II SA/Rz 803/04

WyrokWSA w Rzeszowie2004-12-21

Skład orzekający: Krystyna Józefczyk, Ryszard Bryk, Joanna Zdrzałka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy wyrażająca zgodę na zamianę nieruchomości, której podstawą było protokół z zebrania wiejskiego, może zostać uznana za nieważną z powodu wadliwości tego protokołu i braku wymaganej zgody?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził nieważność uchwały rady gminy dotyczącej zamiany nieruchomości, ponieważ protokół z zebrania wiejskiego, stanowiący podstawę uchwały, był wadliwy. Brakowało w nim wymaganych podpisów, nie podano liczby głosów za i przeciw, a lista obecności nie zawierała danych pozwalających na weryfikację, czy głosujący byli mieszkańcami właściwego sołectwa. Te wady dyskwalifikowały protokół jako podstawę do podjęcia uchwały, naruszając tym samym art. 48 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym.
Stan faktyczny
Ochotnicza Straż Pożarna w J. zaskarżyła uchwałę Rady Gminy wyrażającą zgodę na zamianę nieruchomości. Skarżąca podnosiła, że uchwała narusza jej interes prawny, ponieważ dotyczy działki, na której znajduje się remiza strażacka, a procedura jej podjęcia była wadliwa. Wskazywano na nieprawidłowości związane z protokołem z zebrania wiejskiego, który miał stanowić podstawę uchwały, w tym brak podpisów, niejasności dotyczące głosowania i składu uczestników. Rada Gminy nie uwzględniła wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały i zasądził od Gminy na rzecz strony skarżącej koszty postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie NSA Ryszard Bryk /spr./ AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Ochotniczej Straży Pożarnej w J. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na zamianę nieruchomości I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; II. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Gminy [...] na rzecz strony skarżącej Ochotniczej Straży Pożarnej w J. koszty postępowania sądowego w kwocie 615 zł /słownie: sześćset piętnaście złotych/. II SA/Rz 803/04 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi Ochotniczej Straży Pożarnej w J. jest uchwała Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...].12.2003 r. w sprawie wyrażenia zgody na zamianę nieruchomości. Z tekstu przywołanej uchwały wynika, iż Rada Gminy wyraziła zgodę na zamianę działki Nr 2010/1 oraz działki 3278/2 o łącznej powierzchni 0,0118 ha położonych w J. i stanowiących własność Gminy na działkę Nr 2850/2 o pow. 0,0154 ha położoną w J. i stanowiącą współwłasność Z. Ż. s. S. i J. oraz L. Ż. c. H. i W. zam. w J. przy ulicy P. Jako podstawę prawną podjętej uchwały powołano art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. "a" ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym /tekst jednolity Dz. U. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm./ oraz art. 13 ust. 1 art. 15, ust. 1 i art. 37 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami /tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543 z późn. zm./. W dniu 13.07.2004 r. wpłynęło do sekretariatu Urzędu Gminy wezwanie Ochotniczej Straży Pożarnej w J. skierowane do Przewodniczącego Rady i do Rady Gminy o usunięcie naruszenia prawa przez w/w uchwałę. W dniu [...].09.2004 r., Rada Gminy uchwałą Nr [...] nie uwzględniła wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wskazaną uchwałę powzięto na podstawie art. 101 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym. Na uchwałę Rady Gminy w sprawie wyrażenia zgody na zamianę nieruchomości, Ochotnicza Straż Pożarna w J. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Rady Gminy. Skarga wpłynęła do w/w organu Gminy w dniu 10.09.2004 r. Skarżąca tytułem wprowadzenia przytoczyła, że od 1914 r. posiada we władaniu działkę nr 2010 o pow. 0,08 ha, na której strażacy w czynie społecznym wybudowali remizę strażacką. Właścicielem tej działki jest Gmina [...]. Ze względu na dobrą lokalizację tej działki próbowano w przeszłości wykorzystać ją na inne cele, głównie handlowe. W 1993 r. Pan Ż. zwrócił się do OSP o sprzedaż części działki od strony ulicy A. i ulicy W., na co skarżąca nie wyraziła zgody. W 1995 roku Gmina wydzierżawiła Panu Ż. część działki nr 2010 z przeznaczeniem na cele handlowe. Na wydzierżawionej części działki oraz na części działki 3278 będącej w części drogą gminną w/w wybudował sklep-blaszak, w którym prowadzi działalność handlową. Działanie Gminy w poruszonej kwestii zostało dokonane z pominięciem OSP. W 2003 roku Pan Ż. podjął czynności zmierzające do przejęcia na własność części działek nr, nr 2010 i 3278. Skarżąca na te zamierzenia Pana Ż. nie wyraziła zgody. W listopadzie 2003 r. skarżąca wystąpiła do Wójta Gminy [...] o przekazanie jej na własność posiadanego gruntu wraz z budynkami położonymi na tym gruncie. Na wniosek z dnia 17.11.2003 r. skarżąca nie otrzymała odpowiedzi. Zamiast tego skarżąca dowiedziała się, że w dniu 22.12.2003 r. organ stanowiący podjął zaskarżoną uchwałę. Według postanowień Statutu Sołectwa działka nr 2010 będąca mieniem komunalnym Sołectwa J. może być podzielona i sprzedana przez Gminę po uzyskaniu pozytywnej opinii Zebrania Wiejskiego Sołectwa J., które powinno być prawomocne. Podstawą dokonania zamiany był protokół z Zebrania Wiejskiego wsi J. z dnia 9.11.2003 r. Protokół ten zdaniem skarżącej posiada liczne wady, które dyskwalifikują go jako podstawę podjęcia uchwały. Przede wszystkim protokół dotyczy działki nr 2010, zaś przedmiotem zamiany jest działka 2010/1. W protokole podano, że większością głosów zebrani wyrazili zgodę na zamianę, jednakże nie podano w nim ile głosów było za zamianą, ile przeciw, a ile się wstrzymało. Na zebraniu wiejskim nie było wymaganego quorum zdolnego do podejmowania uchwał. Poza tym w głosowaniu brali udział mieszkańcy innych sołectw. W liście obecności podano imiona i nazwiska osób uczestniczących w zebraniu, ale nie podano ich miejsca zamieszkania. W obydwu protokołach nie ma podpisu przewodniczącego zebrania. Przed Zebraniem Wiejskim Sołectwa J. nie dokonano pomiarów geodezyjnych przedmiotowych działek, nie dokonano też wyceny przez rzeczoznawcę. Zdaniem skarżącej zarzut ten ma istotne znaczenie, ponieważ działka 2010 znajduje się w centrum wsi i jest o wiele droższa i cenniejsza niż działka nr 2850/2. Skarżąca nadmieniła też, że sprawa zamiany działek była przedmiotem wcześniejszego zebrania wiejskiego, które odbyło się w dniu 22.10.2003 r. i wówczas mieszkańcy i Rada Sołecka opowiedzieli się przeciwko zamianie. Sołtys wsi J. odmówił wydania skarżącej odpisu protokołu z tego Zebrania Wiejskiego. W dniach 17 i 19.12.2003 r. skarżąca zwróciła się do Przewodniczącego Rady Gminy z wnioskiem o zdjęcie z porządku obrad sesji zwołanej na dzień [...].12.2003 r. wspomnianej uchwały z uwagi na naruszenie jej interesu prawnego. Pod wnioskiem z dnia 17.12.2003 r. podpisało się również 5 radnych. Pisma te nie odniosły skutku. W dniu 21.12.2003 r. odbyło się spotkanie Wójta, Sołtysa J. i kilku strażaków łącznie z nowym Prezesem