II SA/Rz 797/07

Dnia 5 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi PPU "M." Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2007 roku, nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdu nienormatywnego po drogach publicznych bez wymaganego zezwolenia - postanawia - I. II. I. odrzucić skargę; II. zwrócić PPU "M." Sp. z o.o. uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) złotych. Decyzją z dnia [...] września 2007 roku, nr [...] Dyrektor Izby Celnej, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] czerwca 2007 roku, nr [...] nakładającą na przewoźnika - PPU "M." Sp. z o.o. karę pieniężną w wysokości 880 złotych za przejazd pojazdu nienormatywnego po drogach publicznych bez wymaganego zezwolenia. Z decyzją tą nie zgodziła się PPU "M." Sp. z o.o. i w dniu 27 września 2007 roku zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarga została podpisana przez prezesa zarządu J. B.. Zarządzeniem z dnia 15 października 2007 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych oraz fiskalnych skargi poprzez nadesłanie aktualnego - na dzień wniesienia skargi - odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż jego niewykonanie w terminie 7 dni licząc od daty doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 24 października 2007 roku, przy zachowaniu rygorów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a – k. 14 akt sądowych. Skarżąca spółka uiściła wpis od skargi, jednakże mimo upływu zakreślonego terminu nie nadesłała odpisu z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nierozerwalnie łączy się z żądaniem oceny legalności działania bądź bezczynności administracji publicznej. Do wszczęcia tego postępowania niezbędne jest wniesienie skargi w sposób skuteczny, a więc taki, który pozwala na stwierdzenie, że skarga spełnia określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 47 § 1 pkt 4 w zw. art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skarga wniesiona została przez spółkę z o.o. (bądź inną osobę prawną), podpis ten winien być złożony przez osoby uprawnione do działania w jej imieniu. Normatywną podstawą weryfikacji uprawnień do działania w imieniu osób prawnych przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi - w tym uprawnień do podpisania skargi - jest art. 29 P.p.s.a. Nakłada on obowiązek udokumentowania umocowania przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych, polega na przedłożeniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 91. Ponieważ skarżąca spółka mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych skutkach jego niewykonania, nie przedłożyła odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, Sąd nie mógł zweryfikować, czy J. B. był uprawniony do podpisania skargi. Z tych przyczyn Sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu, a ją samą, jako obarczoną brakami formalnymi, zobligowany był odrzucić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.