II SA/Rz 799/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego - postanawia – odrzucić skargę. M. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie dwa postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pierwszym tj. z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] organ ten zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie odwołania złożonego przez M. M. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania wymienionemu pomocy finansowej w formie zasiłku celowego. Z kolei, drugim postanowieniem tj. z dnia [...] marca 2021 r. nr [...]. Kolegium – na skutek wniosku M. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy – utrzymało w mocy wskazane postanowienie własne z dnia [...] stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przystąpienie do merytorycznego rozpoznania sprawy uwarunkowane jest wcześniejszym zbadaniem, czy złożona skarga jest dopuszczalna. Dopiero więc spełnienie warunków przewidzianych ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." umożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Zasadą jest, o czym stanowi art. 52 § 1 P.p.s.a., że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym, w myśl art. 52 § 3 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Powyższe wskazuje więc na pierwszeństwo postepowania administracyjnego przed postępowaniem sądowym, które może toczyć się dopiero po zakończeniu tego pierwszego. Pewną modyfikację w tym zakresie wprowadza art. 52 § 3 P.p.s.a., który w zdaniu pierwszym przewiduje, że jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Ten ostatni przepis daje więc stronie prawo wyboru w zakresie sposobu zaskarżenia rozstrzygnięcia wydanego przez organ. Może więc ona albo złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo też wystąpić ze skargą do sądu administracyjnego. To zatem do decyzji strony należy, z którego środka zaskarżenia skorzysta. Powołanego przepisu nie można bowiem odczytywać jako uprawnienia strony do wystąpienia zarówno z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i ze skargą. Skargę do sądu strona może więc wnieść tylko wówczas, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro więc art. 52 § 3 P.p.s.a. w jasny sposób wymaga od strony zdecydowania, w jakim trybie będzie domagać się ochrony, a więc w trybie postępowania administracyjnego czy też na drodze sądowej, to złożoną przez M. M. w niniejszej sprawie skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Skarżący zakwestionował bowiem postanowienie SKO z dnia [...] stycznia 2021 r., mimo prawidłowego w tym zakresie pouczenia przez Kolegium, zarówno przez wystąpienie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i ze skargą. Tymczasem, z chwilą złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia Kolegium z dnia [...] stycznia 2021 r. strona utraciła uprawnienie do wystąpienia ze skargą na powyższe. W związku z tym, orzeczono o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 w zw. z art. 52 § 3 P.p.s.a.