II SA/Rz 802/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2008r. znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 24 października 2008r. wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarga A. G. na postanowienie tego organu z dnia [...] września 2008r. znak: [...] stwierdzające uchybienie terminu do złożenia przez A. G. zażalenia na postanowienie Marszałka Województwa z dnia [...] lipca 2008r. znak: [...], które odmawiało uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku garażowego na działce nr ewid. [...] w miejscowości G. w gminie F. oraz budowę zjazdu indywidualnego na tę działkę. Mając na uwadze fakt, iż skarga ta stanowiła kserokopię, wezwano A. G. do jej podpisania lub nadesłania oryginału. Ponadto wezwano wyżej wymienionego do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu od skargi, jak też do przedłożenia 10 egzemplarzy jej odpisów, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W wypadku każdego z braków wskazano termin 7 dni na jego uzupełnienie oraz rygor w postaci odrzucenia skargi w razie niezastosowania się do treści wezwania. Przedmiotowe wezwanie skarżący otrzymał w dniu 29 grudnia 2008r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru. Termin do jego wykonania upłynął względem A. G. bezskutecznie dnia 5 stycznia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obligatoryjnym elementem każdej składanej do sądu administracyjnego skargi jest stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a., podpis strony albo też jej przedstawiciela ustawowego bądź pełnomocnika. Ma on istotne znaczenie z punktu widzenia prawidłowego zidentyfikowania podmiotu skarżącego. Dlatego też oczywistym jest, iż podpis musi być własnoręczny. Celem stwierdzenia powyższego, wezwano w niniejszej sprawie A. G. do podpisania kserokopii skargi lub też złożenia jej oryginału. Wyżej wymieniony nie zastosował się jednak do wezwania we wskazanym mu siedmiodniowym terminie. Skutkuje to koniecznością odrzucenia jego skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Należy równocześnie wskazać, iż niniejsza skarga nie została należycie opłacona, co w świetle art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. powoduje obligatoryjne jej odrzucenie. Trzeba także zwrócić uwagę, iż A. G. nie dołączył do złożonej przez siebie skargi stosownej liczby jej odpisów. Konsekwencję powyższego w postaci odrzucenia skargi przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Istotnym jest, iż w przypadku wszelkich wymienionych wyżej braków skargi wezwano A. G. do ich uzupełnienia w terminie 7 dni (licząc od daty doręczenia wezwania). Jak już jednak wyżej wskazano, wezwanie powyższe pozostało bez odpowiedzi. Dlatego też orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.