II SA/Rz 804/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego 2009 r. wniosku M. H. o wstrzymanie wykonania uchwały Rady Miasta R. z dnia [...] maja 2008 r., Nr [...] w sprawie uchwalenia Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] w rejonie al. prof. A. K. i ul. I. P. w R. w sprawie ze skargi na wyżej wymienioną uchwałę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest kwestionowana w skardze M. H. uchwała Rady Miasta R. z dnia [...] maja 2008 r., Nr [...] w przedmiocie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Nr [...] w rejonie al. prof. A. K. i ul. I. P. w R. Podstawą prawną do wstrzymania wykonania zaskarżonego do Sądu aktu lub czynności jest art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a., który ustanawia wyjątek od zasady, że wniesienie skargi do Sądu nie powoduje wstrzymania ich wykonania do czasu rozpoznania skargi. Ustawodawca w powołanym przepisie przewidział ochronę tymczasową na wypadek gdyby wykonanie czynności lub aktu spowodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość zastosowania tej tymczasowej ochrony ze strony Sądu została ograniczona do aktów i czynności wymienionych w § 1 tegoż przepisu, zaś w stosunku do aktów prawa miejscowego, do tych spośród nich, które nie weszły w życie. Z faktu bowiem, że akt wszedł w życie wynika, że stał się obowiązującym prawem i nie może być mowy o wstrzymaniu jego wykonania. Jak wynika z nadesłanych wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych, zaskarżona uchwała weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego - § 55 uchwały, co nastąpiło w dniu 23 czerwca 2008 r. (Dziennik Urzędowy Województwa Podkarpackiego Nr 47, poz. 1322 ), zatem weszła w życie w dniu 23 lipca 2008 r. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.