II SA/Rz 79/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., A. K., J. K., M. S., D. S. i M. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2018 r. nr [...] ([...]) w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości - postanawia - odrzucić skargę M. S., D. S. i M. W. A. K., A. K., J. K., M. S. (reprezentowana przez pełnomocnika), D. S. (reprezentowana przez pełnomocnika) i M. W. (reprezentowana przez pełnomocnika) złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wspólną skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2018 r. wydaną w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - zwana dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m.in. skarga. Nadto stosownie do treści art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Z uwagi na braki fiskalne i formalne skargi, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 i 18 stycznia 2019 r. wezwano wyżej wymienionych skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 200 zł, zaś M. S., D. S. i M. W. – działające przez pełnomocnika J. K. do nadesłania pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w ich imieniu przed wojewódzkim sądami administracyjnymi lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 P.p.s.a. Wskazano, że wezwania należy wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone A. K. i A. K. w dniu 22 stycznia 2019 r., zaś J. K. (jako skarżącemu i pełnomocnikowi M. S., D. S. i M. W.) dnia 24 stycznia 2019 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a. W zakreślonym przez Sąd terminie wpis sądowy od skargi został uiszczony. Natomiast termin do nadesłania dokumentu pełnomocnictwa do działania przed tut. Sądem w imieniu M. S., D. S. i M. W. upłynął bezskutecznie dnia 31 stycznia 2019 r. (czwartek). W dniu 1 lutego 2019 r. w siedzibie tut. Sądu złożono dokument pełnomocnictwa upoważniający J. K. do reprezentowania M. S. przed sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków fiskalnych i formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Podobne skutki dotyczą nieuzupełnienia w terminie braków formalnych w postaci pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). M. S., D. S. i M. W. - zastępowane przez pełnomocnika J. K., mimo wskazania o uzupełnienie jakich braków się je wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania tej czynności, nie uczyniły zadość wezwaniu i nie nadesłały, w zakreślonym przez Sąd terminie, żądanego dokumentu pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu. Wprawdzie M. S. przedłożyła dokument pełnomocnictwa, jednak uczyniła to z jednodniowym opóźnieniem (zakreślony przez Sąd termin mijał z dniem 31 stycznia 2019 r., dokument pełnomocnictwa złożono dnia 1 lutego 2019 r.). Konsekwencją wykonania wezwania Sądu, po upływie zakreślonego terminu, bez wskazania przyczyny uchybienia, jawi się jako nienależyte wykonanie zarządzenia Sądu, które wywołuje takie same skutki jak nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Powyższe powoduje, że skarga M. S., D. S. i M. W. podlega odrzuceniu. Dodatkowo zauważyć należy, że skarga wyżej wymienionych została wniesiona z uchybieniem terminu (art. 53 § 1 P.p.s.a). M. S., D. S. i M. W. zawnioskowały o przywrócenie terminu do jej złożenia. Ustosunkowując się do ich wniosku Sąd wskazuje, że brak jest podstaw do jego merytorycznego rozpoznania. W okolicznościach sprawy skarga, jako obarczona brakami formalnym, nie została skutecznie złożona. Tymczasem jednym z warunków rozpoznania przez Sąd wniosku o przywrócenie terminu jest dokonanie czynności, której strona uchybiła (w przedmiotowej sprawie – złożenie skargi), przy czym musi to nastąpić w sposób prawidłowy (skarga nie może być obarczona brakami formalnymi i fiskalnymi). Nieusunięcie przez skarżące wyżej wskazanego braku uniemożliwiło zatem rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. W tej sytuacji Sąd, mając na względzie powyższe rozważania, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 i art. 46 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Końcowo Sąd zauważa, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wniesiony przez A. K., A. K. i J. K. podlegać będzie odrębnemu rozpoznaniu.