II SA/Rz 80/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie uregulowania spływu wód postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy obejmujące zwolnienie od związanych ze sprawą kosztów sądowych. J. W. w terminie do uiszczenia wpisu w kwocie 300 zł. od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...], wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym w tym zakresie urzędowym formularzu PPF wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wg uzasadnienia wniosku oraz zawartego w nim oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący: - prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz 3 dzieci (15, 20 i 22 lata), - wraz z rodziną zamieszkuje w domu o pow. 80 m², w którym mieszkają także jego samodzielnie gospodarujący rodzice, - oprócz domu posiada nieruchomość rolną o pow. 5 ha oraz samochód osobowy m-ki Volkswagen Golf (rok prod. 1984), - jako jedyne źródła dochodów wykazał pobierane przez siebie i żonę renty w wysokości 550 i 545 zł.; najstarszy syn jest bezrobotny, młodsze dzieci uczą się, - jako ponoszone wydatki wymienił opłaty za gaz – 60 zł., energię elektryczną – 370 zł., internat syna – 300 zł., zakup opału – 600 zł., wskazał także na wydatki związane z leczeniem siebie (dolegliwości kręgosłupa, jest niewidomy na jedno oko, ma orzeczony lekki stopień niepełnosprawności), żony (kłopoty ze wzrokiem) oraz córki (orzeczona niepełnosprawność, konieczność rehabilitacji i opieki okulistycznej). Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania przez osobę wnioskującą braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 245 § 3 w/z z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Stosownie do powyższego, o przyznaniu w tym zakresie prawa pomocy decyduje przede wszystkim ocena możliwości finansowych osoby wnioskującej, dokonywana z uwzględnieniem sytuacji majątkowej, dochodów i wydatków jej oraz osób z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Mając na uwadze deklarowane przez skarżącego dochody w wysokości 1095 zł. miesięcznie należy stwierdzić obiektywny brak możliwości chociażby częściowego partycypowania przez niego w kosztach sądowych związanych z jego udziałem w sprawie, z których sam wpis warunkujący nadanie sprawie dalszego biegu i merytoryczne rozpoznanie skargi wyczerpuje znaczącą część tych dochodów. Powyższa kwota bez wątpienia umożliwia skarżącemu i członkom jego rodziny zaspokojenie wyłącznie najbardziej niezbędnych potrzeb życiowych związanych z utrzymaniem i w tym zakresie nie budzi żadnych wątpliwości ich trudna sytuacja finansowa, której odzwierciedlenie stanowi stan posiadanego majątku (w tym m.in. pozbawiony centralnego ogrzewania dom). Znaczne obciążenie domowego budżetu wynika zapewne również ze stanu zdrowia wnioskodawcy, jego żony i córki. W kontekście powyższego, w szczególności w zakresie zaspokojenia potrzeb żywnościowych 5-osobowej rodziny, doniosłe znaczenie należy zapewne przypisać posiadanemu przez skarżącego gospodarstwu rolnemu, niemniej jednak uzyskiwane z niego pożytki w naturze lub ewentualne dochody z pewnością nie są na tyle znaczące, by w istotny sposób wpłynąć na odmienną ocenę jego możliwości płatniczych. W tej sytuacji, skoro skarżący z trudem jest w stanie zaspokoić minimum egzystencji dla siebie i rodziny, należy także uznać, że bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania nie będzie mógł wygospodarować środków na pokrycie kosztów sądowych. Brak jest przy tym uzasadnionych przesłanek mogących świadczyć o tym, że w bliskiej perspektywie czasowej jego sytuacja finansowa może ulec poprawie, co mogłoby uzasadnić przyznanie mu jedynie częściowego zwolnienia od nich. Uznając w przedstawionej sytuacji wniosek J. W. za uzasadniony w całości, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.