II SA/Rz 80/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. i C. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości na skutek zażalenia M. C., C. C. i U. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 grudnia 2008r., sygn. akt II SA/Rz 80/08 - postanawia – odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie M. C. i C. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tego Sądu z dnia 18 marca 2008r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi wyżej wymienionych na decyzję Wojewody z dnia [...] listopada 2007r. znak: [...], dotyczącą odmowy zwroty wywłaszczonej nieruchomości. Dnia 23 grudnia 2008r. wpłynęło do tut. Sądu pismo M. C., U. C. oraz C. C. zatytułowane: "odpowiedź na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 grudnia 2008r.", kwestionujące zasadność powyższego rozstrzygnięcia. Przyjmując, iż powołane wyżej pismo stanowi zażalenie na wskazane w nim postanowienie z dnia 4 grudnia 2008r. oraz wobec faktu, iż jest ono jedynie kserokopią, wezwano składających go do podpisania wniesionego środka zaskarżenia bądź też do nadesłania jego oryginału. Wskazano równocześnie termin 7 dni na wykonanie wezwania oraz rygor w postaci odrzucenia zażalenia na wypadek niezastosowania się do treści tego wezwania. Wezwanie doręczono wyżej wymienionym dnia 12 stycznia 2009r. W odpowiedzi na powyższe (w piśmie nadanym w dniu 17 stycznia 2009r.) M. C., U. C. oraz C. C. oświadczyli, iż dopełnili wszystkich formalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Środek zaskarżenia w postaci zażalenia stanowi jeden z rodzajów pism procesowych, a jako takie powinien spełniać wszelkie wymogi przewidziane dla pisma w postępowaniu sądowym, co wynika z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Wymogi te określa art. 46 P.p.s.a., który w § 1 pkt 4 wskazuje, iż każde pismo strony powinno zawierać jej podpis albo podpis jej przedstawiciela ustawowego bądź też pełnomocnika. Podpis musi być przy tym własnoręczny, bowiem służy prawidłowej identyfikacji podmiotu, który go składa. Celem weryfikacji powyższego składane w Sądzie pismo powinno stanowić oryginał bądź też w sytuacji, gdy jest jedynie kserokopią, winno zawierać oryginalny podpis. Mając na uwadze powyższe w kontekście okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że zażalenie M. C., U. C. oraz C. C. podlega odrzuceniu wobec nieuzupełnienia jego braku formalnego. Wyżej wymienieniu wzywani byli bowiem, jak już zaznaczono, do podpisania kserokopii złożonego w Sądzie zażalenia bądź też do nadesłania jego oryginału. Mimo upływu wskazanego im siedmiodniowego terminu (w dniu 19 stycznia 2009r.) nie zastosowali się do treści wezwania, w którym w sposób wyraźny wskazano rygor w postaci odrzucenia przedmiotowego środka zaskarżenia na wypadek milczenia wobec treści wezwania. Z podanych wyżej przyczyn orzeczono jak w sentencji, w oparciu o art. 194 § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p. s.a.