II SA/Rz 806/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.Ł. i M.M.-U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. IISA/Rz 806/09 U Z A S A D N I E N I E W skardze na decyzję z dnia [...]r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty w wysokości 2859,00 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości stanowiącej działkę o nr 236 o pow. 0,10 ha położonej w Strzebowiskach skarżące B.Ł. i M.M.-U. reprezentowane przez radcę prawnego M.W. – wniosły o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten motywowały następująco: "niezależnie od powyższego należy podkreślić, że z uwagi na wniesienie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, skarżące wskazują na brzmienie art. 9 zd. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 ze zm) w związku z art. 37 ust. 11 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w brzmieniu: "W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które służy zażalenie", wnosząc o wstrzymanie wykonalności decyzji." W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, odnosząc się do tego wniosku stwierdziło, że rzeczony wniosek jest bezprzedmiotowy, gdyż powołany w nim art. 9 zd. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie dotyczy art. 36 i 37 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (k. 12-13 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z zacytowanego uzasadnienia wniosku wynika, że skoro organ odwoławczy nie wstrzymał z urzędu wykonania zaskarżonej decyzji, to w takiej sytuacji, po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd powinien z urzędu wstrzymywać wykonanie zaskarżonej decyzji. Jest to zdaniem Sądu pogląd błędny, bowiem z treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej skrótem P.p.s.a., wyraźnie wynika, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu oparta jest na zasadzie wnioskowości, czyli konieczny jest wniosek skarżącego. Z tego względu, sąd niezależnie od przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie mógł z urzędu wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro jednak wniosek o wstrzymanie wykonalności jest zamieszczony w skardze (str. 1), zatem został rozpatrzony przez Sąd na kanwie powołanego przepisu. Z art. 61 § 3 P.p.s.a. między innymi wynika, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca we wniosku o wstrzymanie powinien przytoczyć okoliczności przemawiające za wstrzymaniem zaskarżonego aktu, bo od uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania (niebezpieczeństwo znacznej szkody, trudne do odwrócenia skutki) zależy orzeczenie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7.04.2005r. sygn. akt II OZ 201/05, oraz z dnia 20.12.2007r., sygn. akt II OZ 1322/07). Skoro zatem skarżący działający przez profesjonalnego pełnomocnika nie wskazali okoliczności związanych z przesłankami wstrzymania określonymi w art. 61 § 3 P.p.s.a., przeto Sąd na podstawie powołanego przepisu oraz art. 61 § 5 P.p.s.a. i art. 16 § 2 P.p.s.a.- odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy ponadto wyjaśnić, że z art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) wynika, że w sprawach o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122 i art. 126, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Konkretyzując chodzi o decyzje dotyczące podziału nieruchomości, scalenia, zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, ustalenia opłaty adiacenckiej (art. 98a), ograniczające sposób korzystania z nieruchomości. Takki obowiązek w wymienionych sprawach ciąży na organie, ale nie na sądzie administracyjnym. Treść art. 37 ust. 11 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm.), odsyła do przepisów o gospodarce nieruchomościami w zakresie zasad określenia wartości nieruchomości, zasad określenia skutków finansowych uchwalania lub zmiany planów miejscowych, a także w odniesieniu do osób uprawnionych do określania tych wartości i skutków finansowych, czyli nie dotyczy spraw wymienionych w art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami.