II SA/Rz 8/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie NSA Ryszard Bryk AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 28 maja 2008 r. sprawy ze skargi E. i J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału działek -skargę oddala- II SA/Rz 8/08 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpatrzeniu zażalenia J. i E. F. na postanowienie Wójta Gminy J. z dnia [...] maja 2007r. nr [...] w sprawie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr 718 położonej w obrębie M. postanowiło utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W postawie prawnej Kolegium powołało art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa, oraz art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w R. wystąpiła do Burmistrza Miasta J. o wydanie zgodności wstępnego podziału między innymi dla nieruchomości oznaczonej jako działka pod nr 718 położonej w M. Z wypisu rejestru gruntów z dnia 27 kwietnia 2005r. wynika, że współwłaścicielami nieruchomości są E. i J. F. Nieruchomość ta została przeznaczona pod pas drogowy obwodnicy Miasta J. - z ustaleniami planu miejscowego. W załączeniu do podania dołączono wstępny projekt podziału działek. Burmistrz Miasta J. decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. nr [...] ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi obwodowej Miasta J. w ciągu drogi krajowej nr 4 (E-40) J.-K., na odcinku od km 632+593 do km 643+830 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i rządzeniami budowlanymi - przewidzianej do realizacji w granicach województwa podkarpackiego. W dniu [...] maja 2007r. Wójt Gminy J. postanowieniem nr [...] pozytywnie zaopiniował przedłożony projekt podziału w.w. nieruchomości, wskazując na jego zgodność z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Zażalenie na to postanowienie wnieśli E. i J. F., domagając się jego uchylenia. Zarzucili organowi samorządowemu "zachowania lekceważące prawo", podkreślili jednocześnie, że Wójt Gminy J. pozytywnie opiniując podział ich nieruchomości, nie wziął pod uwagę ich interesu prawnego, gospodarczego i tym samym naruszył zasady współżycia społecznego. Po rozpoznaniu zażalenia Kolegium postanowiło utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Organ II instancji wyjaśnił, że w sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Stosownie do treści art. 93 ust. 1 w.w. ustawy podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego, a w razie barku takiego planu stosuje się art. 94. Zgodnie z art. 94 ust. 1 w.w. ustawy w przypadku braku planu miejscowego, jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu, a gmina nie ogłosiła o przystąpieniu do sporządzenia planu - podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi, a jeżeli przed dniem złożenia wniosku o podział była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku, jeżeli jest zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji. Podano, że gmina J. nie posiada obecnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a poprzedni utracił moc z dniem 31.12.2003r. Natomiast w dniu [...].12.2003r. wydana została decyzja lokalizacyjna nr [...] obejmująca swoim zakresem przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne. Organ II instancji wskazał, że na postawie art. 93 ust. 4 w.w. ustawy zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1. Celem przedmiotowego postępowania jest wyłącznie porównanie treści założeń decyzji lokalizacyjnej z warunkami wstępnego podziału nieruchomości zaproponowanej przez inwestora. W rozpoznawanej spawie taka zgodność istnieje i Wójt nie miał podstaw do negatywnego zaopiniowania przedsięwzięcia. Nadto podano, że decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] Kolegium uchyliło decyzję Wójta Gminy J. i przekazało temu organowi sprawę do ponownego rozpoznania wskazując na uchybienia formalno-prawne. Decyzja ta dotyczyła końcowej decyzji podziałowej, gdy przedmiotowe rozstrzygnięcie jest tylko postanowieniem opiniującym przedsięwzięcie pod względem zgodności z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i stanowi element tego postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na to postanowienie wnieśli E. i J. F., domagając się jego uchylenia w całości. Skarżący podali, że w zażaleniu wskazywali, iż Wójt Gminy J. wydał w dniu[...] lipca 2005 r. postanowienie identycznej treści, nie nadając biegu złożonemu zażaleniu. Decyzją wydaną w dniu [...] października 2006 r. zatwierdził projekt podziału nieruchomości działki nr 718 poł. w M., zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem skarżących to, że kwestionowane przez nich postanowienie opiniuje przedsięwzięcie pod względem zgodności z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i jest elementem tego postępowania, w żadnym wypadku nie zwalnia organu od stosowania się do obowiązujących przepisów. Podejmując decyzję o podziale działki stanowiącej ich własność Wójt Gminy J. nie uwzględnił ich interesu prawnego i gospodarczego – w wyniku podziału pozostałe im działki utracą możliwość dojazdu do nich, stając się tym samym bezużytecznymi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej /§ 1/, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/. Zakres tej kontroli wyznacza z kolei przepis art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm./ stanowiąc, że sąd nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego /art. 145 § 1 powyższej ustawy/. Oceniając zaskarżone postanowienie w omówionym zakresie, Sąd nie stwierdził, aby przy jego wydawaniu doszło do naruszenia prawa, w konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 tej ustawy, skarga podlegała oddaleniu. Po myśli art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami /Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603, ze zm./ podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. Z kolei więc, zgodnie z brzmieniem ust. 1 ostatnio wymienionego przepisu, stanowiącego materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia organu I instancji, w przypadku braku planu miejscowego – jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu, a gmina nie ogłosiła o przystąpieniu do sporządzenia planu – podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi, a jeżeli przed dniem złożenia wniosku o podział była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku, jeżeli jest zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji. Można zatem dokonać podziału nieruchomości, jeżeli jest zgodny z przepisami odrębnymi, jeżeli przed dniem złożenia wniosku o podział była wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, obowiązująca w dniu złożenia wniosku, jeżeli jest on zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji. Stosownie do treści art. 93 ust. 4 cyt. ustawy zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95 /czyli podziałów niezależnych od planu/ opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, z tym, że w przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1 powołanym wyżej. Materiał aktowy rozpoznawanej sprawy wykazuje, że w dniu złożenia wniosku przez inwestora – Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w R. obowiązująca była, wydana przed dniem jego złożenia, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, tj. decyzja Burmistrza Miasta J. z dnia [...] grudnia 2003 r. /.../. Decyzją tą zostały ustalone warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie drogi obwodowej miasta J. w ciągu drogi krajowej Nr 4 /E-40/ J.-K. na odcinku od km 632+593 do km 643+830 wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, budowlami i urządzeniami budowlanymi – przewidzianej do realizacji w granicach województwa p., między innymi w gminie J. – wieś M. i T. /km 639+745 – km 643+830/. Analiza treści tej decyzji w zestawieniu z wstępnym projektem podziału działki nr 718 /na nowe działki 718/1, 718/2 i 718/3/, położonej we wsi M., stanowiącej własność skarżących, zaznaczonym kolorem czerwonym na kopii mapy zasadniczej /dołączonej do wniosku inwestora z dnia 15.02.2006 r./ prowadzi do wniosku, że jest on zgodny z warunkami określonymi w tej decyzji. Nie jest także kwestionowane, że gmina J. aktualnie nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego /ostatnio obowiązujący plan utracił moc z dniem 31.12.2003 r./ - przedmiotowa działka położona jest na obszarze dla którego brak jest planu miejscowego. W takiej sytuacji, a więc wobec spełnienia się w rzeczywistości warunków, o jakich mowa w cyt. wyżej art. 94 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Wójt Gminy J. nie mógł wyrazić negatywnej opinii. Oznacza to, że na gruncie obowiązującego prawa materialnego Wójt Gminy J. zasadnie wyraził pozytywną opinię co do wstępnego projektu podziału działki nr 718, poł. w M.. Tym samym wydane przez niego postanowienie z dnia [...] maja 2007 r., jak również zaskarżone postanowienie organu II instancji, nie naruszają prawa. W rezultacie, Sąd nie znajduje powodów do usunięcia tych postanowień z obrotu prawnego. W świetle warunków /pkt IV i V/ powołanej wyżej decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. Burmistrza Miasta J., w szczególności więc, że planowana inwestycja nie może pozbawiać dostępu do drogi publicznej i ma być realizowana na zasadach określonych w art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane /Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126, ze zm./, czyli z zastosowaniem rozwiązań projektowych uwzględniających wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, obawy skarżących w tym względzie są nieuzasadnione. Podniesiona zaś przez skarżących kwestia nieuwzględnienia przez Wójta Gminy J. ich interesu gospodarczego, co w rzeczywistości sprowadza się do ewentualnych strat w związku z realizacją inwestycji jest bez wątpienia na tym etapie postępowania przedwczesna, w żaden więc sposób nie może mieć wpływu na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi, nawiązując niewątpliwie do zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdzenia, że postanowienie opiniujące wstępny projekt podziału nieruchomości jest elementem postępowania podziałowego wskazywano, iż nie zwalnia to organu od "stosowania się do obowiązujących przepisów". Nie rozwinięto i nie wyjaśniono przy tym na czym polegać miałoby to "niestosowanie się", czyli naruszenie prawa. Sąd tego zarzutu nie podziela. Nie jest też w ocenie Sądu trafne podnoszenie przez skarżących, że Wójt Gminy J. "nie nadał biegu" wniesionemu przez nich zażaleniu na jego postanowienie z dnia [...] lipca 2005 r., skoro dotyczyło ono postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] października 2006 r. zatwierdzającą podział nieruchomości, która następnie została usunięta z obrotu prawnego /w trybie art. 138 § 2 k.p.a./. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.