OSP H. P., na którym Wójt i Sołtys dążyli do zawarcia ugody w sprawie zamiany działek. Do porozumienia nie doszło. Na sesji Rady Gminy w dniu [...].12.2003 r. nowy Prezes OSP, który nie posiadał stosownych pełnomocnictw wydanych przez OSP J. został celowo wprowadzony w błąd przez Wójta i Sołtysa, że porozumienie zostało zawarte i z treścią rzekomej ugody zostali zapoznani Radni, którzy zaufali wyjaśnieniom Wójta i Sołtysa i przyjęli projekt uchwały oraz podjęli uchwałę w sprawie wyrażenia zgody na zamianę działek uważając, że wszystko jest zgodne z prawem. Podział działek nr, nr 2010 i 3278 nastąpił znacznie wcześniej o czym wiedział przygotowujący program sesji Przewodniczący Rady Gminy, a także Wójt Gminy. Prezes OSP H. P., zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w R., Wydziału Gospodarczego jest prezesem dopiero od 23.01.2004 r. W dniu 16.01.2004 r. mieszkańcy Gminy, a następnie skarżąca zwrócili się do Wojewody [...] o uchylenie przedmiotowej uchwały, który odmówił wszczęcia postępowania nadzorczego. Odpowiadając na skargę, Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie i w replice na zarzuty podniesione w skardze wyjaśnił, że zaskarżona uchwała została podjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami, a jej podjęcie poprzedzone zostało stosownymi opiniami Zebrania Wiejskiego i Zarządu OSP w J. W piśmie z dnia 8.07.2003 r. sygnowanym przez Prezesa i wszystkich członków Zarządu OSP w J., skarżąca oświadczyła, że nie wnosi sprzeciwu względem przedmiotowej zmiany. Pismem z dnia 30.07.2003 r. Wójt Gminy zaproponował Z. Ż. zamianę działki nr 2850/2 o pow. 154m2 na część działki nr 2849 stanowiącą własność Gminy z równoczesnym przedłużeniem dzierżawy części działki nr 2010 na dalszy okres. Gmina była zainteresowana pozyskaniem działki nr 2850/2, bowiem działka ta była niezbędna do utworzenia drogi dojazdowej do budowanej przez Gminę oczyszczalni ścieków. Na powyższą propozycję Z. Ż. nie wyraził zgody, przeto pismem z dnia 5.08.2003 r. Urząd Gminy zwrócił się do sołtysa wsi J. o zasięgnięcie opinii Zebrania Wiejskiego w sprawie zamiany nieruchomości określonych w zaskarżonej uchwale. W dniu 9.11.2003 r. Zebranie Wiejskie wsi J. pozytywnie zaopiniowało proponowana zamianę. Sprawa przedmiotowej zamiany miała być przedmiotem obrad Zebrania Wiejskiego w dniu 22.10.2003 r., lecz z powodu braku quorum wymaganego do ważności zebrania, opinię wydano dopiero na prawomocnie zwołanym Zebraniu Wiejskim w dniu 9.11.2003 r. Po podjęciu przez Radę Gminy zaskarżonej uchwały, na zlecenie Urzędu Gminy dokonano podziału działki nr 2010 na działki: 2010/1 i 2010/2 oraz działki nr 3278 na działki: 3278/1, 3278/2 i 3278/3, a także zlecono rzeczoznawcy majątkowemu wycenę zamienionych nieruchomości tj. działek nr 2010/1, 3278/2 i 2850/2. W dniu 19.02.2004 r. sporządzony został protokół uzgodnień warunków zmiany, w którym ustalono, że Państwo Ż. wniosą dopłatę z tytułu różnicy wartości zamienionych nieruchomości w kwocie 120 zł i pokryją koszty wyceny w kwocie 512,25 zł. W dniu 24.02.2004 sporządzona została w formie aktu notarialnego umowa zamiany przedmiotowych nieruchomości. Zarzut, iż wydzierżawienie w 1995 roku Z. Ż. części nieruchomości nr 2010 pod cele handlowe odbyło się z pominięciem OSP J. jest niezasadny, bowiem OSP prośbę w/w przekazała do właściwości Gminy i dodała, że wniosek w tej kwestii aprobuje. Dowodem na to jest pismo OSP z dnia 18.01.1994 r. podpisane przez członka OSP R. M. Chybiony jest także zarzut dotyczący rzekomych nieprawidłowości związanych z podjęciem przez Zebranie Wiejskie w J. w dniu 9.11.2003 r. uchwały wyrażającej pozytywną opinię w sprawie zamiany części nieruchomości nr 2010. W protokole z tego Zebrania jest mowa o działce nr 2010, zaś przedmiotem zamiany jest działka nr 2010/1. W czasie opiniowania podział działki nie był jeszcze dokonany. Dokonanie podziału przed wypowiedzią Zebrania Wiejskiego nie było celowe z powodu nieznajomości stanowiska mieszkańców wsi J. Z tego względu nie było sensu narażać Gminy na ewentualnie zbędny wydatek. Zebranie Wiejskie zwołane na dzień 22.10.2003 r. nie opiniowało sprawy zamiany działek ze względu na brak właściwego quorum. Ze statusu Sołectwa J. wynika, że jeżeli w pierwszym terminie nie było właściwego quorum, to wówczas w drugim uchwała Zebrania Wiejskiego w danej sprawie jest ważna bez względu na liczbę obecnych osób. Nieprawdą jest, że w dniach 17 i 19.12.2003 r., OSP w J. zwróciła się do Przewodniczącego Rady Gminy z wnioskiem o zdjęcie z porządku obrad sesji zwołanej na dzień [...].12.2003 r. projektu uchwały dotyczącej zamiany nieruchomości nr 2010. Taki wniosek w ogóle nie wpłynął do Urzędu Gminy. Natomiast w dniu 18.12.2003 r. do Urzędu Gminy wpłynęło pismo dotyczące ujęcia w porządku obrad sesji zwołanej na dzień [...].12.2003 r. punktu dotyczącego przekazania na rzecz OSP w J. nieruchomości nr 2010. Nieprawdziwy jest zarzut dotyczący spotkania Wójta Gminy, Sołtysa wsi J. i członków OSP w J. w dniu 21.12.2003 r., na którym to spotkaniu omawiano sprawę zamiany działki nr 2010/1. Na tym spotkaniu w rzeczywistości wyjaśnione zostały wszelkie wątpliwości przedmiotowej zamiany, zaś sama zamiana została ponownie zaakceptowana przez członków Zarządu OSP w J. Rada Gminy uchwałą Nr [...] z dnia [...].10.2004 r. zaakceptowała odpowiedź na skargę podpisaną przez Wójta Gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy zasygnalizować problem procesowy dotyczy skuteczności doręczenia stronie przeciwnej zawiadomienia o terminie rozprawy sądowej wyznaczonej na dzień 21.12.2004 r. Rada Gminy [...] skargę Ochotniczej Straży Pożarnej w J. przekazała wraz z odpowiedzią na skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie w dniu 11.10.2004 r. /K. 2 akt sądowy/. Uchwałą z dnia [...].10.2004 r., Nr [...] zaakceptowała odpowiedź na skargę udzieloną przez Wójta Gminy /K. 56 akt sądowych/. Strona przeciwna nie ustanowiła w tym czasie pełnomocnika procesowego. W takim stanie rzeczy zarządzeniem przewodniczącego z dnia 23.11.2004 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 21.12.2004 i zarządzono o terminie rozprawy zawiadomić pełnomocnika strony skarżącej oraz Radę Gminy, która pełnomocnika nie ustanowiła. Zawiadomienie o terminie rozprawy doręczono Radzie Gminy w dniu 9.12.2004 r. W dniu 9.12.2004 r. wpłynęło do kancelarii Sądu pismo Wójta Gminy z dnia 7.12.2004 r. /nadane w placówce pocztowej w dniu 8.12.2004 r./ i dołączono do tego pisma pełnomocnictwo udzielone przez Wójta Gminy radcy prawnemu M. G. Sąd badając ten problem na rozprawie uznał, że skoro w chwili wysłania zawiadomienia do strony o terminie rozprawy nie była ona reprezentowana przez pełnomocnika, zatem doręczenie bezpośrednie było skuteczne i w takiej sytuacji Sąd nie miał obowiązku dodatkowego zawiadamiania o terminie rozprawy pełnomocnika strony przeciwnej ustanowionego w terminie późniejszym. W zaistniałej sytuacji, obowiązkiem strony było zawiadomienie o terminie rozprawy swego pełnomocnika. Przeciwstawny pogląd prowadziłby zdaniem Sądu do odraczania rozpraw i tym samym do przedłużania postępowań sądowo-administracyjnych. Warto też dodać, iż przedmiotowej sprawie z dniem 22.12.2004 r. upływał roczny termin od dnia podjęcia zaskarżonej uchwały. Przechodząc do istoty sprawy należy najprzód podkreślić, że stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym /tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm./, o dopuszczalności skargi decydują dwa warunki, a mianowicie: 1/ uprzednie bezskuteczne wezwanie właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa, 2/ wykazanie, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Warunek pierwszy skarżąca Ochotnicza Straż Pożarna w J. spełniła, a szczegóły na ten temat są zamieszczone w części opisowej /historycznej/ uzasadnienia. Skarga została wniesiona do Sądu z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/, nazwanej niżej skrótem p.s.a. W skardze podano, iż Ochotnicza Straż Pożarna w J. jest długoletnim posiadaczem m. innymi działki nr 2010 /od 1914 r./, wzniosła na tej działce remizę strażacką, zatem zaskarżona uchwała uniemożliwia jej realizację uprawnienia do nabycia tej działki. Przedstawiła także wywody na okoliczność, że zaskarżona uchwała jest niezgodna z prawem i wywiera negatywny skutek w sferze prawnej skarżącej. Przedmiotem skargi z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym może być uchwała dotycząca sprawy z zakresu administracji publicznej. Poczynając od uchwały Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27.09.1994 r., sygn. W 10/93 /OTK z 1994 r. Nr 2, poz. 46/, pojęcie sprawy z zakresu administracji publicznej zaczęto w orzecznictwie ujmować w szerokim znaczeniu. Trybunał zaprezentował stanowisko, że działalność gmin w odniesieniu do mienia komunalnego nie opiera się wyłącznie na przepisach prawa cywilnego, ale ze względu na publicznoprawny status gmin i mienia komunalnego, działalność ta opiera się także na przepisach prawa samorządowego, co wynika m. innymi z art. 18 ust. 1 pkt 9, litera a ustawy o samorządzie gminnym. Zwieńczeniem tego poglądu jest uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6.11.2000 r., sygn. akt OPS 11/00 /ONSA Nr 2/2001 r., poz. 52/ stwierdzająca, że uchwała rady gminy o przeznaczeniu do sprzedaży nieruchomości stanowiącej mienie komunalne w trybie przetargu może być zaskarżona do sądu administracyjnego. W konsekwencji Sąd in merito przyjął, że zaskarżona uchwała, której przedmiotem jest zamiana nieruchomości /art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami – tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543 z późn. zm./, jest sprawą z zakresu administracji publicznej. Z § 22 Statutu Sołectwa J. ustanowionego uchwałą Rady Gminy z dnia 2.04.2003 r., Nr [...] wynika, że Rada Gminy przekazuje Sołectwu w zwykły zarząd składniki mienia komunalnego, które przed komunalizacją stanowiły mienie gminne tego Sołectwa /K. 29 akt sądowych/. W załączniku do w/w uchwały wymieniono działkę nr 2010 o pow. 0,0800 ha co oznacza, że działka ta przed 27.05.1990 r. stanowiła mienie gminne. Ten fakt potwierdził Wójt Gminy w piśmie z dnia 30.07.2003 r., Nr [...], skierowanym do Z. Ż. /zał. nr 8 akt administracyjnych/ oraz w piśmie z dnia 5.08.2003 r. /zał. nr 10 – akt administracyjnych/. Art. 48 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym stanowi, że rada gminy nie może uszczuplać dotychczasowych praw sołectw do korzystania z mienia bez zgody zebrania wiejskiego. Z podanym przepisem koreluje § 20 Statutu Sołectwa J. Z podanych względów budzi wątpliwość operowanie przez Radę Gminy pojęciem opinii Sołectwa J. W konkluzji można stwierdzić, że zgoda Zebrania Wiejskiego była nieodzownym warunkiem do podjęcia przez Radę Gminy uchwały w sprawie wyrażenia zgody na zamianę nieruchomości. Z tekstu protokołu z Zebrania Wiejskiego wsi J. z dnia 9.11.2003 r. wynika, że zebranie prowadził sołtys wsi H. L. /przewodniczący zebrania/. Dalej podano "zebranie liczyło 72 osoby". Oprócz tego przedmiotowej kwestii dotyczą następujące zapisy: 1/ "W dalszej części zebrania sołtys odczytał dwa podania, które wpłynęły od mieszkańców wsi. Pierwsze podanie od p. Ż.". 2/ "Większością głosów zebrani wyrazili zgodę na zamianę" /tekst uchwały Zebrania Wiejskiego/. Protokół sporządziła i podpisała H. D. Protokołu nie podpisał prowadzący zebranie sołtys wsi J. H.L. Do protokołu jest dołączona lista obecności ale bez wskazania miejsca zamieszkania osób, które listę podpisały. W protokole nie podano ilu mieszkańców wsi J. uczestniczących w Zebraniu głosowało za zamianą. Skoro w liście obecności nie wskazano adresów zamieszkania, zatem zachodzi wątpliwość czy wszyscy głosujący byli mieszkańcami wsi J. Na rozprawie sądowej pełnomocnik strony skarżącej podniósł, iż listę obecności podpisali m. innymi T. K. /mieszkaniec wsi C. i M. D. /mieszkaniec wsi B./. Z § 3 Statutu Sołectwa J. wynika, iż wskazane miejscowości nie wchodzą w skład Sołectwa J. Natomiast stosownie do § 9 pkt 4 Statutu, protokół z Zebrania Wiejskiego podpisują protokolant i osoba, która przewodniczyła obradom. Protokół nie został podpisany przez osobę, która przewodniczyła obradom. Tych oczywistych wadliwości Zebrania Wiejskiego z dnia 9.11.2003 r. nie dostrzegła Rada Gminy, skutkiem czego podjęła uchwałę naruszającą w sposób istotny art. 48 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Zdaniem Sądu protokół z Zebrania Wiejskiego, zawierający uchwałę tego Zebrania, nie podpisany przez osobę prowadzącą zebranie nie wywołuje skutków prawnych. Natomiast zarzut skarżącej, iż na poprzednim Zebraniu Wiejskim /22.10.2003/, mieszkańcy wsi J. nie wyrazili zgody na zamianę nie znajduje potwierdzenia w protokole z tego Zebrania /załącznik Nr 11 – akt administracyjnych/. Z protokołu wynika, iż w Zebraniu tym uczestniczyło 28 mieszkańców i w związku z tym przewodniczący zebrania stwierdził, że ze względu na brak odpowiedniego quorum, sprawa zamiany działek zostanie przegłosowana na następnym Zebraniu Wiejskim Notabene protokołu tego również nie podpisał przewodniczący zebrania. Co się tyczy zarzutów skarżącej związanych z jej stanowiskiem w sprawie zamiany działek, to w tej kwestii jej stanowisko było dwutorowe, o czym świadczą n/w fakty. Otóż w piśmie z dnia 8.07.2003 r. skierowanym do Wójta Gminy, sygnowanym przez R. L. /prezes/, W. M. /wiceprezes/ i M. R. /gospodarz/ oświadczono, że skarżąca nie wnosi sprzeciwu w sprawie zamiany części działki nr 2010 dzierżawionej od 1995 r. przez Z. Ż. na działkę nr 2850/2 /załącznik nr 7 – w aktach administracyjnych/. Natomiast we wniosku z dnia 17.11.2003 r. skierowanym do Wójta Gminy /wpłynął do Urzędu w dniu 18.11.2003 r./, skarżąca na podstawie art. 13 ust. 2 w zw. z art. 6 pkt 7 ustawy z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami wnosiła o nieodpłatne przekazanie jej na własność działki nr 2010 o pow. 0,08 ha oraz o przekazanie tej sprawy pod obrady najbliższej sesji Rady Gminy. W osobnym piśmie także z dnia 17.12.2003 r. skierowanym do Przewodniczącego Rady Gminy, pięciu radnych wniosło o ujęcie w/w sprawy pod obrady sesji Rady w dniu [...].12.2003 r. Pismo to wpłynęło do sekretariatu Urzędu Gminy w dniu 18.12.2003 r. /K. 34 i 38 akt sądowych oraz załącznik nr 19 w aktach administracyjnych/. Poruszona sprawa nie była objęta porządkiem obrad Rady Gminy na sesji w dniu [...].12.2003 r., co mogło mieć istotne znaczenie w przedmiotowej sprawie ze względu na przeciwstawność wniosków. Wniosek skarżącej nie był przedstawiony na w/w sesji Rady Gminy. Wypowiedź H. P. na tej sesji nie była wiążąca, bowiem został on ujęty w Krajowym Rejestrze Sądowym jako Prezes Ochotniczej Straży Pożarnej w dniu 23.01.2004 r. /kserokopia postanowienia Sądu Rejonowego w R. – Wydział Gospodarczego z dnia 23.01.2004 r., sygn. [...]/. Zarzut skarżącej, iż działka nr 3278/2 o pow. 0,0058 ha /powstała z podziału działki nr 3278 o pow. 0,09 ha/ wchodzi w skład pasa drogowego drogi gminnej /ul. W./, nie znajduje ewidentnego potwierdzenia w istniejącym materiale dowodowym. Z projektu podziału nieruchomości i wykazu zmian gruntowych wynika, że działki 3278/1, 3278/2 i 3278/3 są uwidocznione w ewidencji gruntów jako użytki w postaci drogi. Nie wiadomo natomiast czy ulica W. ma status drogi gminnej w rozumieniu art. 2 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21.03.1985 r. o drogach publicznych /tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 71, poz. 838 z późn. zm./, czy też jest to droga wewnętrzna w rozumieniu art. 8 ust. 1 w/w ustawy. Uściślenie tej kwestii mogłoby mieć istotne znaczenie w przedmiotowej sprawie. Na podstawie protokołu z sesji Rady Gminy z dnia [...].12.2003r. /pkt AD7/ nie można ustalić czy status tej drogi był akcentowany przez Wójta Gminy. Pozostałe zarzuty skarżącej jak: 1/ wydzierżawienie przez Gminę w 1995 r. p. Ż. części działki nr 3278 i 2010 bez zgody skarżącej, 2/ wniosek skarżącej o zdjęcie z porządku obrad sesji Rady Gminy zwołanej na dzień [...].12.2003 r. sprawy dotyczącej zamiany działek, 3/ spotkanie Wójta i Sołtysa wsi J. ze strażakami w dniu 21.12.2003 r. na temat zamiany, nie mają istotnego znaczenia w sprawie, bowiem nie wiążą się bezpośredni z zaskarżoną uchwałą /pkt 1/, nie zostały udokumentowane przez skarżącą /pkt 2/, w spotkaniu nie uczestniczył ówczesny prezes skarżącej R. L. Z przedstawionych względów, przede wszystkim z powodu wadliwości i bezskuteczności Zebrania Wiejskiego z dnia 9.11.2003 r., Sąd na podstawie art. 147 § 1 p.s.a. stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł po myśli art. 200 p.s.a. W skład zasądzonych kosztów weszły następujące składniki: - wpis od skargi – 300 zł, - koszty zastępstwa procesowego w/g przedstawionego na rozprawie spisów kosztów w kwocie 315 zł, w tym opłata skarbowa od pełnomocnika /15 zł/. Na podstawie art. 152 p.s.a. Sąd stwierdził, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Z okoliczności sprawy, a w szczególności z protokołu uzgodnienia warunków zamiany działek z dnia 19.02.2004 r. /zał. nr 15 akt administracyjnych/ i pisma Z. Ż. z dnia 4.08.2003 r. /zał. nr 9/ wynika, że bez działki 2010/1 zaskarżona uchwała nie zostałaby podjęta. W ramach informacji należy nadmienić, iż wyłączenie z obrotu prawnego /ex tunc/ zaskarżonej uchwały, nie powoduje samo przez się nieważności umowy zamiany sporządzonej w formie aktu notarialnego, ale okoliczności z powodu których stwierdzono nieważność uchwały mogą mieć znaczenie w sprawie cywilnej o unieważnienia umowy zamiany.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło