II SA/Rz 79/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. spółka komandytowa z/s w [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe W piśmie z dnia 7 marca 2016 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca zawarła oświadczenie o cofnięciu skargi wniesionej na opisaną w sentencji postanowienia decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Analiza akt sprawy, w tym skarżonej decyzji, prowadzi do wniosku, że w sprawie brak podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zawarte w art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 23) wady powodujące nieważność decyzji nie występują. Brak jest także wiadomości, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. To zaś powoduje związanie Sądu cofnięciem skargi i koniecznością umorzenia postępowania stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa.