II SA/Rz 798/11

z dnia 7 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 7 września 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J.N., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F.T.H.U. [...] J.N.i na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [..] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. W skardze na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [..] czerwca 2011 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [..] kwietnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 11.500,00zł, w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej w kwocie 8.000,00 zł, skarżący J.N., prowadzący działalność gospodarczą pod firmą F.T.H.U. [...] J.N., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Na uzasadnienie wniosku podał, że niezwłoczne wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. Ma obecnie trudności finansowe z uwagi na nierentowność w branży przewozowej spowodowaną m.in. gwałtownym wzrostem cen paliwa, a także zobowiązania. Uiszczenie nałożonej kary pogłębi te trudności i może narazić go na egzekucję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1270, ze zm.; dalej "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej może być decyzja administracyjna wydana w sprawie indywidualnej, jeżeli podlega ona wykonaniu, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Na skarżącego nałożono bowiem karę pieniężną podlegającą egzekucji, a wymienione na wstępie decyzje są ostateczne. Konstrukcja wskazanej instytucji prawnej oparta została na zasadzie skargowości. Wynika z tego dla skarżącego obowiązek wykazania możliwości zaistnienia okoliczności określonych w powołanym przepisie, czyli niebezpieczeństwa nastąpienia szkody oraz jej rozmiarów, które muszą być znaczne, a więc większe niż zwykłe konsekwencje wykonania aktu. Możliwe jest też wskazanie na możliwość wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków wymagających dużych nakładów sił i środków dla przywrócenia poprzedniego stanu rzeczywistości. Uzasadnienie zgłoszonego wniosku nie zawiera wskazania żadnych konkretnych okoliczności, a ogranicza się wyłącznie do ogólnych wyrażeń nie ujawniających rzeczywistej kondycji finansowej i sytuacji majątkowej prowadzonego przez przedsiębiorstwa. Wniosku nie poparto też żadnymi dokumentami, jak chociażby wyciągami z rachunków bankowych obrazującymi stan posiadanych środków pieniężnych, wysokości obrotów, dowodów potwierdzających istnienie wymagalnych zobowiązań, ilości posiadanych kontrahentów oraz osiąganych zysków. Wnioskodawca nie wyjaśnia, co w jego przypadku oznacza gwałtowny wzrost cen paliwa. Cena tego surowca na lokalnym rynku może być uznana za okoliczność nie wymagającą dowodu, ale wskazuje też, że argument ten nie jest trafny. Na podstawie uzasadnienia skargi nie jest możliwe ustalenie rozmiarów prowadzonej przez wnioskodawcę działalności, nie podaje on ceny wyjściowej paliwa, od której nastąpił ten gwałtowny wzrost, ilości zużywanego surowca na potrzeby wykonywanego transportu i liczby pokonywanych kilometrów. Zaniechanie uzasadnienia zgłoszonego wniosku przez pryzmat przesłanek z art. 61 §3 p.p.s.a. powoduje, że nie może on zostać uwzględniony. Przywołane przez wnioskodawcę ogólne wyrażenia uniemożliwiają bowiem dokonanie merytorycznej oceny wniosku. Wnioskodawca powinien mieć na uwadze również przepis art. 94 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2007 r., nr 125, poz. 874, ze zm.) stanowiący, że w przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności decyzji, a także uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji lub orzeczenia o zwrocie tej kary. W tych okolicznościach orzeczono jak w sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia stanowiły przepisy art. 61 §3 i §5 p.p.s.a.