II SA/Rz 801/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 24 października 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. G., G. M. i M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego - postanawia - I. zwolnić skarżącą M. M. od kosztów sądowych w połowie pełnej ich wysokości, II. odmówić zwolnienia od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. M. M. zaskarżając do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, wniosła równocześnie o zwolnienie od kosztów sądowych. Podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, zajmując w domu o powierzchni 100 m. kw. część obejmującą 50 m. kw. Podniosła, że jedynym jej źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę (½ etatu) wynoszące 636,82 zł netto miesięcznie, przeznaczane w całości na utrzymanie siebie i domu. Zaznaczyła, że nie posiada żadnych oszczędności, akcji, udziałów, obligacji, jak też wartościowych ruchomości jak np. samochodu. W wyniku skierowania do wnioskodawczyni wezwania dotyczącego wskazania dodatkowych danych dotyczących jej sytuacji materialnej, uzyskano informację odnośnie do konkretnych kwot, jakie wyżej wymieniona wydatkuje na określone potrzeby. I tak, zgodnie z oświadczeniem skarżącej, jej miesięczne wydatki przedstawiają się następująco: 100 zł (gaz, energia elektryczna, kanalizacja i woda), 30 zł (opał), 60 zł (telefon), 30 zł (środki higieny osobistej), 350 zł (wyżywienie), 27 zł (podatki i opłaty), 40 zł (odzież). Odpowiadając z kolei na wezwanie w zakresie dotyczącym przedłożenia wyciągu z posiadanego przez siebie rachunku bankowego wnioskodawczyni wskazała, że ta część wezwania jej "nie dotyczy". Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono, co następuje: M. M. ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych, które to żądanie - zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej następnie "P.p.s.a." - wchodzi w zakres tzw. częściowego prawa pomocy. Uzyskanie wsparcia ze środków Skarbu Państwa w takich właśnie granicach możliwe jest w razie spełniania przez stronę ubiegającą się o nie przesłanek wskazanych w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu, uwzględnienie wniosku strony dotyczącego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym możliwe jest po wykazaniu przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Nadto, w świetle art. 199 P.p.s.a. strony postępowania sądowego ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Podane wyżej regulacje prawne świadczą o tym, że to na wnioskodawcę ustawodawca nałożył ciężar wykazania okoliczności wskazujących na zasadność jego wniosku. Winien on zatem w sposób rzetelny przedstawić swoją sytuację rodzinną i bytowo-materialną tak, by możliwa była pełna ocena w tym zakresie i by oświadczenie nie budziło jakichkolwiek wątpliwości. Tymczasem, w ocenie rozpoznającego wniosek, wątpliwości takie pojawiają się w odniesieniu do rzeczywistej sytuacji finansowej strony skarżącej. Odnosząc się bowiem do wezwania w części dotyczącej przedłożenia wyciągu z posiadanego rachunku bankowego, M. M. wskazała, że wezwanie to jej "nie dotyczy". Natomiast z przedłożonego przez współskarżącą – matkę wnioskodawczyni G. M. wyciągu z rachunku bankowego wynika, że obydwie wyżej wymienione skarżące są jego posiadaczkami. Na uwadze mieć także należy, iż M. M. zobowiązana jest do ponoszenia wszelkich kosztów w niniejszej sprawie solidarnie z wymienioną wyżej współskarżącą G. M., co pozwala na ukształtowanie sposobu partycypowania w tych kosztach stosownie do umowy stron np. przy uwzględnieniu możliwości płatniczych każdej z nich. Obecnie na wyżej wymienionych spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu sądowego (500 zł), natomiast inne koszty mogą się dopiero ewentualnie pojawić w dalszym biegu postępowania. Podkreślenia wymaga fakt, że potrzeby mieszkaniowe wnioskodawczyni są zaspokojone. Nadto jest ona w stanie wygospodarować środki na pokrycie wydatków, których z pewnością nie można uznać za konieczne dla własnego utrzymania, a zatem których nieponiesienie mogłoby powodować uszczerbek, o którym mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Chodzi mianowicie o środki przeznaczane przez wnioskodawczynię co miesiąc na telefon – 60 zł, czy też odzież – 40 zł. Rezygnacja przez wnioskodawczynię z wydatkowania wskazanych środków na podane cele umożliwi jej częściową partycypację w kosztach niniejszego postępowania, które zainicjowane zostało m. in. skargą wyżej wymienionej. Mając powyższe na względzie, uwzględniono częściowo żądanie wnioskodawczyni tj. zwolniono ją od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w połowie ich pełnej wysokości, działając na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.