II SA/Rz 787/08

WyrokWSA w Rzeszowie2009-05-19

Skład orzekający: Joanna Zdrzałka, Magdalena Józefczyk, Stanisław Śliwa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie zastępcze upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym, dokonane zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, jest skuteczne i spełnia wymogi ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że doręczenie zastępcze upomnienia, dokonane zgodnie z art. 44 KPA (dwukrotne awizowanie i pozostawienie w urzędzie pocztowym), jest skuteczne i spełnia wymogi art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skoro upomnienie zostało skutecznie doręczone, zarzuty dotyczące braku doręczenia nie mogły zostać uwzględnione, a tym samym skarga na postanowienie utrzymujące w mocy stanowisko wierzyciela w przedmiocie zarzutów do postępowania egzekucyjnego podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi B.G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające uwzględnienia zarzutów B.G. dotyczących postępowania egzekucyjnego. B.G. kwestionowała skuteczne doręczenie upomnień i tytułu wykonawczego w sprawie nałożonego obowiązku rozbiórki zadaszenia oraz grzywny nałożonej w celu przymuszenia. Organy administracji uznały, że upomnienia zostały skutecznie doręczone w trybie zastępczym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk NSA Stanisław Śliwa /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 19 maja 2009 r. sprawy ze skargi B.G. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...). Nr (...) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów do prowadzenia postępowania egzekucyjnego - skargę oddala - do wyroku z dnia 19 maja 2009 r. Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt i art. 144 KPA oraz art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), zwanej dalej u.p.e.a. po rozpatrzeniu zażalenia B. G. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., Nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego, utrzymał w mocy skarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wskazano, że decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., Nr: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej także PINB) nałożył na B. G. obowiązek polegający na rozbiórce zadaszenia o konstrukcji stalowej, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę nad tarasem otwartym na pawilonie handlowo-usługowym, usytuowanym na działce nr [...] w miejscowości S. Wobec jego niewykonania, PINB wystawił tytuł wykonawczy oraz postanowieniem z dnia [...] września 2007r. (znak:[...]) nałożył na wyżej wymienioną grzywnę w wysokości 51.410 zł w celu przymuszenia do wykonania wspomnianego wyżej obowiązku. W związku z faktem, iż B. G. nie uiściła grzywny, jak też nie dokonała rozbiórki, Naczelnik Urzędu Skarbowego, jako organ egzekucyjny odnośnie należności pieniężnych, w oparciu o art. 34 u.p.e.a., zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - jako wierzyciela - o wyrażenie stanowiska w sprawie zarzutów zgłoszonych przez zobowiązaną w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego (w piśmie z dnia 4 sierpnia 2008 r.) Stanowisko takie wyrażone zostało przez wskazany wyżej organ w postanowieniu z dnia [...] września 2008 r. ([...]), w którym odmówiono uwzględnienia tych zarzutów jako bezzasadnych. Zażalenie na to postanowienie złożyła B. G., żądając jego zmiany poprzez uwzględnienie zarzutów, ewentualnie uchylenia skarżonego rozstrzygnięcia i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Składająca zażalenie zakwestionowała przyjęcie, iż doręczone jej zostały upomnienia dotyczące wykonania obowiązku rozbiórki z daty 19 czerwca 2007r. oraz 16 sierpnia 2007r. Ponadto, jej zdaniem, do tytułu wykonawczego nie dołączono dowodu doręczenia takich upomnień, co pozostaje w sprzeczności z art. 27 § 3 u.p.e.a. Podniosła, że nigdy nie dostarczono jej tytułu wykonawczego, zaś postanowienie o nałożeniu grzywny otrzymała dopiero dnia 14 lipca 2008 r. Podkreśliła, iż nie była pouczona, iż nie może opuszczać miejsca swojego zamieszkania. Ponadto zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki najprawdopodobniej zaginęły, bądź też były "złośliwie zabierane przez obce osoby". Po dokonaniu analizy okoliczności sprawy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż stanowisko wierzyciela wyrażone w postanowieniu z dnia [...] września 2008 r. jest zasadne. Wskazał jednocześnie, iż bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostają argumenty przedstawione przez składającą zażalenie, dotyczące egzekucji obowiązku o charakterze niepieniężnym tj. nakazu rozbiórki, bowiem przedmiotem skarżonego postanowienia jest egzekucja obowiązku pieniężnego tj. grzywny nakładanej w celu przymuszenia do wykonania pierwszego ze wskazanych obowiązków (niepieniężnego). Organ odwoławczy podniósł, iż wymóg wynikający z art. 15 § 1 u.p.e.a. w postaci przesłania zobowiązanemu upomnienia zawierającego wezwanie do wykonania określonego obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego został w sprawie spełniony. W aktach sprawy znajdują się bowiem zwrócone organowi przesyłki zawierające upomnienie z dnia 12 grudnia 2007 r. oraz z dnia 20 lutego 2008 r. skierowane do B. G. i nie podjęte przez nią pomimo dwukrotnej awizacji przez pracownika poczty. Uwzględniając zatem fakt skutecznego doręczenia zobowiązanej wskazanych upomnień w sposób zastępczy organ uznał, iż zarzuty dotyczące braku takiego doręczenia nie mogą zasługiwać na uwzględnienie. Tym samym, za prawidłowe należy uznać stanowisko wierzyciela zawarte w jego postanowieniu z dnia [...] września 2008 r. Postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie B. G., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu powtórzyła argumentację zawartą w zażaleniu na postanowienie pierwszoinstancyjne. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko uzasadnienia skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje : Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Zaznaczyć także trzeba, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), a ponadto stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia we wskazanych wyżej granicach Sąd uznał, że nie narusza ono przepisów prawa. Decyzją z dnia [...].12.2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał B. G. rozbiórkę zadaszenia o konstrukcji stalowej usytuowanego nad tarasem otwartym na pawilonie handlowo-usługowym usytuowanym na działce nr [...] w miejscowości S. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego poprzedziły dwukrotne upomnienia (z dnia 19.06.2007 i 16.08.2007 r.) skierowane do B. G. w trybie art. 27 § 3 ustawy z dnia z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Upomnienia te były w sposób prawidłowy dwukrotnie awizowany przez doręczyciela, jednak skarżąca przesyłek nie odebrała. Ponieważ B. G. nałożonego na nią obowiązku nie wykonała organ I instancji wszczął postępowanie egzekucyjne. W związku z tym organ wystawił tytuł wykonawczy z dnia [...].09.2007 r. oraz postanowieniem z dnia [...].09.2007 r. nałożył grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 51.410 zł i działając w trybie art. 122 § 1 u.p.e.a. doręczył zobowiązanej odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32 oraz postanowienie o nałożeniu grzywny. Tytuł wykonawczy spełnia wymogi określone w art. 27 u.p.e.a. Przesyłka zawierająca tytuł wykonawczy z dnia [...].09.2007 r. oraz postanowienie z dnia [...].09.2007 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia mimo dwukrotnego awizowania przez doręczyciela nie została przez B. G. odebrana. Ponieważ dłużniczka ani nie rozebrała przedmiotowego zadaszenia ani też nie uiściła grzywny w celu przymuszenia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego skierował do niej dwa upomnienia (z dnia 12.12.2007 r. i z 20.02.2008 r.) wzywające ją do uiszczenia grzywny. Przesyłki zawierające upomnienia mimo dwukrotnego awizowania ich przez doręczyciela nie zostały przez skarżącą podjęte. Ponieważ zobowiązana w dalszym ciągu nie rozebrała przedmiotowego zadaszenia ani też nie uiściła grzywny w celu przymuszenia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 4.07.2008 r. przesłał do Urzędu Skarbowego w U.D. tytuł wykonawczy z dnia [...].07.2008 r. w celu wyegzekwowania grzywny w celu przymuszenia. Do tytułu wykonawczego organ załączył uwierzytelnioną kserokopię postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia [...].09.2007 r. oraz uwierzytelnione kserokopie upomnień z dnia 12.12.2007 i 20.02.2008 r. podając, że pisma te mimo dwukrotnego awizowania nie zostały przez B. G. podjęte. Fakt ten wynika z pisma skierowanego do Urzędu Skarbowego z dnia 4.07.2008 r. Na etapie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Urząd Skarbowy B. G. zgłosiła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zarzuciła, że nie doręczono jej upomnienia i nie dołączono do tytułu wykonawczego dowodu doręczenia upomnienia. Naczelnik Urzędu Skarbowego działając a trybie art. 34 § 1 u.p.e.a. zwrócił się do Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego o zajęcie stanowiska w zakresie zgłoszonych zarzutów. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].09.2008 r., [...] odmówił uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, a Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie zaskarżonym postanowieniem z dnia [...].10.2008 r., [...] rozpoznając zażalenie B. G. utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy. Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa, dlatego skarga B. G. nie może zostać uwzględniona. Prowadząc kontrolowane postępowanie egzekucyjne organy nie naruszyły przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.). Zarzuty B. G. podniesione w przedmiotowej skardze nie zasługują na uwzględnienie. Nie budzi jakichkolwiek wątpliwości, że z art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika, iż egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Obowiązek wynikający z tego przepisów został dochowany. W aktach administracyjnych Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego są kopie upomnienia Nr [...] z dnia 12.12.2007 r. oraz Nr [...] z dnia 20.02.2008 r. zawierające wezwanie do wykonania obowiązku wpłacenia grzywny, które zostały skierowane do B. G. oraz przesyłki nie podjęte w terminie przez nią z ww. upomnieniami. Upomnienie z dnia 12.12.2007 r. zostało wysłane w dniu 12 grudnia 2007 r. listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Wobec nieobecności adresata przesyłka została awizowana i złożona w Urzędzie Pocztowym w dniu 13 grudnia 2007 r. na okres siedmiu dni. Powtórnie przesyłkę awizowano w dniu 20 grudnia 2007 r. i ponownie złożono w Urzędzie Pocztowym na okres dalszych siedmiu dni. Przesyłka nie została podjęta w terminie, wobec czego zwrócono ją do nadawcy w dniu 28 grudnia 2007 r. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu tj. z dniem 27 grudnia 2007 r. (art. 44 KPA). Przedmiotowe upomnienie zostało skutecznie doręczone B. G. w sposób zastępczy. Drugie upomnienie z dnia 20.02.2008r., które również zostało skutecznie doręczone B. G. w sposób zastępczy. Wobec powyższego zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego, iż nigdy nie doręczono B. G. upomnienia nie znajdują uzasadnienia. Wniosek egzekucyjny kierowany do Urzędu Skarbowego zawiera również informację o dokonanym B. G. doręczeniu zastępczym, co wyczerpuje przesłankę z art. 27 § 3 u.p.e.a., co jest potwierdzone w sposób niewątpliwy znajdującymi się w aktach administracyjnych sprawy dowodami doręczeń ze stosownymi adnotacjami doręczyciela. Mając na uwadze powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, dlatego w oparciu o przepis art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło