia, a decyzja scaleniowa będzie także uwzględniać kwestie rozgraniczenia przedmiotowych działek, skoro w tym zakresie zastępuje decyzję scaleniową (art.35 ust.3 Upgik). W ocenie Sądu nie naruszył prawa organ I instancji umarzając wszczęte przez siebie z urzędu postępowanie w sprawie dokonania zmian w ewidencji gruntów, ani organ odwoławczy utrzymując w mocy taką decyzję. Co się tyczy sugestii skarżącego odnośnie nieprawidłowości w aspekcie postępowania scaleniowego, to wyjaśnić należy, iż przedmiot skargi nie uprawniał Sądu do dokonywania w tym zakresie kontroli. Z wyłożonych przyczyn, działając na zasadzie art.151 Ppsa, postanowiono jak na wstępie.